ဟွမ်ရုံရဲ့ အသွင်ပြောင်းလဲမှု

အခန်း (၄-၂) အတောမသတ်နိုင်တဲ့ ဟွမ်ရုံ နဲ့ ပြတ်လပ်နေတဲ့ ဟိုစန်း

အစေခံက တံတွေးကို မျိုချလိုက်ရင်း ‘ဒီလောက် လှပပြီး ပြီးပြည့်စုံတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်က လူသခင် နဲ့ လိုးနေ၊ ဖောက်ပြန် နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့မိဘူး။ ဒီသူရဲကောင်းလို့ ခေါ်တဲ့ မိန်းမတွေ အားလုံးဟာ တကယ်တန်းက ပြည့်တန်ဆာတွေပဲ။ သူတို့ သိုင်း ဘယ်လောက်တတ်တတ်၊ ယောကျ်ား တစ်ယောက်မှာ သူတို့ ကို ကျေနပ်အောင် လိုးပေးနိုင်မယ့် သန်မာတဲ့ လီးကြီးကြီး တစ်ချောင်း ရှိယင် လုံလောက်ပြီ။ တောက် ~~ လူသခင် က ဘယ်တော့ လောက်များ ငါတို့ကို ဟွမ်ရုံ နဲ့ လိုးခွင့်ရအောင် စဉ်မလဲပဲ’ လို့ တွေးနေပေမယ့် အစေခံက သူ့အလုပ်ကို မေ့ထားလို့မရပါဘူး။

သူ ချဉ်းကပ်လာတာကို မြင်တော့ ဟွမ်ရုံက မြင်းပေါ်က မဆင်းဘဲ အထက်စီးကနေ သူ့ကို ငုံ့ကြည့်နေတယ်။ အစေခံက စိတ်ထဲကနေ ကျိန်ဆဲလိုက်တယ်၊ ‘ညစ်ပတ်တဲ့ ကောင်မ နင်ကများ ငါ့ကို အထင်သေးနေလိုက်တာ၊ နင်က လူသခင် လိုးသမျှကို ခံခဲ့ရတဲ့ ကောင်မ မဟုတ်ဘူးလား။ တစ်နေ့ ငါလည်း နင့်ကို ကောင်းကောင်း လိုးပြမယ်၊ အဲဒီအချိန်ကြယင် နင် ဒီလိုမျိုး မာနကြီးနိုင်အုံးမလား ကြည့်ရမယ်" လို့ တွေးလိုက်မိတယ်။ စိတ်ကနေ ကျိန်ဆဲနေပေမယ့် သူ့မျက်နှာမှာတော့ အပြုံးတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းနေတယ်။ “မဒမ်ဂေါ်၊ ကျွန်မရဲ့သခင်က ခင်ဗျားကို သတင်းစကားတစ်ခု ပေးပို့ဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်”

ဟွမ်ရုံက သူ့ကို မထင်မဲ့မြင်ပုံစံဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ကာ "ပြောစမ်း" ဟု ဆိုလိုက်တယ်။

အစေခံဖြစ်သူက ဒေါသကို မြိုသိပ်ပြီး အတင်းပြုံးပြကာ “ကျွန်တော့် သခင်က ဒီရက်ပိုင်း အိမ်ကကိစ္စတွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေလို့ ဂိုမဒမ် နဲ့အတူ ဇာတ်ပွဲမလိုက်ကြည့်နိုင်တာကို အားနာလို့ပါတဲ့ခင်ဗျာ။ ဒါကြောင့် မနက်ဖြန်ကျရင် သခင်ကြီးလူ က မဒမ်ကို တောင်းပန်တဲ့ အနေနဲ့ 'ချင်းဖုန်း' စားသောက်ဆိုင်မှာ ဧည့်ခံကျွေးမွေးဖို့ ပြင်ဆင် ထားပါတယ်၊ ပြီးတော့ အရေးကြီးတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကိုလည်း တင်ပြစရာရှိလို့ပါ” ဟု ပြောလိုက်တယ်။

ဟွမ်ရုံက စိတ်ထဲမှ ကျိတ်၍ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်မိသည်။ ‘နောက်ဆုံးတော့ နင် မအောင့်အီးနိုင်တော့ဘူးပေါ့လေ။ ဝက်လို မိုက်မဲတဲ့ကောင်! နင်က တွေ့ချင်တဲ့အချိန်ကျ တွေ့ပြီး၊ မတွေ့ချင်တဲ့ အချိန်ကျ ရှောင်နေလို့ရမယ် ထင်နေလား၊ ငါ ဟွမ်ရုံက နင့်စိတ်ကြိုက် ကြိုးဆွဲရာကမယ့်လူ ထင်နေလား’

သူမက မျက်နှာကို အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ရင်း “တောင်းပန်ဖို့ မလိုပါဘူး။ ငါလည်း ဒီရက်ပိုင်း တော်တော်လေး အလုပ်ရှုပ်နေတာနဲ့ အတော်ပဲပေါ့။ တကယ်လို့ သခင်ကြီးလူမှာ ပြောစရာ အရေးကြီး ကိစ္စရှိရင် မနက်ဖြန် အစည်းအဝေးခန်းမကိုပဲ လာရှာခိုင်းလိုက်ပါ။ ငါ အခု တော်တော်ပင်ပန်းနေပြီ။ သခင်ကြီးလူကို ပြန်ပြောလိုက်ပါ၊ ဒီဇာတ်ပွဲကို ဆက်ကြည့်ဖို့ မလိုတော့ဘူးလို့။” ဟု ပြောပြီးနောက် မြင်းကိုစီးကာ ဂိုအိမ်တော်ထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။

အစေခံက ဟွမ်ရုံ ဝင်းထဲဝင်သွားပြီး တံခါးပိတ်သွားသည်အထိ စောင့်ကြည့်နေပြီးမှ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လေသံတိုးတိုးဖြင့် ‘သခင်ကြီး ခန့်မှန်းထားတဲ့အတိုင်းပဲ။ ဟွန့်…ဟွမ်ရုံ၊ နင် ခဏသာစောင့်၊ တစ်နေ့ ငါ့လီးရဲ့အစွမ်းကို နင် ကောင်းကောင်း သိရစေ့မယ် ’ ဟု တိုးတိုးလေးပြောလိုက်တယ်။

ဟွမ်ရုံ ဝင်းထဲရောက်တော့ မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်။ အစေခံအိုကြီး ဦးလေးလီက အနားသို့ လာပြီး ဇာတ်ကြိုးကို လှမ်းယူလိုက်တယ်။ ဦးလေးလီက အသက် ငါးဆယ်ခန့်သာ ရှိသေးပြီး ကျန်းမာသန်စွမ်းဆဲ ဖြစ်သည်။ လီဦးလေးအပြင် ဂိုမိသားစုတွင် ကျန်းအမေ ဟုခေါ်သော အစေခံအမျိုးသမီးအိုကြီး တစ်ဦးလည်း ရှိသေးတယ်။ ထိုနှစ်ဦးမှာ လင်မယား ဖြစ်ကြပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ကောကျင့် နှင့် ဟွမ်ရုံတို့အတွက် အိမ်စောင့်ပေးခြင်း၊ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခြင်း၊ အဝတ်လျှော်ခြင်းနှင့် ဟင်းချက်ခြင်းတို့ကို ကူညီပေးကြသူများပါ။

ဟွမ်ရုံက အခန်းထဲပြန်ဝင်ကာ အဝတ်အစားလဲလိုက်တယ်။ ရုတ်တရက် နောက်ဖေးဝင်းထဲမှ ကျန်းအမေ၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည် - “နင်က ဘယ်သူလဲ? ဒီမှာ ဘာလာလုပ်တာလဲ?”

ဟွမ်ရုံ အံ့အားသင့်သွားပြီး နောက်ဖေးဝင်းဆီသို့ အမြန် လျှောက်သွားရာ၊ ကျန်းအမေက လူတစ်ယောက်၏ အင်္ကျီကို ဆွဲ ထားပြီး လီဦးလေးကလည်း တုတ်တစ်ချောင်းကိုင်ကာ ပြေးလာသည် ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုလူက ဟွမ်ရုံကို မြင်မြင်ချင်းမှာပင် “မဒမ်... ကျွန်တော်ပါ! ကျွန်တော့်ကို ကယ်ပါဦး” ဟု အော်ဟစ်လိုက်တယ်။

သူကတော့ ဟိုစန်း ဖြစ်နေတယ်။ ဟွမ်ရုံ၏ ရင်ဘတ်ထဲ ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူမက လီဦးလေးနှင့် ကျန်းအမေတို့ကို တားဆီးလိုက်ရင်း “လီဦးလေး၊ ကျန်းအမေ... သူက... သူက မြို့ရိုးဆောက်တဲ့နေရာက အလုပ်သမားခေါင်း ဟိုစန်း လေ။ ဟိုစန်း... နင် ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ?” ဟု မေးလိုက်တယ်။

ဟိုစန်းသည် ဟွမ်ရုံက မိမိနာမည်ကို မှတ်မိနေသေးသည့်အတွက် အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။ သို့သော် ဟွမ်ရုံက ထိုသို့မေးလိုက်သည့်အခါ ခဏတာ ကြောင်အမ်းသွားပြီး “အာ... ဟုတ်ကဲ့၊ အကြောင်းကိစ္စလေးတစ်ခု ရှိလို့ပါ” ဟု ကပျာကယာ ပြန်ဖြေသည်။

ကျန်းအမေက ဟိုစန်းကို သံသယစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေပြီး၊ ဟွမ်ရုံကမူ စိတ်ထဲတွင် ‘ဒီလူအိန္ဒြေမရှိလိုက်တာ’ ဟု တွေးကာ “အထဲဝင်မှ ပြောကြစို့။ ကျန်းအမေ၊ လီဦးလေး... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ် ပြန်လုပ်ကြပါတော့” ဟု ပြောကာ အိမ်ထဲသို့ ဦးဆောင်ဝင်သွားခဲ့တယ်။

ကျန်းအမေ ဘာမှ ထပ်မပြောနိုင်ခင်မှာပင် လီဦးလေးက ခေါင်းခါ ပြ ပြီး သူမကို တားလိုက်တယ်။ ဟိုစန်းက ဟွမ်ရုံ့နောက်ကနေ အိမ်ထဲသို့ လိုက်ဝင်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးမှ ကျန်းအမေကို ရှေ့ဝင်းဘက်သို့ ပြန်ခေါ်သွားတော့တယ်။

ဟိုစန်းက အိမ်ထဲရောက်သည်နှင့် လှည့်ပတ်ကြည့်ကာ တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။ သူ ပြန်အလှည့်တွင်မူ စိမ်းစိုနေသော ဝါးလုံးတုတ် က သူ့ရင်ဘတ်တည့်တည့်သို့ ထောက်ထားပြီးသား ဖြစ်နေပြီ။ ဟွမ်ရုံက သူ့ကို စူးစူးစိုက်စိုက် စိုက်ကြည့်ရင်း အေးစက်စက် လေသံဖြင့် “နင် ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ? ငါ့ဆီ နောက်ထပ် လာမရှာနဲ့လို့ ငါ နင့်ကို မပြောထားဘူးလား?” ပြောလိုက်သည်။

ဟိုဆန်းက သူ့ခေါင်းသူကုတ်ရင်း “မဒမ် ကို မပြောရဲစရာမရှိပါဘူး၊ ကျွန်တော်... ကျွန်တော် ပိုက်ဆံနည်းနည်းလောက် ချေးချင်လို့ပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူမက ဒေါသတကြီးဖြင့် “နင် နောက်တစ်ခါ လောင်းကစား ပြန်လုပ်ပြန်ပြီလား? နင်…” ဟု ဆိုကာ ရိုက်ရန် တုတ်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

ဟူဆန်းက ပျာပျာသလဲ လက်ကာပြရင်း “မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ရပါဘူးဗျာ၊ ကျွန်တော့်လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တစ်ယောက် ကြောင့်ပါ။ သူ့အမေ ဆုံးသွားလို့ ပိုက်ဆံ အရေးတကြီးလိုနေတာနဲ့ ကျွန်တော် ပေးလိုက်မိလို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်း မြို့ရိုးပြင်တဲ့ အလုပ် လုပ်ရတော့ အစားအသောက်က မဝေငှဘူးလေ။ အဲ့ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်မှာ ပိုက်ဆံ ပြတ်သွားလို့ မတတ်သာဘဲ မဒမ့်ဆီ နောက်တစ်ခါ လာခဲ့ရတာပါ” လို့ ပြောလိုက်တယ်။

သူမက သူ့ကို သံသယစိတ်ဖြင့် ကြည့်ကာ “တကယ်ပဲလား?” ဟု မေးလိုက်၏။ သို့သော်လည်း မကြာသေးမီက ရိက္ခာပြတ်လပ် နေသည် ကို သူမ သိထားသည်။ စစ်သားတွေအတွက် ပိုမို သုံးနိုင်ရန် မြို့ရိုး ပြင်နေသူများ၏ ရိက္ခာကို လျှော့ချထားသည်မှာလည်း အမှန်ပင်။

ဟိုဆန်းက အမြန်ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး “ဒီမှာကြည့်ပါ၊ ဒါ လောက်ဟူ ကျွန်တော့်ကို ရေးပေးထားတဲ့ အကြွေးစာချုပ်ပါ” ဟု ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူ့အိတ်ကပ်ထဲမှ အိမ်တွင်းဖြစ် ရက်ကန်းအထည်စတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်တယ်။

သူမ ကြည့်လိုက်တော့ တကယ်ပင် အကြွေးစာချုပ်ဖြစ်နေသဖြင့် လက်ထဲက ဝါးစိမ်းတုတ်ကို ဘေးကိုချလိုက်တယ်။ သူမက စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ဟိုဆန်းကို တစ်ချက် ကြည့်မိသွားတယ်။ ဒီလူကြမ်းကြီးက သူမဘဝမှာ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးတဲ့ ဒုတိယမြောက် အမျိုးသားဖြစ်ခဲ့တာပဲ။ အဲ့ဒီတုန်းကသာ သူမ ဒီလောက် အစွဲအလမ်းမကြီးခဲ့ရင် သူ့ဆီမှာ သူမခန္ဓာကိုယ် ဆုံးရှုံးပါ့မလား? သူ့ကြောင့် အိမ်ထောင်သည် တစ်ယောက် ရဲ့ ထိန်းသိမ်းမှု ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီးမှပဲ သူမရဲ့ စိတ်တွေ ပွင့်လန်းသွားခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်း လူဝမ်ဒီ ဆီမှာ ထပ်ပြီး သူမ ခန္ဓာကိုယ် ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာ။ ဒါတွေအားလုံးဟာ သူ့အပြစ်တွေချည်းပဲ။

ဟွမ်ရုံ က ရေတစ်ဖန်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်ရင်း “အရင်ဆုံး ရေသောက် လိုက်ဦး၊ ဒီမှာ ခဏစောင့်” ဟု ပြောကာ အတွင်းခန်းထဲသို့ လှည့်ဝင်သွားခဲ့တယ်။

ဟူဆန်းကတော့ ဧည့်ခန်းထဲက ကုလားထိုင်ပေါ်မှာ ထိုင်ကာ ရေသောက်ရင်း လှုပ်လီလှုပ်လဲ့ဖြင့် လျှောက်သွားသော ဟွမ်ရုန်၏ နောက်ကျောအလှကို ငေးကြည့်ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်။

ရေသောက်ရင်းဟွမ်ရုံ ၏ ယိမ်းနွဲ့နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ကာ သူ့ရဲ့အောက်မှာ ရမ္မက်ဇောကြွပြီး အရှက်အကြောက်မဲ့စွာ လှဲလျောင်းနေခဲ့တဲ့ သူမရဲ့ ဝတ်လစ်စလစ် ခန္ဓာကိုယ်အကြောင်း နဲ့ သူမရဲ့ တင်းမာမို့မောက်တဲ့ နို့တွေ၊ သေးသွယ်လွန်းတဲ့ခါး၊ လုံးဝန်း အိစက်တဲ့ တင်ပါးများ၊ တင်းကျပ်စီးပိုင်တဲ့ စောက်ဖုတ်၊ ရှည်လျားသော ခြေထောက်များကို သူ ပြန်လည်အမှတ်ရနေခဲ့တယ်။ ပြန်အမှတ်ရမိသည်။ ရက်ပေါင်းများစွာ ပြတ်လပ်နေခဲ့တဲ့ ဟိုစန်း ရဲ့ လီးကြီးဟာ ချက်ချင်းပင် မာကျော တောင့်တင်းလာတယ်။

ဟွမ်ရွန်က နောက်ထပ်ငွေငါးပြားကိုထုတ်ယူပြီး သူ့ကိုပေးလိုက်တယ်။ “ဆင်ဆင်ခြင်ခြင် သုံးပါ၊ တခြားသူတွေ အရေးတကြီးလိုအပ်ယင် သုံးနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းလည်း ကိုယ့်အတွက်သိမ်းထားသင့်တယ်”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့” ဟိုစန်းက ပြောရင်း အမြန်ထရပ်လိုက်တယ်။ သူတို့က အလုပ်သမားတွေဖြစ်တာကြောင့် ဘောင်းဘီတစ်ထည်ပဲ ဝတ်လေ့ရှိပြီး သူထလာတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ထောင်မတ်နေတဲ့လီးကြီးက ဘောင်းဘီထဲမှာ ဖောင်းကြွပြီး ရှေ့တိုးနောက်ငင် လှုပ်နေတယ်။
ဟွမ်ရုံက ရှက်သွားတယ်။ “အိုး၊ မင်းဘယ်လို ဖြစ်နေတာလဲ”
ဟောင်စန်းက သူ့လိင်တံကို လက်နဲ့ အမြန်ဖုံးလိုက်တယ်။ “တောင်းပန်ပါတယ်၊ တောင်းပန်ပါတယ်။ မဒမ်၊ သခင်မကိုမြင်တော့ ငါကိုယ်ငါမထိန်းနိုင်ခဲ့ဘူး... တောင်းပန်ပါတယ်၊ တောင်းပန်ပါတယ်။”
ဟွမ်ရုံက ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပေမယ့် မျက်လုံးထောင့်ကနေ သူ့ရဲ့ ထောင်မတ်နေတဲ့ လိင်တံကို ပြန်ကြည့်လိုက်တယ်။ လူဝမ်ဒီရဲ့ မုဒိမ်းကျင့်ခံရပြီးကတည်းက သူမကို ဆယ်ရက်ကျော် ကြာခဲ့ပြီ၊ အစ်ကို ကျင်းလည်း လုံးဝပြန်မလာဘူး။ ရက်ပေါင်းများစွာ လက်ဖြင့် အာသာဖြေပြီး သူ့ရဲ့ ရမ္မက်ဆန္ဒတွေကို ဖြေဖျောက် ခဲ့ရတယ်။ ‘အခု~ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့လိင်တံနဲ့~ နောက်ပြီး ဒါက သူတို့အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် လိင်ဆက်ဆံတာ လည်းမဟုတ်တော့ သူမ ထပ်ကြိုးစားသင့်လား။’ သူမရဲ့ အတွင်းစိတ်မှာ ပြင်းထန်တဲ့ လွန်ဆွဲမှု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။
သူမ၏မျက်လုံးထဲတွင် တုံ့ဆိုင်းနေမှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟိုဆန်း ၏ စိတ်လှုပ်ရှားတုန်လှုပ်သွားသည်။ သူသည် သူ၏ပေါင်ကြားမှ လက်ကို ရုတ်တရက်လွှတ်လိုက်ရာ ထောင်မတ်နေတဲ့ လီးကြီး က သူ့ရဲ့ ဘောင်းဘီ အတွင်းကနေ ရုန်းထွက်နေတယ်။

“ကျနော်တို့ အတူတူ နေခဲ့ပြီးကတည်းက ကျနော် မဒမ့်ကို နေ့ရောညပါ လွမ်းနေခဲ့တာ။ ကျနော်က ကြမ်းတမ်းတဲ့ အလုပ်သမား တစ်ယောက်ဆိုတာ သိပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ဘ၀တွေ အလှမ်းကွာတာ လည်း သိပါတယ်၊ မဒမ် ဘယ်သူ ညယ်ဝါလဲဆိုတာ ကျနော်မသိပေမဲ့ မဒမ်ဟာ သိပ်ကို ထူးခြားထက်မြက်တဲ့ သူတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်ဆိုတာတော့ ကျနော်သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျနော် တကယ်ကို လွမ်းနေမိလို့ပါ။ မဒမ်ရယ်... ကျနော့်ကို နောက်တစ်ကြိမ်လောက် ခွင့်ပြုပေးပါဦး။ ကုသိုလ်လုပ်တယ်လို့ပဲ သဘောထားပေးပါ” လို့ ပြောလိုက်တယ်။ ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် သူက ခါးစည်းကြိုးကို စတင်ဖြုတ်ကာ ဘောင်းဘီကို အောက်သို့ ဆွဲချလိုက်တယ်။

ဟွမ်ရုံ ထိတ်လန့်သွားပြီး “မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။ မလုပ်နဲ့၊ မြန်မြန်ပြန်ဝတ်လိုက်စမ်း” ဟု အော်ပြောလိုက်တယ်။

အနံ့ဆိုးတစ်ခု ထွက်လာပြီး ကြီးမား ရှည်လျားပြီး မည်းနက်နေတဲ့ လီးကြီးက ထောင်မတ်ထွက်လာတယ်။ ဟိုစန်းက သူ့လီးကြီးကို ပွတ်သပ်ရင်း ဟွမ်ရွန်ဆီ ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်သွားတယ်။ “မဒမ်၊ ခင်ဗျားမှာ ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ ဂရုစိုက်မှု လိုအပ်နေတာ သိပါတယ်။ ကျွန်တော် … ဟိုစန်း၊ ခင်ဗျားကို ဂရုစိုက်ပေးပါရစေ။ မဒမ့်အနေနဲ့ အထီးကျန်မှုကို ခံစားနေစရာ မလိုပါဘူး။ ခင်ဗျားရဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘယ်လိုလုပ် မချစ်ဘဲ၊ ဂရုမစိုက်ဘဲ ထားခဲ့နိုင်မှာလဲ။ လာပါ မဒမ်၊ ခင်ဗျားရဲ့ ချုပ်နှောင်ထားတဲ့ ဆန္ဒတွေကို လွှတ်ပေးဖို့ ကျွန်တော် ကူညီပေးပါရစေ။”

ဟွမ်ရုံ က ဟိုစန်း ရဲ့ လက်နဲ့ ပွတ်သပ်ပြနေတဲ့ ကြီးမားတဲ့ လီးကြီးကို ကြည့်နေခဲ့ပြီး သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းက တကယ်ကို စိုစွတ်လာပါတယ်။ သူမရဲ့ ချုပ်နှောင်ထားတဲ့ ဆန္ဒတွေကို လွှတ်ချခဲ့တာ အရမ်းကြာပါပြီ။ လူဝမ်ဒီရဲ့ မုဒိမ်းကျင့်ခံရပြီး နောက်ပိုင်းမှာ သူမကို လျစ်လျူရှုပြီး ဘေးဖယ်ထားတာ ခံခဲ့ပါတယ်။ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်မှုရဲ့ အရသာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ပြီးတဲ့နောက် ဒီလောက်ရှည်လျားတဲ့ အထီးကျန်မှုကို သူမ ဘယ်လိုလုပ် ခံနိုင်ရည်ရှိနိုင်မှာလဲ။ အခုလေးတင် လူဝမ်ဒီရဲ့ ဖိတ်ကြားချက်ကို လက်မခံခဲ့တာကိုတောင် နောင်တရနေမိတာ။

“ကောင်းပြီ၊ လူဝမ်ဒီ၊ နင်က ငါ့ကို ကစားချင်နေတာလား၊ ထိန်းချုပ်ချင်နေတာလား။ နင့် အလိုအတိုင်း ငါက ဘာလို့ လိုက်ကရမှာလဲ။ နင့်အပြင် တခြားယောက်ျားတွေ ငါ့မှာ မရှိဘူးလို့ ထင်နေတာလား” အမြဲတမ်း ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အရာတွေကို လုပ်တတ်တဲ့ ဟွမ်ရုံ က အရှေ့မိစ္ဆာ ရဲ့ အယူလွဲတဲ့ ဒေါသကို တစ်ဖန်ပြသ လိုက်တယ်။

ဟွမ်ရွန်ကို ဟိုစန်းက အိပ်ရာပေါ် ဖိထားချိန်မှာ နှစ်ယောက်စလုံး အဝတ်ဗလာနဲ့ ဖြစ်နေကြပြီ။

ဟိုစန်းက ဟွမ်ရုံရဲ့ ပြေပြစ်လှပတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖက်ထားပြီး သူ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ လက်တွေက သူမရဲ့ ရင်သားတွေကို အတင်းညှစ်ပြီး နို့သီးခေါင်းတွေကို စုပ်ပေးနေတယ်။ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ဖို့ ကြာမြင့်စွာ စိတ်အားထက်သန်နေတဲ့ သူ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ လိင်တံက သူမရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက် နေတယ်။

ဟွမ်ရုံက ဟိုစန်းရဲ့လည်ပင်းကို သူမ လက်တွေနဲ့ သိုင်းဖက်ထားပြီး ခါးကိုလိမ်ကာ တင်ပါးတွေကိုမြှောက်ပြီး သူ၏တောင်းဆိုချက်တွေကို စိတ်လိုလက်ရ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက် ပေးနေခဲ့တယ်။ သူမရဲ့ ကာမဆန္ဒများကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ယောကျာ်းတစ်ယောက် ရဲ့ ဂရုစိုက်မှုကို အပြည့်အ၀ ခံစားချင်နေတယ်။

“အာ~~ ခပ်ပြင်းပြင်းလေး~~ အို~~ အရမ်းကောင်းတယ်~~~ ငါ့ကို လိုးပေး~~ အာ~~ အရမ်းကောင်းတယ်~~~ ဆောင့်~~ အာ~~~ ဆောင့်လိုး~~ လိုးစမ်း~~~ အာ~~~” ဟွမ်ရုံဟာ အော်ဟစ် ညည်းတွားနေပြီး သူမရဲ့ လှပတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လေးက နှင်းလို ဖြူဖွေးနေတဲ့ ကျောက်စိမ်းမြွေ တစ်ကောင်လို ရမ္မက်ထန်စွာ တွန့်လိမ်နေတယ်။

ဟိုစန်းမှာ စကားပြောဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ သူ့လီးကြီးကို မိန်းမရဲ့ တင်းကျပ်တဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲကို ထိုးသွင်းကာ ခပ်ပြင်းပြင်း ဆောင့်လိုး နေတယ်။ ဒီ ​ပြေပြစ်လှပတဲ့ မိန်းမကို နောက်တစ်ကြိမ် ပိုင်ဆိုင်ရမှု နဲ့အတူ သူ့မျက်လုံးတွေက သားရဲတစ်ကောင်လို တောက်ပနေပြီး စိတ်တွေ အရမ်းကြွနေတယ်။ နှစ်ယောက်သား အရင်ကလည်း နားလည်မှုရပြီးသားမလို့ ဒီတစ်ခါမှာ သူတို့ရဲ့ ပူးပေါင်း ဆောင်ရွက်မှုက ပိုပြီး ကျွမ်းကျင်လာတယ်။ ယောက်ျားရဲ့ သန်မာတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဟွမ်ရုံရဲ့ ဖြူစင်ပြီး ချောမွေ့တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ် ဖိထားပြီး သူမကို အပြင်းအထန် ဆောင့်~ ဆောင့်လိုးနေတယ်။

အခန်း အပြင်ဘက်တွင် လူရိပ်တစ်ခုက တိတ်တဆိတ် ရပ်လျက် ပြတင်းပေါက် အဟ သေးသေးလေးထဲမှတစ်ဆင့် အထဲသို့ စူးစမ်းချောင်းမြောင်း၍ ညိုမည်း တဲ့ ခန္ဓာကိုယ် နှင့် ဖြူဖွေးတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ခု ပူးကပ်နေတာကို ကြည့်နေတယ်။ ယောက်ျားရဲ့ လီးကြီးက မိန်းမရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲကို အတားအဆီးမရှိ ဆောင့်လိုးနေတာကို မြင်တော့ လီဘိုက လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ပြီး ‘ငါသိတယ်! ဒီကလေးနဲ့ မဒမ် တစ်ခုခုဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ ဝါး၊ မဒမ်ဂေါ်က ဒီလောက်ငယ်ငယ်လေး ရှိသေးတာ၊ ဒီလို လမ်းဘေးကကောင်နဲ့ ဖောက်ပြန်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး။ လူရွေးတာ တော်တော် ညံ့သေးတာပဲ။ ဒါပေမယ့် သူမ အထိန်းအကွပ်မဲ့ ပျော်ပါးနေတာကို ကြည့်ရတာ သူမက ဘယ်ယောက်ျား နဲ့မဆို လီးပါယင် ကုန်းမယ့်ပုံပဲ။ တောက်~~ တကယ့် ပြည့်တန်ဆာမ ပဲ၊ ငါ အရင်ဖန်ပြီး လိုးခဲ့သင့်တာ ~~ ဒီကောင် ကံကောင်းသွားတယ်။ ဟီးဟီးဟီး၊ အရေးမကြီးဘူး၊ ဘယ်သူ အရင်လိုးတာက အရေးမကြီးဘူး၊ ငါ သူမကို လိုးခွင့်ရယင် ပြီးတာပဲ’ လို့တွေးရင်း အထဲက အရှက်ကုန်စွာ လိုးနေ၊ ခံနေကြတာကို ကြည့်ရင်း လီဘိုရဲ့ လက်က သူ့ဘောင်းဘီထဲ ဝင်ပြီး သူ့လီးကြီးကို ပွတ်သပ်လိုက်တယ်။