ဟွမ်ရုံရဲ့ အသွင်ပြောင်းလဲမှု

အခန်း (၁-၅) အထမ်းသမား နဲ့ ဖွင့်လှစ်ခဲ့တဲ့ ဟွမ်ရုံ ရဲ့ ကမ္ဘာသစ်

ဟိုစန်းဟာ လောကနိဗ္ဗာန်ကို ရောက်နေသလို ခံစားရတယ်။ ဒီနူးညံ့တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ထိရတာ အရမ်းကောင်းတယ်၊ ချောမွေ့တယ်၊ နူးညံ့တယ်၊ ဆန့်ကျုံ့အားကောင်းတယ်။ ပြည့်ဖြိုး တင်းမာတဲ့ ရင်သားတွေက ကစားရတာ အရမ်းကောင်းတယ်၊ နူးညံ့တယ်၊ ချောမွေ့တယ်၊ အလွန်အမင်း ဆန့်ကျုံ့နိုင်တယ်၊ အရမ်းကို စွဲမက်ယစ်မူးစရာကောင်းတယ်။ သူမရဲ့ တင်ပါးတွေက လုံးဝိုင်းပြီး မာကျောတယ်၊ အထိအတွေ့ အရမ်းကို ချောမွေ့တယ်၊ ဖျစ်လိုက် ညှစ်လိုက် ဆုပ်ကိုင်လိုက်တိုင်း ရတဲ့ အရသာက တကယ့်ကို ရူးသွပ် စရာပါ၊ တားမနိုင် ဆီးမရ အရူးအမူးကို စွဲမက်နေမိပြီ။

သူမရဲ့ ခါး၊ ကျော၊ ခြေထောက်၊ ခြေဖဝါး၊ ပခုံး၊ လည်ပင်းနဲ့ နောက်ပြောရယင် သူမရဲ့ လိင်အင်္ဂါတောင်မှပဲ - စိုစွတ်တယ်၊ ချောမွေ့တယ်၊ တင်းကျပ်တယ်၊ အလွှာအထပ်ထပ်နဲ့ - လက်ချောင်းတွေကို ထိုးသွင်းလိုက်တဲ့အခါ စုပ်ယူအားကို ကောင်းကောင်း ခံစားရတယ်။ မျက်လုံးအစုံကို မှိတ်ကာ အမျိုးသမီးရဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြင်နာစွာ ထွေးပိုက်ထားရင်း ပွတ်သပ်ပေးနေရင်း ဒီလှပတဲ့ အိပ်မက်လေး ဘယ်တော့မှ မပြီးဆုံးစေဖို့ တိတ်တခိုးလေး မျှော်လင့်နေမိတယ်။

လက်ချောင်းတွေက ပန်းရောင် အကွဲကြောင်း တလျှောက် နောက်တဖန် လျောကျလာခါ ပန်းဖူးလေးနဲ့ အထိမှာ ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးနေလိုက်တယ်။ အမျိုးသမီးက သိမ်မွေ့ညင်သာစွာ တိုးတိုးလေး ညည်းညူနေတယ်။ "အိုး~~အိုး~~အွန်း~~~" သူမရဲ့ ချိုမြိန်တဲ့ ဒီညည်းသံလေးဟာ ဟိုစန်းအတွက်တော့ ကောင်းကင်ဘုံ မှာ သီကျူးနေတဲ့ နှစ်သက်စွဲလမ်းဖွယ် သီချင်းတစ်ပုဒ် လို ဖြစ်နေပြီး ဒီလောက် စိတ်နှလုံးကို သိမ်းကြုံး ဆွဲယူနိုင်တဲ့ တေးသံသာ ကို သီကျူး ဖန်တီးနေတဲ့ အမျိုးသမီးဟာ မည်သူမည်ဝါဆိုတာ ကြည့်ချင်လာအောင် ဆွဲယူ ညှို့ငင်နိုင်လွန်းပါတယ်။

ချိုမြိန်ပြီး အပြစ်အနာအဆာကင်းတဲ့ မျက်နှာလှလှလေးတစ်ခု ဟိုစန်းရဲ့မျက်စိရှေ့မှာ ပေါ်လာတယ်။ အရမ်းလှလွန်းလို့ သူ့ကို မူးယစ်ရီဝေသွားစေပြီး အသက်ရှူဖို့ကိုတောင် မေ့သွားစေတယ်။ သူမရဲ့ လှပတဲ့ မျက်လုံးတွေက ကြည်လင်တဲ့ စမ်းရေတွင်းလို နက်ရှိုင်းပြီး နားလည်ရ ခက်ခဲတယ်။ သူမရဲ့ မျက်ဝန်းတွေထဲမှာ ရမ္မက်ခိုးဝေနေတဲ့အကြည့်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်နေဟန် အမူအရာနဲ့ သူ့ကို ကြည့်နေတယ်။

ဟိုစန်းက အားရကျေနပ်စွာနဲ့ အမျိုးသမီးကို သူ့ရင်ခွင်ထဲ ဆွဲသွင်းပြီး သူမရဲ့ နွေးထွေးလှပတဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေကို နမ်းလိုက်တယ်။ အမျိုးသမီးက ငြင်းဆန်တာမျိုး မလုပ်ပါဘူး၊ သူ့ရဲ့လျှာကို သူမရဲ့ ကြာညိုနံ့သင်းတဲ့ ခံတွင်းထဲမှာ လွတ်လပ်စွာ လှည့်ပတ်စေတဲ့အပြင် သူမရဲ့ ရနံ့သင်းတဲ့ လျှာလေးနဲ့ ပြန်လည် တုံ့ပြန်ပြီး ထိတွေ့ လုပ်ဆောင်ပေးလာတယ်။

ဒီလို အပြန်အလှန် နမ်းရှုပ်နေကြရင်း ဟိုစန်းရဲ့ ပါးစပ်က အမျိုးသမီးရဲ့ ဆွဲဆောင်မှု အပြည့်ရှိတဲ့ ရင်သားဝင်းဝင်းတွေဆီ ရွေ့သွားကာ နူးညံ့ဖြူဖွေးတဲ့ ရင်သားလေးတွေကို ကိုက်လိုက်၊ ပန်းရောင်သန်းနေတဲ့ နို့သီးလေးတွေကို စုပ်ပေးလိုက်၊ လုပ်နေမိပါတယ်။ သူ့ရဲ့ မုတ်ဆိတ်စူးစူးတွေက အမျိုးသမီးရဲ့ ဖြူဖွေးပြီး နူးညံ့တဲ့ အသားအရေပေါ်မှာ အနီရောင် အမှတ်တွေ ချန်ထားခဲ့တယ်။ အမျိုးသမီးဆီကနေ ကျေနပ်အားရတဲ့ ညည်းညူသံ လေးတွေ ထွက်လာတယ်။ "အင်း~~အို~~အို~~အာ~~ နည်းနည်း ညင်သာပါ~~ အင်း~~" သူမရဲ့ လက်သေးသေးလေးတွေက ရင်သားနှစ်ဖက်ကြားက ခေါင်းလေးကို ညင်သာစွာ ကိုင်ထားပြီး မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ကာ ဟိုစန်းရဲ့ ပါးစပ်နဲ့ ဆက်ဆံပေးမှုမှာ ပါဝင် စီးမျောရင်း ခံစားနေပုံရတယ်။

"အာ~~~~~~" ဟွမ်ရုံက မေးစေ့ကို မြှင့်ပြီး မျက်လုံးအစုံကို မှိတ်ကာ သူမရဲ့ မျက်တောင်ရှည်များက အနည်းငယ်တုန်ခါနေတယ်၊ သူမဟာ မသိစိတ်ရဲ့ လှုံ့ဆော်မှု နဲ့အတူ သွယ်ပျောင်းတဲ့ ကျောက်စိမ်းရောင် လက်ချောင်းလေးတွေနဲ့ သူမ၏နှုတ်ခမ်းတွေကို ညင်သာစွာဖိကာ အခြားလက်တစ်ဖက်က သူမရဲ့ ရင်သားများကို ပွတ်သပ် ပေးနေမိတယ်။ သူမ၏ သွယ်လျတဲ့ ခြေတံနှစ်သွယ်က ကွေးညွှတ်ရက်သား ကုတင်ပေါ်မှာ ဖြန့်ကားလျက် ရှိနေပြီး ယောက်ျား လုပ်သူရဲ့ ကြီးမားတဲ့ခေါင်းကြီးက သူမရဲ့ ပေါင်နှစ်ဖက်ကြားမှာ မြုပ်နေပြီး “ပြတ်~ပြတ်~ပြတ်~" နှင့် "ပြွတ်~ပလပ်~ပြတ်~” အသံများ ထွက်နေတယ်။ သူစိမ်း ယောက်ျားက သူမရဲ့ လိင်အင်္ဂါ ကို အားရပါးရ လျက်နေရင်း သူ့လက်တွေက သူမရဲ့ လှပလွန်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တလျှောက် ပြေးလွှားဆော့ကစားရင်း ပွတ်သပ် ပေးနေတယ်။

အခန်းထဲမှာ တစ်ဖန်ပြန်လည် ပဲ့တင်ထပ်လာတဲ့ အသားချင်း ထိဆောင့်သံ တဖန်းဖန်းက ဒုတိယပိုင်း တင်ဆက်မှု စတင် ဖွင့်လှစ်ကြောင်း ကြေငြာလိုက်သလိုပါပဲ။ အမျိုးသားက ကျွမ်းကျင်ပြီး အတွေ့အကြုံရှိကာ အမျိုးသမီးကလည်း အတွေ့အကြုံ အသစ်နဲ့ တဖြည်းဖြည်း နဲ့ ရင်းနှီးလာပြီး ပိုမို သက်တောင့်သက်သာ ရှိလာကာ ဟန်ချက်ပိုမိလာပါတယ်။ သူတို့ချင်း နားလည်မှု တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ သူတို့နှစ်ဦးသားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အနေအထား နဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေဟာလည်း ပိုပိုပြီး အပေးအယူမျှ လာပါတယ်။ သူတို့နှစ်ဦး ချစ်တင်းနှောမှုက ရတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုက ပိုမို ချောမွေ့ပြီး နှစ်လိုဖွယ် ကောင်းလာတာနဲ့အမျှ သူတို့နှစ်ဦးရဲ့ ရမ္မက်ဇောဟာလည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာကာ ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ ပိုဖြစ်လာပါတယ်။

အခန်းတစ်ခုလုံး ပြန်လည်တိတ်ဆိတ်သွားတဲ့ အချိန်မှာတော့ အပြင်မှာ မှောင်စပြုနေပါပြီ။ အထဲမှာ အလင်းရောင်က မှိန်ဖျဖျပဲရှိနေပြီး အဝတ်တစ်စမှ မကပ်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခု … တစ်ခု က ကျက်သရေ ရှိတဲ့ ဆင်စွယ်နှစ်ရောင်၊ ကျန်တစ်ခုက မည်းကြုတ်ကြုတ်နဲ့ … ထပ်ရက်သား လုံးထွေးနေပြီး ရမ္မက်ပြင်းစွာ နမ်းရှုပ်နေကြတာကို ဝိုးတဝါး မြင်တွေ့နိုင်ပါတယ်။ အမျိုးသားက သူမကို အာသာဆန္ဒ ပြင်းပြစွာ နမ်းနေဆဲဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီးကလည်း တုံ့ပြန်အနမ်းတွေ ပေးနေကာ တံတွေးတွေ နေရာအနှံ့ ပျံ့လွင့်နေပြီး နှစ်ဦးသားရဲ့ မျက်နှာတွေပေါ်မှာပါ စီးကျနေပါတယ်။

နောက်ဆုံးမှာ ဟွမ်ရုံ က လူစိမ်း ယောကျ်ားရဲ့ အနမ်းတွေကနေ လွတ်မြောက်အောင် ရုန်းထွက်လိုက်ပြီး အသက်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ရှိုက်ပြီး ရှုလိုက်တယ်။ ထိုလူစိမ်းက အလျော့မပေးချင်သေးဘဲ သူမ၏ လည်ပင်းနှင့် ပခုံးများကို ဆက်လက် နမ်းရှိုက်နေတယ်။ ဟွမ်ရုံက သူမရဲ့ လှုပ်ရှားနေတဲ့စိတ်နဲ့ အသက်ရှူသံကို အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားအောင် ကြိုးစားထိန်းလိုက်ကာ သူမအပေါ် ဖိပြီး ခွထားဆဲ ယောကျ်ားကို တွန်းထုတ်လိုက်တယ်။ သူမအနေနဲ့ မယ်ရီဒီယမ်ကြောကို ဆုပ်ကိုင်ထားသရွေ့ အသန်မာဆုံး လူကိုပင် အလွယ်တကူ တွန်းထုတ်ပစ်နိုင်တယ်။

ဟိုစန်းက သူမကို ထပ်ပြီး ခုန်အုပ်ဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် မဖြစ်နိုင်တော့တာကို တွေ့ရတယ်။ သူက လှပလွန်းတဲ့ မိန်းမပျိုကို ဇဝေဇဝါ မျက်နှာထားနဲ့ ကြည့်လိုက်တယ်။

ဟွမ်ရုံဟာ ဘယ်လိုမှ သည်းခံကြည့်နိုင်စရာ မရှိတဲ့ သူမဘ၀ရဲ့ ဒုတိယလူကို ကြည့်ရင်း ရှက်သွေးဖြန်းသွားတယ်။ သူက ရုပ်ဆိုးရုံသာမကပဲ ကြမ်းတမ်းပြီး အရမ်းလည်း ရိုင်းစိုင်းတာပဲ။ သူက သန်မာပေမယ့် အောက်ခြေ အလုပ်ကြမ်းသမား အလွှာက လာတဲ့ပုံပေါက်တယ်။ ထူးဆန်းတဲ့ ကံကြမ္မာရဲ့ လှည့်စားမှုကြောင့် အခုတော့ သူမရဲ့ သန့်စင်တဲ့ဘ၀ကို ဒီလို ယောကျ်ားတစ်ယောက် ရဲ့အောက်မှာ ဆုံးရှုံး ခဲ့လိုက်ရပြီ။ ဒါတွေအားလုံးက အစ်ကိုကျင်း လိင်ဆက်ဆံတာ စိတ်မဝင်စားလို့ ဖြစ်ရတာ။

“မင်း အခုသွားသင့်ပြီ။ ငါစိတ်မပြောင်းခင် ထွက်သွား။ ဒီနေ့ ဖြစ်ရပ်တွေကို အိပ်မက်တစ်ခုလို သဘောထားလိုက်ကြရအောင်” လို့ ဟွမ်ရုံက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်တယ်။

ဟိုစန်းက အဝတ်မပါသေးတဲ့ အမျိုးသမီးကို စိုက်ကြည့်နေတယ်၊ ​​သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က လှပလွန်းလို့ မျက်နှာလွှဲမသွားနိုင်ဘူး။ ဒီလောက်တောင် အစစ သူ့ကို အကြိုက်ဆောင် အလိုလိုက်ပေးခဲ့တဲ့ အမျိုးသမီးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက် ဆိုသလို ပြောင်းလဲ သွားရတာလဲ။ “ဒါပေမယ့်…”

ဟွမ်ရုံက “ဒါပေမဲ့ တွေလုပ်မနေနဲ့၊ အသက်ဆက်ရှင်ချင်သေးရင် ချက်ချင်းထွက်သွားလိုက်။ ငါဘယ်သူလဲ၊ ဘာလဲဆိုတာတွေ မေးမနေနဲ့။ ဒီနေ့ အဖြစ်အပျက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ယောက်ယောက်ကို မင်း နှုတ်ဖွာလိုက်တာ နဲ့ မင်းကသေလူပဲ” လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ဟိုစန်းက တစ်ခုခု ပြန်ပြောဖို့အလုပ်မှာ ဟွမ်ရုံရဲ့မျက်လုံးတွေဟာ သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်နဲ့ အရောင် တလက်လက် တောက်လာပြီး “ကျွန်မ စိတ်ပြောင်းပြီး သတ်ဖြတ်ချင်လာအောင် အတင်းမလုပ်ပါနဲ့။ ရှင့်ကို သတ်ရတာ ကျွန်မအတွက် အရမ်းကို လွယ်ကူတယ်။” စကားအဆုံးမှာ သူမရဲ့ကျောက်စိမ်းသားလို နူးညံ့ချောမွေ့တဲ့လက်ကို တစ်ချက် လှုပ်လိုက်ပြီး လက်ချောင်း လှုပ်နည်းနဲ့ နံရံကိုခတ်လိုက်ရုံနဲ့ အပေါက်တွေ ပေါ်လာကာ ဟိုစန်းခမျာလည်း ကြောက်လန့်တကြား ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားတယ်။

ဟွမ်ရုံက ဟိုစန်း အဝတ်အစားတွေ အမြန်ပြန်ဝတ်နေတာကို ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် မေးလိုက်တယ်။ “နာမည်ဘယ်လိုခေါ်လဲ။ ဘာအလုပ်လုပ်လဲ။ ဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ။”

သူ့ခါးစည်းကြိုးကို ချည်နေရင်း ဟိုစန်းက “ကျွန်တော် ... ကျွန်တော့်နာမည် ဟိုစန်းပါ။ ကျွန်တော်က အလုပ်ကြမ်းသမား တစ်ယောက်ပါ၊ ပစ္စည်းတွေကို ရွှေ့ပြောင်းပေးနေကျပါ။ တစ်ခါတလေလည်း စားဝတ်နေရေးအတွက် မြို့ရိုး ပြင်ရာမှာ ကူညီပေးဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနေ့ … ဒီနေ့ ကျွန်တော် ပြီးခဲ့တဲ့ ခြောက်လအတွင်း စုဆောင်းထားတဲ့ ငွေအားလုံးကို လောင်းကစား ပစ်မိတယ်။ ဒါ… ဒါနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ခြံဝင်း သော့ခတ် မထားတာလည်း တွေ့ရော... တစ်ခုခု ငှားရယင်ကောင်းမယ်လို့ တွေးမိလိုက်တယ်၊ ပြီးတော့… ပြီးတော့ ခင်ဗျားကို တွေ့လိုက်ရတယ်... ပြီးတော့ ကျွန်တော် ဘယ်လိုမှ စိတ်မထိန်းနိုင် ဖြစ်… ဖြစ်သွားတယ်” လို့ ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။

ဟွမ်ရုံရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ချွေးသံတရွှဲရွှဲနဲ့ အုတ်တွေ သယ်ကာ မြို့ရိုးကို ပြင်နေကြတဲ့ အလုပ်ကြမ်းသမားတွေရဲ့ ပုံရိပ်တွေကို မြင်ယောင် လာတယ်။- “အိုး ဘုရားရေ၊ ငါ တကယ်ပဲ ဒီလိုလူမျိုးတစ်ယောက် အောက်မှာ ငါစောင့်ထိန်းထားတဲ့ သန့်စင်မှုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်... ဒါပေမယ့် ဘာလို့ ငါဒီလောက် စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွနေရတာလဲ…” ရင်ခုန်သံတွေ တဖန်ပြန်နိုးကြားလာတာကြောင့် ဟွမ်ရုံ ရှေ့ဆက်တိုးပြီး မတွေးရဲတော့ပေ။

ဟိုစန်း အဝတ်တွေဝတ်ပြီးလို့ ထွက်သွားတော့မှာကို တွေ့တော့ ဟွမ်ရုံက ရုတ်တရက် သူ့ကို ပြန်ခေါ်လိုက်ပြီး အပေါ်အင်္ကျီကို ရုံလိုက်ကာ ဗီရိုထဲက ငွေတုံးတစ်တုံးကို ထုတ်ယူပြီး ဟိုစန်းကို ပေးလိုက်တယ်။ အဲဒီငွေတုံးက ငွေသား ငါးပြားလောက်လေးတယ်။ “အခုကစပြီး ရိုးရိုးသားသား အလုပ်လုပ်ပါ။ လောင်းကစားလည်း မလုပ်နဲ့တော့။ နှုတ်မဖွာဖို့လည်း သတိထားပါ”

ဟိုစန်းက ငွေတုံးကိုယူပြီး ခြံဝင်းထဲက ထွက်လာခဲ့ရင်း အိပ်မက်မက်နေသလို ခြံဝင်းနံရံကို ပြန်လှည့် ကြည့်လိုက်တယ်။ “အံ့ရော… ဒါတွေတကယ်ကြီး ဖြစ်ခဲ့တာလား။ ငါက မိန်းမ တစ်ယောက်နဲ့ ~~~~ နတ်သမီးလို့ ထင်မှတ်မှားရအောင် ချောမောလှပတဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်နဲ့ အိပ်ခွင့် ရခဲ့ရုံတင်မကဘူး၊ သူမက ငါ့ကို ပိုက်ဆံလည်း ပေးလိုက်သေးတယ်။ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ ဒါက သရဲလား။ တကယ်ပဲ ဒီအမျိုးသမီးက ငါ့ ယန်ဓာတ်တွေကို စုပ်ယူလိုက်တဲ့ သရဲမလား။” ဒါကို စဉ်းစားမိတော့ ဟိုစန်း ကြောက်လန့်သွားတယ်။ ဒီမိန်းမက တကယ်စင်စစ် ဘယ်သူပါလိမ့်။

မျက်လုံးမှိတ်ပြီး အိပ်ရာပေါ်မှာ ဝတ်လစ်စလစ် ပြန်လည် လှဲလျောင်းနေတဲ့ ဟောင်ရုံ ဟာ ​​သူမရဲ့ ကာစည်းစိမ် ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို အကြိမ်ကြိမ်ရောက်ခဲ့တာက ရတဲ့ နောက်ဆက်တွဲ သာယာမှုကို ခံစားနေဆဲပါ။ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းဟာလည်း အနည်းငယ်တုန်ယင် နေဆဲပါ။ သူမဘ၀ဟာ ကာမအရသာ ကို ကောင်းကောင်း မခံစားရဘဲ အလိုမပြည့်တဲ့ အာသာဆန္ဒတွေနဲ့ နပန်းလုံးနေခဲ့ရတာ ကာလအတော်ကြာခဲ့ပြီ၊ ဒီနေ့မှာတော့ စည်းနှောင်ထားတာတွေ အားလုံးကို လွှတ်ချလိုက်မိပြီ ဖြစ်သလို အယင်က သူမရဲ့ခင်ပွန်း ကောကျင်း မပေးခဲ့ဖူးတဲ့ ကာမဆန္ဒ အလိုပြည့်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နေတဲ့ နှစ်လိုဖွယ် ကမ္ဘာသစ်ကိုလည်း ခြေချလိုက်မိပြီ။

“အဲဒီလူကို ငါသတ်လိုက်သင့်လား” လို့ အတွေးတစ်ချက် ဝင်မိတဲ့ ဟွမ်ရုံဟာ မျက်လုံးအစုံကို မှိတ်ထားနေရင်းနဲ့ သူမရဲ့ လက်သေးသေးလေးနဲ့ ဟိုစန်းရဲ့ ကြမ်းတမ်းစွာ ဆုပ်နယ်တာ ခံထားရလို့ နှစ်လိုဖွယ် နာကျင်တုန်ခါနေမှုကို ခံစားနေရဆဲ အညိုအမည်းတွေ ပေါ်ကနေ သူမ ရင်သားတွေကို ပွတ်သပ်ရင်း ထိုလူစိမ်းရဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ အထိအတွေ့ကို ခံစားနေရဆဲလို ထင်မှတ်မှားနေမိတယ်။

“ငါ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို ငါ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ကစားခွင့်ပေးနိုင်မှာလဲ။ ဒါပေမယ့် အရမ်းကောင်းတယ် လို့ ခံစားရတယ်။ ဒီလိုလိင်စိတ်ပြည့်၀မှုကို ငါမခံစားရတာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာခဲ့ပြီလဲ။ ငါက ငယ်သေးတယ်၊ ဘာလို့ ငါဒီလောက်အလိုဆန္ဒ မပြည့်မ၀နဲ့ မိုက်မိုက်မဲမဲ အငတ်ခံ နေရမှာလဲ။ အားလုံးက အစ်ကိုကျင်းရဲ့အမှားပဲ။ ယောက်ျားအားလုံးက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တောင့်တကြပေမယ့် သူတစ်ယောက်တည်းသာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ငါ့ကို မထိဘဲ ချုပ်တည်းထားတယ်။ “အစ်ကိုကျင်း” လို့ တွေးလိုက်ယင် ရင်ထဲမှာ တကယ့်ကို နာကျင်အားနာရဆဲပေမဲ့ ညီမ ရုံအော ဟာ အခုဆို ကာမဆန္ဒ ကို ဘယ်လိုမှ မလွန်ဆန်နိုင်တော့လို့ ပြန်လည်လျှော်ဖွတ် မရနိုင်တော့တဲ့ ဒီအညစ်အကြေးတွေ စွန်းထင်းခဲ့ရပြီးပြီ၊ နှစ်ရှည်လများ ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ သန့်စင်မှု ပေါ်မှာ အနက်ရောင်လည််း စွန်းထင်းသွားခဲ့ရပြီး ယဉ်ကျေးတယ် ဆိုတဲ့ လူဘောင် အသိုင်းအဝိုင်း က သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းလည်း ကျိုးပေါက်သွားမှတော့ … စိတ်ဆင်ရိုင်းဟာ ချွန်းအုပ်လို့ မနိုင်အောင် လုံး၀ လွတ်ထွက်သွားခဲ့ပါပြီ။” ကုတင်ပေါ်မှာ လှဲလျောင်းရင်း ဟွမ်ရုံ ရဲ့မျက်လုံးတွေ ရုတ်တရက် ပွင့်လာတယ်။ ရှေ့ခရီးဟာ အမိုက်မှောင် ဖုံး နေတာသိပေမဲ့ စူးစမ်းချင်စရာတွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ကမ္ဘာသစ်ဆီ ကို ရဲရဲဆက်လျှောက်ရင်း သူမဘဝကို လုံးဝပြောင်းလဲပစ်ဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်ဟန်နဲ့ မျက်လုံးအစုံဟာ တဖျတ်ဖျတ် ဝင်းလတ်ပြီး အရောင်တွေ တောက်လာတယ်။ ဒီရမ္မက်ပန်းကို ငရဲပန်းပါလို့ အားလုံးက ဝိုင်းပြောကြပါစေ … သူမကတော့ နတ်ပန်း အမှတ်နဲ့ပဲ မြတ်နိုးယုယစွာ ဆက်ပြီး ပိုက်ထွေးထားလိုက်တော့မယ်။

“ငါ နောက်ထပ် ဆက်ပြီး ထိန်းသိမ်းမနေနိုင်တော့ဘူး၊ ဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပြီ။”

“ဟုတ်တယ်၊ ဒီနေ့ကစလို့ အစ်ကိုကျင်း လည်း သူဝါသနာပါရာ နယ်ပယ်မှာ မွေ့လျော်နေသလို ညီမရုံလည်း ကိုယ်ပျော်မွေ့ရာ ကမ္ဘာသစ်မှာ ကျင်လည်တော့မယ်။”