ဟွမ်ရုံရဲ့ အသွင်ပြောင်းလဲမှု

အခန်း (၂-၁) အော်ပရာကြည့်ဖို့ ကမ်းလှမ်းလာတဲ့ လူဝမ်ဒီ

မြို့ရိုးများကို ခိုင်ခံ့စေရန်အတွက် ရှန်ယန်မြို့မှ စစ်သားများနှင့် အရပ်သားများ စိတ်အားထက်သန်စွာ ပူးပေါင်း ပြင်ဆင်နေကြတယ်။ နေ့လယ်ပိုင်းအားလပ်ချိန်တွင် လူတိုင်းဟာ သစ်ရိပ်ဝါးရိပ်အောက်မှာ ကျောပြောင်ပြောင်နဲ့ ထိုင်ကာ စားသောက်နေကြပြီး နေလောင်လို့ မည်းပြောင်နေတဲ့ အသားအရေနဲ့ သူတို့အားလုံးဟာ ဒူပေနာပေခံ အတော်လေး ကြမ်းတမ်းတဲ့ ရုပ်ရည်တွေနဲ့ကြည့်ပဲ။

ဟွမ်ရုံဟာ မြင်းပေါ်ကနေ ဒီ ယောက်ျားတွေကို ကြည့်ရင်း ရင်ကွဲမတတ် ဝမ်းနည်းမိသွားတယ်။ ဘာလို့ သူမ ဒီဘက်ကို ထွက်လာမိတာလဲ။ အဲဒီနေ့က ဒီလို ယောကျ်ား တစ်ယောက်ရဲ့ မုဒိမ်းကျင့်မှုကို မလွန်ဆန်နိုင်ခဲ့လို့ သူမရဲ့ သန့်စင်တဲ့ဘ၀လေး စွန်းထင်း ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာလေ။

ရုံအာ (Rong'er)၊ နတ်သမီးလေး (Little Fairy)၊ စုံးမလေး (Little Siren)၊ အမျိုးသမီး သူရဲကောင်း ဟွမ် (Heroine Huang)၊ ဂိုဏ်းချုပ်ဟွမ် (Gang Leader Huang)၊ ဝါးပင်တောင်ဝှေးရှင် (Wielder of the Dog Beating Staff)၊ မဒမ်ဂေါ် (Madame Guo)၊ အမျိုးသမီး ဗျူဟာမှူး ဟွမ် (Female Strategic Huang)၊ အမျိုးသမီး ကျူးကဲလျန် (Female Zhuge Liang) ဆိုတဲ့ ဒီနာမည်ဂုဏ်ပုဒ်တွေနဲ့ ကင်ပွန်းတပ်မှု တွေအောက်မှာ အခုတော့ “...နာကျင်ညစ်ထေးစွန်းပေသော ဘ၀တစ်ခု ရှိနေတယ်…”။ သူမအဆင့်အတန်းနဲ့ ဒီလို နစ်မွန်းခံခဲ့တာကို ပြန်တွေးရင်း ခေါင်းယမ်းမိတယ်။

ဒီလို ရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်းတဲ့ ယောက်ျားတွေအောက်မှာ တကယ့် ပြည့်တန်ဆာတောင် ခံချင်မှာ မဟုတ်ပေမဲ့ သူမကတော့ သူ့အပြုအမူ အားလုံးကို လိုက်လျောခွင့်ပြုပေးခဲ့ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို စိုက်ကြိုက် ဖျက်ဆီးခွင့် ပေးခဲ့မိလိုက်တယ်။ အဲဒီနေ့အကြောင်း ပြန်တွေးမိ လိုက်တာနဲ့ နက်မှောင်ပြီး သန်စွမ်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုက သူမကို အခုချက်ချင်းပဲ အတင်းတက်ခွ၊ အရူးအမူး မုဒိမ်းကျင့်နေသလို ခံစားလိုက်မိပြီး ဟွမ်ရုံ ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းတစ်ခုလုံး စိုရွှဲလာတယ်။ ဆက်ပြီး မကြည့်နိုင်တော့တာနဲ့ မြင်းကို ဒုန်းဆိုင်းရင်း မြန်မြန် မောင်းထွက်သွားလိုက်တယ်။

“ဟေး၊ ကြည့်ပါဦး၊ မဒမ်ဂေါ် မဟုတ်ဘူးလား” လို့ အလုပ်ကြမ်းသမား အုပ်စုထဲက တစ်ယောက်က ပြောလိုက်တယ်။

တခြားသူတွေအကုန် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရင်း “သူ သေချာတယ်၊ တို့ ရှန်ယန်မြို့မှာ မဒမ်ဂေါ်ကလွဲလို့ ဒီလောက် ကိုယ်လုံးတောင့်တဲ့ မိန်းမ မရှိဘူး”

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ နတ်ဘုရားမတစ်ပါးလိုလှတာဆိုလို့ သူမပဲ ရှိတာ။ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ အဆက်အပေါက် နဲ့ ဒီလောက်လှတဲ့ မျက်နှာ၊ ~~တောက်~~ငါ့ခွေးလို့ပဲ~~ ဒီဟာမရဲ့ နို့တွေ၊ ဖင်တွေကို မဟားတရားလုပ်ရင်း စောက်ပတ်ကိုသာ တ၀ဆောင့်လိုးခွင့် ရလိုက်လို့ကတော့ သေပျော်ပြီ ငါ့ကောင်ရေ”

“ဟားဟား၊ သောက်သုံးမကျတဲ့ကောင်၊ တစ်ချီနဲ့ ဘာသေပျော်ရမှာလဲ၊ ငါသာဆိုလို့ကတော့ သူမနာခံကျိုးနွံလာတဲ့အထိ ငါ့လီးကြီးကိုသုံးပြီး ကောင်းကောင်း လိုးပေးမှာ၊ အဲ့နောက်ပိုင်း နေ့တိုင်း လိုးပေတော့ပဲ ငါ့ကောင်ရေ။ ဟားဟား၊ အဲဒါဆို စောက်ရမ်းမိုက်မှာပဲ။"

"ဟားဟား၊ မင်း လီးကဖြင့် လက်ညှိုးလောက်တောင် မရှိချင်ပဲနဲ့ လေက ကြီးချင်နေတယ်၊ ဟားဟားဟား။"

“~~ငါ့ခွေး~~ လေကြီးတယ်ထင်ယင် လာလေ ငါ့ကောင်… ဘောင်းဘီချွတ်ပြီး တိုင်းကြမယ်၊ ဘယ်ကောင် ပိုကြီးလဲ တတစ်ခါတည်း ရှင်းသွားတာပေါ့”

အားလုံး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေချိန်မှာပဲ ထောင့်တစ်နေရာကနေ လူတစ်ယောက် ထွက်လာတယ်။ သူကတော့ နောက်ဖေးမှာ အပေါ့သွားပြီး ပြန်လာတဲ့ ဟိုးစန်းပါပဲ။

“ငါ့ကောင် ဟိုစန်း​ရေ၊ မင်းတော့နာတာပဲ ~~ကျွတ်~ကျွတ်~ကျွတ်~~ စောက်ရမ်းမိုက်တဲ့ မဒမ်ဂေါ်ကို မတွေ့ လိုက်ရဘူး။”
“ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ သိုင်းလောကမှာ နတ်သမီးလေး လို့ ထင်ရှားခဲ့ပြီး အခု မဒမ်ဂေါ် ဖြစ်လာတော့လည်း အလှဆုံးအမျိုးသမီးလို့ သတင်းကြီးဆဲ ဟွမ်ရုံ တို့ဖက် လာသွားတာ ကို ငါ့ကောင် မမြင်လိုက်ဘူး။ ဘယ်လောက်တောင် နှမြောစရာကောင်းလိုက်တာ ကျွတ်ကျွတ်”

ဟိုစန်းက လူတိုင်းက စုတ်တစ်သက်သက်နဲ့ လက်ညှိုးညွှန်ရာကို ကြည့်လိုက်တော့ ဟွမ်ရုံ ရဲ့ နောက်ပိုင်း ကိုပဲ မြင်လိုက်ရတယ်၊ “မြင်းပေါ်မှာ နိမ့်လိုက် မြင့်လိုက်နဲ့ ဒီအနောက်ဖက် မြင်ကွင်းက စိတ်ထဲမှာ အရမ်း ရင်းနှီးနေသလိုပဲ”

ကောကျင်းနှင့် သူ့ရဲ့ စစ်ဗိုလ်ချုပ်တွေ တန်ပြန်အစီအမံတွေ အကြောင်း အကြိတ်အနယ် ဆွေးနွေးနေကြစဉ် လူဝမ်ဒီ ကတော့ ဘေးမှာ အသာပဲ ထိုင်နေခဲ့ပါတယ်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ သူက ထိုင်ပေးရုံ ပါပဲ၊ အဲဒီမှာထိုင်နေပေမဲ့ လုံးဝလည်း လိုက်နားမထောင်သလို ဘာမှလည်း ဝင်မဆွေးနွေးပါဘူး။ သူဟာ ရုပ်ပြ အဆင့်ပဲ ရှိတယ် ဆိုတာ ကောင်းကောင်း သဘောပေါက်ပြီးသား။

ဆွဲဆောင်အားကောင်းတဲ့ မွှေးရနံ့လေး သင်းပျံ့ဝင်လာပြီး ငိုက်မျဉ်းမလို ဖြစ်နေတဲ့ လူဝမ်ဒီ ရဲ့မျက်လုံးတွေ တောက်ပ သွားတယ်။ သူ့လက်မှာစွပ်ထားတဲ့ ကျောက်စိမ်းလက်စွပ်ကို အဓိပ္ပါယ် မဲ့စွာ ကြည့်နေရာကနေ တံခါးဝဆီ အကြည့်ကို မြန်မြန်ပြောင်း လိုက်တယ်။ သူ နေ့နေ့ ညည တောင့်တနေရတဲ့ အလှတရားက ဖြည်းဖြည်းချင်း လှမ်းဝင်လာတယ်။ သူမရဲ့အလှ၊ သူမရဲ့ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ သူမရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ၊ သူမရဲ့ အရာရာတိုင်းက လူဝမ်ဒီ ကို ညှို့ယူထားသလို ဆွဲဆောင်ဖမ်းစားသွားတယ်။ ကံမကောင်းစွာပဲ ဒီ အလှတရားက သူ့ကို တစ်ချက်တောင် မကြည့်ဘဲ ကောကျင်း ရဲ့ဘေးကို တန်းသွားလိုက်တယ်။

လူအုပ်ကြီးက သူမကို “အကြီးအကဲ ဟွမ်” လို့ နှုတ်ဆက် လိုက်ကြတယ်။ တရားဝင်ကိစ္စတွေ ဆွေးနွေးရာမှာ လူတွေက ဟွမ်ရွန်ကို သူမရဲ့ သူတောင်းစားဂိုဏ်းချုပ် ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ် နဲ့ ရည်ညွှန်းခေါ်ဝေါ် လေ့ရှိပါတယ်၊ ဘာကြောင့်လည်းဆိုတော့ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာစည်းမျဉ်းတွေအရ မိသားစုဝင်များဟာ စစ်သားများနှင့်အတူ လိုက်ပါခြင်းကို တားမြစ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်တယ်။ ဒါကြောင့် ဟွာရုံဟာ သူတောင်းစားဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင် အနေနဲ့ မြို့ကို စောင့်ကြပ်ရတဲ့ စစ်ဗိုလ်ချုပ်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။

သူမရဲ့စိတ် ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေတာကြောင့် ဟွမ်ရုံ အနည်းငယ် နေလို့မကောင်း ဖြစ်နေပုံရပါတယ်။ ခဏလောက် စကားပြောပြီးတဲ့ နောက်မှာ သူမ ပြန်နားဖို့ ပြင်ဆင်ခဲ့ပါတယ်။ ကောကျင့် က သူမနောက်ကို ပြန်လိုက်မလာနိုင်ပါဘူး။ ဒီအချိန်မှာ လူဝမ်ဒီ က “အကြီးအကဲ ဟွမ် နေသိပ်မကောင်းယင် မြင်းစီးပြန်မနေပါနဲ့။ ငါ့ရဲ့ ဝေါယာဉ် ကို ယူသွားပါ၊ ငါ မြင်းစီးပါ့မယ်” လို့ ပြောလိုက်တယ်။ ဟွမ်ရုံ ငြင်းဆန်လိမ့်မယ် လို့ သူ လုံးဝမျှော်လင့်ထားပြီး ဖြစ်ပေမဲ့ အံ့အားသင့်စရာကောင်းအောင် ဟွမ်ရုံ က အေးစက်စက်နဲ့ “ကောင်းပါပြီ၊ အလုပ် အပိုခံ ပြန်ပို့ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပါ လူသခင်” လို့ ပြန်ဖြေလိုက်ပါတယ်။

မြင်းပေါ်မှာ အနည်းငယ် မှင်သက်တွေဝေနေဆဲပုံစံ နဲ့ လိုက်ပါလာတဲ့ လူဝမ်ဒီဟာ ဝေါယာဉ်ပေါ်မှာ မျက်လုံးမှိတ် ထိုင်နေတဲ့ ဟွမ်ရုံကို ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ရှိအခြေအနေကို မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေခဲ့ရတယ်။ ဟွမ်ရွန်က သူမကို အိမ်ပြန်လိုက်ပို့ပေးဖို့ သဘောတူခဲ့တယ်။ သူမကို အိမ်ပြန်ပို့ပေးရုံမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း ဟွမ်ရုံအနေနဲ့ သူရဲ့ ဖြစ်တည်မှုကို သတိထားမိလာပြီ။ ဒီအချက်တစ်ခုတည်းကပင် လူဝမ်ဒီကို အကြီးအကျယ် စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့ပြီး သူမရဲ့ ဆွဲဆောင်မှု ကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါကို ပိုခံစားလိုက်ရတယ်။

ဂေါ်စံအိမ်ကို ရောက်တဲ့အခါ ဟွမ်ရုံက လှည်းထိုင်ခုံပေါ်မှ ဆင်းကာ လွီဝမ်ဒီ ပြန်စီးပေးလာတဲ့ မြင်းကို ယူလိုက်ရင်း လွီဝမ်ဒီကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်ကာ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လူသခင်” လို့ ပြောရင်း အိမ်ဝင်းထဲ ကို ဝင်သွားတယ်။

လူဝမ်ဒီလည်း မမြင်ရတဲ့စွမ်းအားတွေရဲ့ စေ့ဆော်မှု နဲ့ ရဲဆေးတင် လိုက်ပြီး “အကြီးအကဲဟွမ်၊ အမ်~~ မဒမ်ဂေါ်၊ မင်းရဲ့ များပြားလှတဲ့ အလုပ်တာဝန်တွေကြောင့် မကြာသေးခင်က အတော်လေး စိတ်ပင်ပန်း၊ လူပင်ပန်း ဖြစ်နေတာကို ငါသတိထားမိတယ်။ ရှန်းယန်က ဖန်းယာကဇာတ်ရုံမှာ ပြဇာတ်အသစ်တွေ တင်နေတယ်လို့ ငါကြားတယ်။ မနက်ဖြန် ငါတို့အတူတူ အပန်းဖြေရင်း သွားကြည့် ကြမလား” ဟု ရုတ်တရက် မေးချ လိုက်တယ်။

ဟွမ်ရုံက ဆက်လည်းမလျှောက်၊ စကားလည်းမပြောဘဲ ထိုနေရာမှာပဲ သူ့ကို ကျောပေးရပ်နေခဲ့ပြီး အချိန်က ဒီအခိုက်အတန့်မှာ ရပ်တန့် နေသယောင် ထင်ရတယ်။

လူဝမ်ဒီ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေချိန်မှာပဲ ဟွမ်ရွန်က ညင်သာစွာ “အိုကေ” လို့ ပြောပြီး မြင်းကို ခြံဝင်းထဲ ဆွဲသွားကာ လူဝမ်ဒီကို မှင်သက်စွာ ရပ်ကျန် နေစေခဲ့တယ်။

ခမ်းနားတဲ့ အော်ပရာ ဇာတ်ရုံထဲက တစ်ခုတည်းသော သီးသန့် အခန်းက ဒုတိယထပ်မှာပါ။ ဇာတ်ရုံ က ခေါင် အရမ်းမြင့်တာကြောင့် ဒုတိယထပ်လို့ခေါ်တဲ့ အခန်းက ပုံမှန် ရှိသင့်တဲ့ အမြင့်ထက် အများကြီး ပိုမြင့်နေပါတယ်။ ဒီ ဒုတိယထပ် သီးသန့်အခန်းကို လိမ္မာပါးနပ်စွာ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားတာပါ။ အထဲကနေ ကြည့်ရင် အောက်က ဇာတ်ရုံရဲ့ ထောင့်တိုင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ပြီး အထူးသဖြင့် ဇာတ်ခုံစင်မြင့်ကို အကောင်းမွန်ဆုံး မြင်ကွင်းနဲ့ မြင်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အောက်ကနေ အပေါ်ကို မော့ကြည့် ချင်ရင်တော့ စင်မြင့်ပေါ်မှာ ရပ်ပြီး မြင့်မြင့်ခုန်မှသာ မြင်ရနိုင်မှာပါ။ အဲဒါတောင်မှပဲ ပါးလွှာတဲ့ ကန့်လန့်ကာလေး တပ်ပေးထားတာကြောင့် ဒီ ကန်လန့်ကာလေး ချထားလိုက်ယင် မကွဲမပြား မှုန်ဝါးဝါး နဲ့ အရိပ်အယောင် လောက်သာ မြင်နိုင်ပါတယ်။

ဖန်းယာ ပြဇာတ်ရုံဟာ ဒီသီးသန့်အခန်းကြောင့်ပဲ နာမည်ကြီး လာတာပါ။ အဲဒီကာလမှာ ချမ်းသာတဲ့သူတွေ၊ အာဏာ ရှိတဲ့သူတွေ အများအပြားက ဒီ သီးသန့်ခန်းယူ ပြဇာတ် ကြည့်နိုင်ဖို့ တန်းစီစောင့်နေကြတာပါ။ ပြဇာတ်ကြည့်တယ်လို့ ပြောကြပေမယ့် တကယ်တမ်းတော့ အမျိုးသမီးတွေ ခေါ်လာကြတာပါ။ ဒီအမျိုးသမီးတွေက သူ့ဆိုင်ရာ အိမ်ထောင်ဖက် ဟုတ်ကောင်းမှ ဟုတ်မှာ ဖြစ်ပေမဲ့ ဆိတ်ကွယ်ရာ သီးသန့် အခန်းမှာ သူတို့ဘာလုပ် ကြလဲ ဆိုတာတော့ ဘယ်သူမှ မကြားမသိ နိုင်ပါဘူး။ အရမ်းကြီးသာ အော်ကြီးဟစ်ကျယ် မလုပ်ခဲ့ယင် ဘာအသံမှ မကြားနိုင်လောက်အောင်ကို ဒီသီးသန့်ခန်းတစ်ခုလုံး အသံလုံ နေအောင် အထူး မွမ်းမံ ပြင်ဆင်​ပေးထားပါတယ်။

စစ်ပွဲကာလအတွင်းမှာတော့ လူအနည်းငယ်သာ ဒီပြဇာတ်ရုံကို သွားလေ့ရှိပြီး ရှန်းယန်မြို့ရဲ့ တပ်မှူး လူဝမ်ဒီ ပွဲလာ ကြည့်တဲ့အခါတိုင်း ဘာမှတောင် တန်းစီနေစရာ၊ ပြောနေစရာမလိုဘူး၊ ဒီသီးသန့်အခန်းဟာ သူ ပွဲကြည့်ဖို့ နေရာ ဖြစ်လာပါတယ်။ လုဝမ်ဒီက ဟွမ်ရုံ နဲ့ အတူတွဲပြီး ဒီ “အထူးခန်း” ထဲ ဝင်သွားတာကို မြင်လိုက်ရတော့ ပြဇာတ်ရုံပိုင်ရှင်ခမျာ အံ့အားသင့်လွန်းလို့ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပါတယ်။ သူက “ဟွမ်ရုံ နဲ့ လူဝမ်ဒီတို့ ဖောက်ပြန်နေတာများ ဖြစ်နိုင်မလား။ အိုး ~~~ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင် ပါဘူး၊ မဒမ်ဂေါ်က ဒီသီးသန့်အခန်းရဲ့ တမူထူးခြားတဲ့ ရည်ရွယ်ရင်း ကို မသိတာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဟူး~~~၊ ဒီ လူဝမ်ဒီက အကြီးအကဲ ဟွမ်ကို ပစ်မှတ်ထား လှုပ်ရှားနေပြန်ပြီ၊ ဟွန်း ~~~ ကိုယ့်ဇာတ် ကို နိုင်အောင်ပဲ ကနိုင်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီအရှုပ်ထုပ် ကနေ မင်းဘယ်လို လွတ်မြောက်အောင် ရုန်းရမလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရမှာပဲ" လို့ တွေးလိုက် မိပါတယ်။

သီးသန့်အခန်းရဲ့ အပြင်အဆင်က အတော်လေး သံသယဖြစ်ဖွယ် ကောင်းတယ်။ အခန်းထဲကို ဟွမ်ရုံ ဝင်လိုက်တာနဲ့ တစ်ခုခု မှားနေတာကို ချက်ချင်း သတိထားမိတယ်။ ပြဇာတ်ကြည့်မည့် ပွဲကြည့်ခန်းမှာ ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး နူးညံ့တဲ့ ကူရှင်ပါးပါး ခင်းထားပြီး မှီအုံးတွေလည်း ပါတဲ့ ဇကာကွက် လက်ရန်း သုံးဖက်ပါ ညောင်စောင်းမျိုး ရှိရမှာလဲ။ ပြီးတော့ ရေချိုးဖို့ သစ်သား ရေချိုးကန်ကြီးတစ်ခုနဲ့ မှန်တင်ခုံ ကလည်း ရှိနေသေးတယ်။ ပတ်ပတ်လည်ကို လှည့်ကြည့်ရင်း နံရံတွေကို အသံလုံအောင် စီမံထားပြီး ဇာတ်ပွဲကြည့်ဖို့ ပြတင်းပေါက်တွေကိုလည်း အထူးဒီဇိုင်းထုတ်ထားတာ သတိထားမိတယ်။ အခန်းရဲ့ အနှောင့်အယှက် ကင်းအောင် စီမံထားပုံက က တကယ့် စင်းလုံးချော လို့ ပြောရ နိုင်တယ်။ လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ ဟွမ်ရုံ က တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ အခန်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် အစစ်အမှန်ကို ချက်ချင်းနားလည်သွားတယ်။

"ကောင်းပြီလေ … လုဝမ်ဒီ၊ မင်း ဘယ်လို ခြေလှမ်းလှမ်း ငါစောင့်ကြည့်ချင်တယ်" ဟွမ်ရုံက အေးစက်စက်ရယ်ရင်း တွေးလိုက်ပေမဲ့ တဖက်မှာလည်း သူမက တိတ်တခိုးလေး မျှော်လင့်နေမိတယ်။

ပြဇာတ်သုံးပုဒ်ကို နားထောင်ပြီးတဲ့အထိ လူဝမ်ဒီ က စားပွဲ တစ်ဖက်မှာပဲ အိန္ဒြေရရ ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည်လေးသောက်လိုက်၊ သရေစာမုန့်လေး စားလိုက်နဲ့ ရှိနေကာ တစ်ခါတစ်ရံမှာတော့ ပြဇာတ် နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဟွမ်ရုံရဲ့ သဘောထားကို ယဉ်ကျေးစွာ မေးမြန်းလေ့ရှိသော်လည်း နောက်တဆင့်တိုး ခြေလှမ်းလာတာ မရှိပါဘူး။ ဟွမ်ရုံ က လက်ဖက်ရည်နှင့် မုန့်တွေကို တိတ်တဆိတ် စစ်ဆေးကြည့်ပေမဲ့ ဘာမှ မပြုပြင်ထားတာကို တွေ့ရှိပြီး "သူမ ပဲ အတွေးလွန်နေတာလား” ဟု ထင်ယောင်လိုက်မိပြီး မှန်းချက် နဲ့ နှမ်းထွက် မကိုက်တဲ့ မဆိုစလောက် နောင်တလေးတောင် သူမ နှလုံးသားထဲမှာ ဖြစ်ပေါ်လာပါတယ်။

အစရှိ အနောင်နောင် ဆိုသလို … ပထမအကြိမ်ပြီးနောက် ဒုတိယ အကြိမ်ရှိခဲ့ပြီး သဘာဝအတိုင်း နောက်ထပ် အကြိမ်ပေါင်းများစွာလည်း ဆက်ရှိလာခဲ့တယ်။ အကြိမ်တိုင်းမှာ လူဝမ်ဒီ က ဟွမ်ရုံ ကို ပြဇာတ်ကြည့်ဖို့ နဲ့ လက်ဖက်ရည်ပွဲ သုံးဆောင်ရန် လေးစားစွာ အဖော်ပြု လိုက်ပါ ပေးလေ့ ရှိပြီး သူမအား အိမ်သို့ မပျက်မကွက် လိုက်ပါပို့ဆောင် ပေးခဲ့ပါတယ်။ သူတို့နှစ်ယောက် ရဲ့ ဆက်ဆံရေးဟာ သိသိသာသာ တိုးတက် ကောင်းမွန် လာတာကို တွေ့ရနိုင်ပြီး၊ အထူးသဖြင့်တော့ ဟွမ်ရုံ ဟာ လူဝမ်ဒီ နဲ့အတူ လိုက်ပါ ရယ်မော ပြောဆိုလာနိုင်ပါတယ်။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ လူဝမ်ဒီဟာ တမင်ဖြစ်စေ၊ မတော်တဆဖြစ်စေ ဟွမ်ရုံ ရဲ့ လက်များနှင့် လက်မောင်းသား များကိုပါ ထိကိုင်လေ့ရှိလာပါတယ်။ တစ်ကြိမ်မှာဆို သူသည် ဟွမ်ရုံ ၏ နားသယ်စနားက ဆံနွယ်လေး တစ်မျှင် ကို ချောမွေ့စေရန်ပင် ကူညီ ပေးခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် ဟွမ်ရုံ သည် ဤမျှရင်းနှီးသော အမူအရာ များကို အနည်းငယ် ငြင်းဆန်ခဲ့သော်လည်း တဖြည်းဖြည်းနဲ့ သူမ ဂရုမစိုက် မနေတော့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သိုင်းလောကသား တစ်ယောက် အနေနှင့် ဒီ အသေးအဖွဲ အပြုအမူလေးတွေအတွက်နဲ့ သိပ် ဦးဏှောက် ခြောက် ခံစရာမလိုဘူး လို့ ထင်လို့လည်း ဖြစ်ပါမယ်။