ကျွန်တော်နှင့် ဆရာမများ

Part (1)

ကျွန်တော်နာမည်ကမောင်မောင်ပါ။ကိုးတန်းပြီးတော့ မိဘတွေနဲ့ အတူ အခြား မြို့မှာ ဆယ်တန်းဆက်တက်နေတဲ့ ဆယ်တန်း ကျောင်းသားအသစ်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အရင် ကျောင်းမှာလဲမှာအခြား ကျောင်းသားတွေလို မဟုတ်ဘဲ နည်းနည်း ဂျစ်ကန်ကန်ပုံစံ ဖြစ်တာမို့ ဆရာမတွေနည်းနည်း လက်လန်တဲ့ထဲပါတယ်။အခုဒီကျောင်းမှာတော့ နေရာသစ်မို့ သေချာလေးအရင်လိုမဟုတ်ဘဲနေပြီးအတန်းလဲကြီးလာပြီမို့စာသေချာလုပ်မယ်ဆိုပြီးတွေးထားပြီး ကျောင်းကိုစတက်တော့ ရည်မှန်းထားတာ ကျွန်တော်ကျောင်းရောက်တော့ ကျောင်းက အကျယ်ကြီးကိုမှ အတန်းတွေ အခန်းတွေများကြီးရှိတော့ကျောင်းသားရောဆရာမတွေပါများတယ်။

အခုကျွန်တော်က 10တန်းကို B မှာ နေရာရတော့ အဲ့တာ အခန်းထဲဝင်ပြီး ထိုင်ရင်းအားလုံးနဲ့စိမ်းတော့ကိုယ့်ဘာသာဘဲနေနေတုန်း ကျောင်းတက်ခေါင်းလောင်းထိုးတော့ ကျွန်တော်တို့အတန်းပိုင် ဆရာမ ကဝင်လာတယ်။အဲ့မှာကျွန်တော်ထင်တာအသက်ကြီးကြီးဖြစ်လောက်မယ်ထင်ပေမဲ့ဆရာမက ငယ်သေးတာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကလဲ ကျစ်ကျစ်လစ်လစ်နဲ့ အသားကလဲဖြူဖွေးနေပြီးကျောင်းစိမ်းနဲ့က ကြည့်ကောင်းတော့ကျွန်တော်လဲ ဆရာမကို ကြည့်ရင်းစိတ်ထဲက မဟုတ်တာစတွေးမိလာတာ ဆရာမက သူနာမည်ကို စမိတ်ဆက်တော့ မှ ကျွန်တော်လဲ ဆရာမကိုစသိတာ ကျွန်တော်တို့အတန်းပိုင်ဆရာမ က နိုနိုဇင်တဲ့မြန်မာစာဆရာမပါ။ကျွန်တော် အဲ့လိုနဲ့စာစသင်တော့ ဆရာမက ကျောင်းသင်ပုန်းဘက်လှည့်ပြီးစာရေးတာ အားလုံးကစာကိုမျက်စိရောက်နေလားမသိပေမဲ့ကျွန်တော်ကတော့ ဆရာမ၏တင်ပါးလုံးလုံးကိုကြည့်ပြီးစိတ်ထဲကနေကြိတ်ပြီးအင်း။ပထမနေ့မှာတင်""ဆရာမကတော့ငါ့ကို လာစမ်းနေတာဘဲ,မိုက်ကွာဆရာမကတော့,အိုးကရှယ်ဘဲ""ခါးတိုဝတ်ထားတော့ ဆရာမခါးကလဲ လက်မြောက်ရင် ခါးဖွေးဖွေးလေးကပေါ်နေတော့ ""ကျစ်ကျစ်လေးနဲ့ တစ်ချက် ချင်း ဆရာမခါးလေးကိုကိုင်ပြီးဆောင့်လိုက်ရရင်တစ်ကိုင်စာလေးကွာ""လို့တွေးနေရင်းလီးကတောင်လာပြီ ဘေးက အခြားအတန်းဖော် တွေလဲရှိတာနဲ့ကျွန်တော်လဲ ထနေတဲ့ စိတ်ကိုမနည်းပြန်စုစည်းပြီး ထိန်းထားရတယ်။အဲ့လိုနဲ့ ပထမဆုံးအတန်းချိန်ပြီးလို့နောက်အချိန်ကျတော့ ထပ်ပြီး ဆရာမတစ်ယောက်ကထပ်ဝင်လာတယ်။

အဲ့ဆရာမကEngသင်မှာ ဆရာမကစမိတ်ဆက်တော့ ဆုမြတ်မွန်တဲ့ ဒီEngဆရာမကလဲ အသက်လယ်ပိုင်းပိုင်း ဒါပေမဲ့ ရုပ်ရော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ပါ ခပ်ပြည့်ပြည့်‌နဲ့တင်းနေတာဘဲ,နို့ကြီးတွေကလဲ,ကျောင်းစိမ်းအင်္ကျီရင်ဖုံးအဖြူနဲ့ကို ဘရာအနက်အရာလေးတောင်မြင်နေရတယ်။ကျွန်တော်လဲ ဆရာမကိုကြည့်ရင်း ထပ်ပြီးတွေးမိနေတာ""ငါတော့သေချာနေမယ်ဆိုမှဆရာမတွေကရှယ်တွေဘဲလာတိုးနေတယ်။Engဆရာမကလဲ အိစက်နေမှာတင်းနေတာဘဲနို့တွေရောတင်တွေပါ,မိုက်တာဘဲ လီးကထပ်တောင်လာပြန်ပြီကွာ,ဆရာမတွေကိုပထမဆုံးရက်မှာတွေ့တာနဲ့ကိုစပြစ်မှားမိနေပြီး!မဟုတ်သေးပါဘူး""လို့တွေးရင်း စိတ်ကိုလျှော့နေရတာ အဲ့တာEngဆရာမအချိန်ပြီးတော့နောက်math ဆရာမကလဲဝင်လာတာဆံပင်ရှည်နဲ့ အရပ်ရှည်ရှည်ထောင်ထောင်မောင်းမောင်းနဲ့ တင်ပါးကြီးတွေက ထင်းနေတာဘဲပေါင်တွေက ခြေတံရှည်တော့ ထဘီနဲ့ ကကြည့်ရင်းကို စိတ်ထဲကတွေးမိနေတာ။

ကျွန်တော်လဲဟာ""ဒီကျောင်းမှာဆရာမတွေက အကုန်တစ်မျိုးစီလုပ်ကောင်းမှာဘဲ,ရှယ်တွေကွာ!
ငါတော့ ကံကောင်းတာလားပဲ,နောက်ဝင်မဲ့ဆရာမတွေလဲ အဲ့လိုဘဲနေမှာဆက်စောင့်ကြည့်ရမယ်""လို့တွေရင်းပျော်နေတာ အဲ့မှာ ဆရာမတွေက တစ်ချိန်ပြီးတစ်ချိန် အကုန်ဝင်ပြီးသွားတော့ 6ချိန်လုံးကဆရာမတွေက အကုန်ငယ်ငယ်နဲ့ အသက်လတ်ပိုင်းတွေချည်းဘဲ အကုန်သင်တန်းဆင်းတွေမို့နေမယ် ငယ်ငယ်နဲ့အထက်တန်းပြဖြစ်နေတာ ကျွန်တော်လဲ အဲ့လိုနဲ့ ဆရာမတွေအကုန်လုံးနာမည်ကိုသေချာမှတ်ပြီးတော့ ဆရာမတွေနဲ့စာသင်ချိန်တိုင်း တွေ့ရဖို့က စာလုပ်ဖို့ထက် ဆရာမတွေရဲ့ကျောင်းအင်္ကျီရင်ဖုံးဖြူနဲ့ကျောင်းစိမ်းထမီဖြင့်အိုးလှလှတွေနဲ့ဆရာမတွေကိုကြည့်ရင်းစိတ်ထဲကနေ ပြစ်မှားချင်စိတ်ကများနေတာ အဲ့လိုနဲ့ ကျွန်တော်လဲ ဆရာမတွေအတန်းချိန်ကိုမပျက်မကွက်နဲ့တက်လာရင်းဆရာမတွေနဲ့ပါစပြီးရင်းနှီးလာတယ်။

အတန်းပိုင်းကလဲ ကျွန်တော်ကို စာမေးတိုင်းမရလို့ ဆူပူရင်းကနေ ကျွန်တော့်ဆို သိနေတော့တာ အခြားကလေးတွေထက်အခြားဆရာမတွေလဲအဲ့လိုဘဲ
ကျွန်တော့်ကိုဆရာမတွေက စာသင်ချိန်လဲမှန်စာသင်ရက်လဲလိုက်ကြည့်ပြီးစာမရလို့ဆိုပြီး တော့ စဉ်းစားမရဖြစ်နေကြတာကျွန်တော်လဲ စိတ်ရှိတိုင်းသာ ပြောပြလိုက်ရင်""ဆရာမတို့ကကြည့်ချင်စရာ ဖြစ်နေတော့ကျွန်တော်ကဆရာမတို့ကိုစာသင်တိုင်းကြိတ်မှန်းနေရတာနဲ့စာကိုခေါင်းထဲမဝင်တာဆိုပြီး"" ပြောချင်မိနေတာ ကျောင်းဆင်းရမှာကို စိုးနေတော့တာ စာသာမရတာ။
ဒီလိုနဲ့ ကျွန်တော် ကျောင်းကနေအိမ်ရောက်တော့လဲ ဆရာမ တွေကို စိတ်ထဲကနေ မှန်းပြီး ကျောင်းမှာမြင်ခဲ့ရတာတွေကို ပြန်မြင်ယောင်ရင်း မှန်းထုပြီး ပြီးတယ်။တစ်ခါတစ်ခါ ဆရာမတွေကို မှန်းထုရတာကောင်းလို့ 3ချီလောက်ဆက်ထုနေမိတာ အဲ့လို ကျွန်တော်လဲနှစ်ဝက်လောက်ကျတော့စပြီးစိတ်ထဲမှာ ထိန်းမရတော့ဘဲ ဆရာမတွေကိုအခွင့်ရရင်တော့ အတင်းချုပ်လိုးမိမှာလို့တွေးနေမိတော့တယ်။ဖြစ်ချင်တော့ နှစ်ဝက်စာမေးပွဲမှာဘာသာစုံကျတာနဲ့ဆရာမတွေက ကျွန်တော့်မိဘ ကိုခေါ် တွေ့ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်းကိုဘဲကျောင်းမှာ အချိန်ပိုခေါ်သင်ပေးမယ်ဆိုတာနဲ့ ကျွန်တော်လဲ""အင်းဆရာမတွေတော့ ငါနဲ့တွေ့ပြီး""လို့
စိတ်ထဲတွေးမိပြီးဆူခံရပေမဲ့ ကိုယ့်အတွေးနဲ့ကိုယ်ဆိုတော့ ကျေနပ်နေတော့တာ။ အဲ့လိုနဲ့ဆရာမတွေက အရင်ဆုံးကျောင်းမှာ အတန်းပိုင်ဆရာမက ကျောင်းဆင်းလို့ အားလုံးပြန်ပြီးရင်ကျွန်တော့်ကို စောင့်ခိုင်းကာ အခန်းထဲမှာ2ယောက်တည်းတစ်ခါပြန်သင်တယ်။အဲ့မှာကျွန်တော်ကဆရာမနဲ့အနီးကပ်ဆိုတော့ သင်ပုန်းမှာ စာလှည့်ရေးတိုင်းဆရာဖင်ကိုနီးနီးကပ်ကပ် မြင်ရတော့စိတ်ထဲ ထိန်းမရတော့ဘူး,လီးကတောင်နေပြီး,အဲ့မှာ ဆရာမဖင်ကိုစိုက်ကြည့်နေတာကို တစ်ယောက်ချင်းသင်တာမို့ ဆရာမကကျွန်တော်သူရေးနေတာကိုကြည့်တာမဟုတ်ဘဲ သူ့ဖင်ကိုကြည့်နေမှန်းသိသွားတော့ ကျွန်တော့်ကို"မင်းကိုယ့်ဆရာမကိုလေးစားရမယ်ဆိုတာမသိဘူးလား?နင့်ကိုစာသင်ပေးနေတဲ့ဆရာမကိုနော်"ပြောရင်းစိတ်ဆိုးဆိုးနဲ့ကျွန်တော့်ကိုဆူတယ်။

ကျွန်တော်လဲ ဆရာမမျက်လုံးကို ကြည့်ရင်း "သိပါတယ်ဆရာမ,ဒါပေမဲ့ဆရာမကအရမ်းလှနေတော့ကျွန်တော့်စိတ်ထဲဆရာမဆိုတာသိပေမဲ့ထိန်းမရလို့ ဆရာမကိုပြစ်မှားမိတာပါ"လို့ထပြောပြီးတော့ တစ်ဆက်တည်း ဆရာမကို တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော်မရတော့ပါဆိုပြီး ဆရာမရှေ့ကိုထွက်ရပ်တော့ဆရာမက"နင်!နင်ဘာလုပ်တာလဲ?" ဖယ်စမ်းလို့ပြောတော့ကျွန်တော်လဲဆရာမကိုလက်မောင်း2ဖက်ကနေ တင်းကျပ် နေအောင်ဆုပ်ကာချုပ်ပြီးသင်ပုန်မှာတွန်းပြီးကပ်ထားရင်း"ဆရာမအရမ်းလှတာဘဲဆရာမတစ်ကိုယ်လုံးကျွန်တော်သဘောကျတယ်"ဆိုပြီးပြောတော့ဆရာမကရှက်ပြီးမျက်နှာကနီနေတာ ရုန်းပေမဲ့လဲကျွန်တော်က ဆယ်တန်းကျောင်းသားဆိုပေမဲ့လူကောင်ကြီးတော့ ဆရာမကသေးသေးလေးဖြစ်နေတာကျွန်တော်နဲ့ယှဉ်တော့အဲ့လိုကနေဆရာမကို "ဆရာမနိုနိုဇင်!ကျွန်တော့်ကိုခွင့်လွတ်ပါ,ကျွန်တော့်လီးတောင်နေပြီ ဆရာမနိုနိုဇင်!"လို့ပြောရင်းဆရာမကိုနှုတ်ခမ်းချင်းနမ်းတာအတင်းဆရာမပါးစပ်ကိုစိထားပေမဲ့ဆရာမနှုတ်ခမ်းတွေကို‌ဖိနမ်းရင်း ဆရာမကိုနီးနီးကပ်ကပ်တိုးလိုက်တော့ကျွန်တော့်လီးကဆရာမဗိုက်မှာသွားထောက်တော့ ဆရာမလဲမျက်လုံးပြူးသွားပြီး"ဟဲ့!ဖယ်စမ်း!နင်နော်,နင့်ဆရာမဆိုတာသတိထားစမ်း!"လို့ဆရာမနိုနိုဇင်က ပြောပေမဲ့ကျွန်တော်နားကိုမတိုးတော့ဘူး။

အဲ့လိုနဲ့ ဆရာမလက်2ဖက်ကို စုပြီးလက်ကောက်ဝတ်ကနေချုပ်ကာ မပြီးသင်ပုန်းမှာကပ်ထားရင်းဆရာမအင်္ကျီရင်ဖုံးအဖြူကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ဆွဲချွတ်လိုက်တော့ ဆရာမအတွင်းခံအဖြူရောင်လေးကျန်တာကိုအောက်ဆွဲချပြီးဆရာမနို့တွေကို ကျွန်တော့်လက်နဲ့ကိုင်ညစ်လိုက်တော့ ဆရာမနိုနိုဇင်နို့တွေကဖြူအိပြီး နို့သီးထိပ်လေးတွေက စူနေတာဘဲကျွန်တော်လဲ "ကောင်းလိုက်တာဆရာမရယ်,အိနေတာဘဲ"လို့ပြောရင်းနယ်ပြီးတာနဲ့ ဆရာမနိုနိုဇင်ကို စာရေးစားပွဲပေါ်ခါးကိုင်း ခိုင်းကာဖိချပြီးတော့အနောက်ကနေဆရာမနိုနိုဇင်၏ကျောင်းစိမ်းထဘီကိုဆွဲချွတ်ပြီး အတွင်းခံပါဆွဲချွတ်ကာ ကျွန်တော့်လက်နဲ့ဆရာမအဖုတ်ကိုနှိုက်ပေးတော့ဆရာမက"အင်း....ဟင့်....ဟင့်....
ဟင့်...,အင်း....အင်း...."ငြိူးညူနေလေသည်။လက်နှင့်နှိုက်ပြီးချိန်တွင် ဆရာမနိုနိုဇင်သည်အတင်းအော်ပြီး ရုန်းပေမဲ့ကျောင်းစာသင်ခန်းရော,ကျောင်းဝန်းကပါကျယ်တော့ ကျောင်းစောင့်လဲ ဆရာမအော်သံမကြားဘူး။ ကျွန်တော်လဲ" ဆရာမကဆွဲ‌ဆောင်မှုကောင်းနေတော့ကျွန်တော်ထိန်းမရတော့ဘူးဆရာမ" လို့ပြောရင်းဆရာမနိုနိုဇင်၏ပါးကိုနမ်းရင်း နားရွက်လေးပါနမ်းပြီး ဆရာမရဲ့ဂုတ်ကနေပြီး တဖြည်းဖြည်းနမ်းပြီး ကျွန်တော့်လီးနဲ့ဆရာမတင်ပါးကြားကိုပွတ်နေတာ ဆရာမနိုနိုဇင်တင်ပါးကအိစက်ပြီးနွေးနေတာ ဆရာမနိုနိုဇင်ကတော့တောင်းပန်ကာငိုပြီး "သား!ကိုယ့်ဆရာမကို တော့မလိုးပါနဲ့နော်,သားအခုရပ်လိုက်ပါတော့! ဆရာမအပြစ်မယူဘူး"လို့တောင်းပန်ရှာတယ်။
အဲ့အချိန်မှာဘဲကျွန်တော်လဲ။။။

To be continue ....Part 2 သို့ဆက်ရန်