ဟွမ်ရုံရဲ့ အသွင်ပြောင်းလဲမှု

အခန်း (၅-၃) သိုင်းသမတွေကိုမှ စိတ်လာနေတဲ့ လူဝမ်ဒီ

ခြံရှေ့ရောက်တော့ ဦးလေးလီ နဲ့ အဒေါ်ကျန်း တို့ကို မတွေ့ပေမယ့် တံခါး က ကောင်းကောင်း မပိတ်မိတာ တွေ့ရလို့ ဟွမ်ရုံဟာ ဘယ်သူ့မှ မခေါ်တော့ဘဲ ခြံဝင်းထဲ လျှောက်ဝင်လိုက်တယ်။ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်တော့ သိပ်မနောက်ကျသေးဘူး။ ညဦးပိုင်းပဲ ရှိသေးတယ်။ သူမ ချောင်း နားစွင့်နေတုန်းက လူဝမ်ဒီက လျိုချင်ချင်ကို ဒီည အိမ်မပြန်ဖို့ ပြောနေသံ ကြားလိုက်ရပြီး လျိုချင်ချင်က “အင်း” လို့ သဘောတူ လိုက်သံ ကြားလိုက်မိတယ်။

ညဖက် သူ့ယောကျ်ားဆီ ပြန်သွားဖို့ မလိုဘူးလား။ လူဝမ်ဒီနဲ့ တစ်ညလုံး ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်ကြမလဲ။ နှိုင်းယှဉ်ကြေး ဆိုယင် လူရွှမ်း က လူဝမ်ဒီ ထက် အစစ သာတာကို။ ပြီးတော့မှပဲ ဟွမ်ရုံဟာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်တွေးမိသွားတယ်။ သူမရော ဘာထူးလဲ။ သူမ ချစ်လင် ကောကျင်း က လူဝမ်ဒီထက် အဆရာထောင် ပိုသာလွန်ကောင်းမွန်တာပဲကို၊ အင်း ~~ လိင်ကိစ္စ ကလွဲရင်ပေါ့လေ၊ ကျန်တဲ့ အရာအားလုံးမှာ သူက ပိုပြီး ထူးချွန်ဆန်းပြားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း သူမလည်း လူဝမ်ဒီနဲ့ မှားယွင်းပြီး သူမ ခန္ဓာကိုယ် ကို လူဝမ်ဒီ ဆီမှာ ပုံအပ်မိတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား၊ ယောကျာ်း တစ်ယောက်ရဲ့ အိပ်ယာထဲက ကျွမ်းကျင်မှု စွမ်းရည်တွေက မိန်းမ တစ်ယောက် အတွက် ပိုအရေးပါပြီး ပို ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေလို့လား။

ဟွမ်ရုံ တစ်ယောက် အဲဒီလို အတွေးလွန်ပြီး မိန်းမောနေတုန်းမှာပဲ မိန်းမ တစ်ယောက်ရဲ့ ညည်းတွားသံကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြား လိုက်ရပြန်တယ်။ ဒီနေ့ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ၊ လူတွေ နေရာတိုင်းမှာ လိင်ဆက်ဆံနေကြတာ။

အသံ က ဦးလေးလီ နဲ့ အဒေါ်ကျန်းတို့ အခန်းဘက်က ထွက်လာ တာပဲ၊ ‘သူတို့ရော အဲဒါ လုပ်နေကြတာလား’ ဟွမ်ရုံ အံ့သြတကြီး တွေးလိုက်မိတယ်။ ဦးလေးလီက အသက်ငါးဆယ် ကျော်နေပြီး အဒေါ်ကျန်း ကလည်း အသက်လေးဆယ်ကျော်လောက် ရှိရော့မယ် ထင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် သူ~~ ဒီလိုလုပ်နိုင်သေးတာလား။

ပြတင်းပေါက်ကနေ အဒေါ်ကျန်း ရဲ့ ပြည့်ဖြိုးတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ကုတင်ပေါ်မှာ ဝတ်လစ်စလစ်နဲ့ ခွေးတစ်ကောင်လို ကုန်းပေးထားပြီး ဦးလေးလီက သူ့နောက်မှာ အဝတ်ဗလာနဲ့ ဒူးထောက်ပြီး သူမရဲ့ တင်ပါးတွေထဲကို ဆောင့်၊ ဆောင့်ချနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ဒေါ်လေးကျန်း က အရမ်း ဝတာ မဟုတ်ဘူး၊ အဝတ်မပါတော့ ပိုသိသာတယ်။ ခန္ဓာကိုယ် ကောက်ကြောင်း ကျန်သေးတယ် လို့ တောင် ပြောရတယ်၊ သူမရဲ့တင်ပါးတွေက လုံးဝိုင်းပြီး ကြီးမားတယ်၊ သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီး တစ်ယောက်ရဲ့ ပုံမှန်ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ရှိပြီး သူမရဲ့ သင်္ဘောသီးကြီးနှစ်လုံးလို နိုကြီးတွေက ခန္ဓာကိုယ်အောက်မှာ တွဲလောင်းကျနေပြီး နောက်က ဆောင့်တဲ့ အရှိန်နဲ့ ပြင်းထန်စွာ ယိမ်းနွဲ့နေတယ်။

ရုတ်တရက် ဦးလေးလီက ဆောင့်လိုးနေကို ရပ်လိုက်ပြီး သူ့လိင်တံကို ဆွဲထုတ်လိုက်တယ်။ “အဘွားကြီး၊ လာ၊ လှဲ၊ နေရာပြောင်းရအောင်။”

ဒေါ်လေးကျန်း က စိတ်ကျေနပ်မှု ကြောင့် နီမြန်းနေတဲ့ မျက်နှာထား နဲ့ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှုရင်း “အဘိုးကြီး၊ ဒီရက်ပိုင်း ရှင် သန်လှ ချည်လား၊ ဒီနေ့ညလည်း ဒါပါရောဆို နှစ်ခါရှိပြီ၊ ရှင်က အခုထိ ထကြွ သောင်းကျန်းတုန်းပဲ” လို့ ပြောလိုက်တယ်။ သူမ က ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ လှဲချလိုက်ပြီး သူ့ယောက်ျားရဲ့ လိင်တံကို ကြည့်လိုက်တယ်။

“ရှင့်ဟာကြီးကို အရမ်းကို ကြိုက်၊ အရမ်းကို စွဲတာပဲ၊ ရှင့်အသက် ရှင့်အရွယ်နဲ့ ဒီလောက်ကြီးပြီး ဒီလောက်မာကျောနေတုန်းပဲ။ ရှည်လိုက်တာလည်း မပြောပါနဲ့။ ရှင့် မယားကြီး က ချူချူချာချာနဲ့ သူ အသေစောတာ ရှင် ဒီလီးကြီးနဲ့ လိုးသတ်လိုက်လို့မလား” လို့ ဆက် ပြောလိုက်တယ်။　　

ဒီအချိန်မှာမှ ဟွမ်ရုံက ဦးလေးလီရဲ့ ထောင်မတ် နေတဲ့ လီးကြီးကို သတိထားမိလိုက်တယ်။ အဲဒါကြီးက တကယ်ကို ကြီးမားပြီး ရှည်လျားတယ်၊ သွေးကြောတွေ ကလည်း ဖောင်းကား နေပြီး ကြီးမားတဲ့ လိင်တံကြီးက သူမကိုပါ ခြိမ်းခြောက် နေသလို ခံစားရတယ်။ လိင်တံတစ်ခုလုံးက ရှုပ်ထွေး လိမ်ကောက် နေတဲ့ အမွှေးအမျှင်တွေကြားမှာ ဝံ့ဝံ့ကြွားကြွား ထောင်မတ်နေတယ်။

ဟွမ်ရုံဟာ အံ့ဩစိတ်နဲ့ အော်ဟစ်မိမလိုဖြစ်သွားပြီးမှ ပါးစပ်ကို အမြန် ပိတ်လိုက်မိတယ်။ ‘ဘုရားရေ၊ ဦးလေးလီရဲ့ လိင်တံက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်ကြီးနေရတာလဲ။ အရမ်း မာကျောပြီး သန်လည်း အရမ်း သန်တာပဲ၊ သူ့အသက်က ငါးဆယ်လောက် ရှိပြီကို၊ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် သန်စွမ်းနေ နိုင်တာပါလိမ့်။’ သူမ က ဟိုစန်း ရဲ့ လီး ကို ကြီးလှပြီထင်ထားတာ၊ လူဝမ်ဒီ လည်း ဟိုစန်း နဲ့ သိပ်မကွာဘူး၊ အတူတူ နီးပါးပဲ၊ အကိုကျင်း ရဲ့ လီးက သူတို့လောက် မရှည်ပေမဲ့ တုတ်တော့ တုတ်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် ဦးလေးလီရဲ့ လီးကြီးကတော့ တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပါပဲ၊ ဟိုစန်း နဲ့ လူဝမ်ဒီတို့ရဲ့ လီးတွေ ထက် အရွယ်အစား ပိုကြီးတဲ့အပြင် အများကြီးလည်း ပိုရှည်တယ်။ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ လီးကြီးကို သူမ ပါးစပ်နဲ့ ငုံဖို့၊ စုပ်ဖို့ အတော်လေး ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ ခန့်မှန်းနေမိတယ်။ ပြီးမှ လန့်သွားပြီး ‘စုပ်~~ စုပ်မယ်၊ ဘုရားရေ၊ ငါ ဘာတွေးနေတာလဲ’ ဟွမ်ရုံဟာ သူမ အတွေးကို သူမ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားတယ်။ ယောက်ျား တစ်ယောက်ရဲ့ လိင်တံ ဆိုတာ ပါးစပ်နဲ့ ထိရမယ့်အရာ လို့ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးပေမယ့် ဒီနေ့ လျိုချင်ချင်ရဲ့ အပြုအစု ကို ကြည့်ပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ သူမ တကယ်ပဲ ပါးစပ်နဲ့ စမ်းကြည့်ချင်စိတ် ပေါ်လာခဲ့တယ်။

သူမအခန်းပြန်ရောက်တော့ ရေမိုးချိုး၊ အဝတ်အစားလဲပြီး အိပ်ရာထဲ လှဲနေပေမဲ့ ဟိုလူးဒီလှိမ့်နဲ့ အိပ်လို့ကိုမပျော်ဘူး။ ခေါင်းထဲမှာ လည်း ဒီနေ့ မြင်ခဲ့ကြားခဲ့ရတာတွေ ချည်းပဲ အပြည့်ဖြစ်နေတာ။

တစ်ချက် တစ်ချက် လျိုချင်ချင်နဲ့ လူဝမ်ဒီတို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ ဖက်လှဲတကင်းဖြစ်နေတာတွေကို မြင်ယောင်လာလိုက်၊ နောက်တစ်ခါ ဦးလေးလီ ရဲ့ လီးကြီး ​ခေါင်းထဲပေါ်လာလိုက်၊ ပြီး လျိုချင်းချင်း က လူဝမ်ဒီ ကို လီးစုပ်ပေးနေတာ၊ နောက် ဦးလေးလီက ဒေါလေးကျန်း ကို ဆောင့်၊ ဆောင့်လိုးနေတာ ရောက်သွားလိုက်၊ ပြီးတော့ ဦးလေးလီက လျိုချင်ချင် ကို လိုးနေတုန်း သူမ က လူဝမ်ဒီရဲ့ လီးကို စုပ်ပေးနေတယ် လို့ မြင်ယောင်လိုက်နဲ့ လူးလွန့်နေမိတယ်။

နောက်ဆုံး ဘယ်လောက်ထိ အတွေးတွေ ထွေပြားသလဲ ဆိုယင် လူဝမ်ဒီ က သူမ ကို မကြားဝံ့ မနာသာ မျိုးစုံ အရှက်ခွဲ ပြောဆိုရင်း ဆောင့်လိုးနေစဉ် သူမက ဦးလေးလီ ရဲ့ ကြီးမား ရှည်လျားတဲ့ လီးကြီးကို အသံပေါင်းစုံ ထွက်အောင် အငမ်းမရ စုပ်ပေးနေတယ် လို့ မြင်ယောင် နေမိတယ်။ အဲဒီညက ရုံတစ်ယောက် စောင်ခြုံထဲမှာ ကွေးကွေးလေးနဲ့ ရမ္မက်ဆန္ဒ ရဲ့ တောင့်တမှု ဝေဒနာတွေကို အလူးအလဲ ခံစားရင်း ညတာရှည်ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရတယ်။

တစ်ညလုံး ကောင်းကောင်းမအိပ်ခဲ့ရတော့ ဟွမ်ရုံ တကယ်ကို မထချင်သေးဘူး။ မနက်မိုးလင်းခါနီးမှပဲ မှေးခနဲ အိပ်ပျော်သွားခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့က တက်ရမယ့် အရေးကြီးအစည်းအဝေး ရှိနေတော့ မတတ်နိုင်ဘဲ အားတင်း ထလိုက်ရတယ်။

မျက်နှာသစ်၊ အဝတ်အစား လဲပြီး အပြင်ထွက်လာတော့ အရှေ့ဘက်ဝင်းထဲ ရောက်သွားတယ်။ အဲဒီမှာ လီဦးလေးက တံမြက်စည်းလှည်းနေပြီး ကျန်းအန်တီက အဝတ်လျှော် နေတာကို တွေ့ရတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ဟွမ်ရုံကို နွေးနွေးထွေးထွေး နှုတ်ဆက်ကြပါတယ်။ ဟွမ်ရုံလည်း ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးပဲ ပြန်နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။

အဲဒီမှာတင် လီဦးလေးက မြင်းနီလေးကို အမြန်ဆွဲခေါ်လာပေးတယ်။ ဟွမ်ရုံ ဇက်ကြိုးကို လှမ်းအယူမှာပဲ သူမရဲ့မျက်လုံးတွေက လီဦးလေးရဲ့ ပေါင်ကြားဆီကို မသိစိတ်ကနေ ဖြတ်ခနဲ ကြည့်မိသွားတယ်။ သူက အမြဲတမ်း အလုပ်လုပ် နေရတာဆိုတော့ ဘောင်းဘီကို ခပ်တိုတို လိပ်တင် ဝတ်ထားပြီး အင်္ကျီကိုလည်း ခါးစည်း ထဲ လိပ်ထည့်ထားတာလေ။ အဲဒါကြောင့် ပေါင်ကြားနေရာက အဖုအထစ် အကြီးကြီးက အထင်သား ဖောင်းကားပြီး ပေါ်နေပါတယ်။ ဟွမ်ရုံတစ်ယောက် တစ်ကိုယ်လုံး တွန့်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး စိတ်တွေပါ နည်းနည်း ထကြွ သောင်းကြမ်း လာသလို ခံစားလိုက် ရတယ်။ ဒါနဲ့ပဲ ချက်ချင်း မျက်နှာလွှဲလိုက်ပြီး မြင်းနီလေး ပေါ်ခွစီးကာ ထွက်ပြေးခဲ့ရတော့တယ်။

လီဦးလေးက ဟွမ်ရုံရဲ့ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ ပုံရိပ်ကို နောက်ကနေ အဓိပ္ပာယ်ပါပါ စိုက်ကြည့်ပြီး ကျန်ရစ်ခဲ့ပါတော့တယ်။