ဟွမ်ရုံရဲ့ အသွင်ပြောင်းလဲမှု

အခန်း (၃-၁) အော်ပရာနဲ့ အပြိုင်ကတဲ့ လူဝမ်ဒီရဲ့ နှစ်ပါးသွား

အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ဟွမ်ရုံသည် ရေချိုးပြီးနောက် ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေမိတယ်။ ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှသည် တကယ်ကို ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်စရာပင်။ သူမတစ်ယောက် လုဝမ်ဒီ၏ အခွင့်ကောင်း ယူခြင်းကို ခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတာ။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် နောက်ဆုံးအချိန်၌ အသိစိတ် ပြန်ဝင်ကာ အဝတ်အစားများ ချွတ်လုဆဲဆဲတွင် သူ့ကို တားဆီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူမ၏ ရင်သားနှင့် တင်ပါးများမှာမူ အကြိမ်အနည်းငယ် အထိအတွေ့ ခံခဲ့ရတယ်။ သို့သော် ထိုခံစားချက်က အလွန် ထူးဆန်းလှပါတယ်။ ‘အိမ်ထောင်ရေး ဖောက်ပြန်တယ် ဆိုတာ ဒီလို ခံစားချက်မျိုးလား... ဟီးဟီး... တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှား ဖို့ကောင်းတာပဲ။ နောက်တစ်ခါ သူထပ်ကြိုးစားလာရင် ငါ ဆက်ပြီး ငြင်းဆန်ရမလား၊ ဒါမှမဟုတ်…’ သူမ တွေးရင်း ရှက်သွေးဖြာသွားသည်။ မိမိ၏ သန့်စင်မှုကို ကော်ကျင်း တစ်ဦးတည်း မဟုတ်ဘဲ ဟောင်စန်းလို လူစားမျိုးထံ၌ ဆုံးရှုံးခဲ့ရဖူးသည်မို့ လုဝမ်ဒီ၏ အချစ်ရေးဆို ကျီစယ်နိုင်စွမ်းက သူမကို ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်မှာ အမှန်ပင်။ ‘ဘုရားရေ... ငါ ဘာတွေ လျှောက်တွေးနေတာလဲ... အိပ်ရမယ်... အိပ်မှ…’ သို့သော် လုဝမ်ဒီ၏ အနမ်းများက သူမအာရုံထဲတွင် ဝဲလည်နေဆဲ။ ‘အာ... မတွေးတော့ဘူး... အိပ်တော့မယ်... ဒါပေမယ့် ခံစားချက်က တကယ် ကောင်းလွန်းတယ်…’

“သံပူခိုက်တွင် နှက်ရမည်" ဆိုသည့် သဘောတရားကို လုဝမ်ဒီ ကောင်းကောင်းသိတာပေါ့။ ဟွမ်ရုံ၏ စိတ်ထဲ ဘာတွေးနေသည်ကို သူအပြတ်မသိသော်လည်း ထပ်မံစမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ မနက်ဖြန် စောစောလာခေါ်မည်ဟု ပြောရာ ဟွမ်ရုံထံမှ "ဟုတ်ကဲ့" ဟူသော ငြင်းဆန်ခြင်းမရှိသည့် အဖြေတိုးတိုးကို ရလိုက်သောအခါ လုဝမ်ဒီ စိတ်ထဲမှ ကျေနပ်စွာ ရယ်မောလိုက်မိတယ်။ “ပြည့်တန်ဆာမလေး၊ နောက်ဆုံးတော့ မင်းလည်း ကာမစိတ်တွေ ကြွလာရပြီပေါ့။ မနက်ဖြန်ကျရင်တော့ မင်းကို ငါ့စိတ်ကြိုက် အပိုင်ကိုင်ပြီး မင်းရဲ့ စောက်ဖုတ်လေးကို တပ်မက်မှုတွေ ပြည့်လျှံသွားအောင် လိုးခွဲပေးမယ်။"

ဖန်းယာ အော်ပရာဇာတ်ရုံရဲ့ သီးသန့်အခန်းဝင်ပေါက်ကို ရောက်တဲ့အခါ ဟွမ်ရုံ က ချက်ချင်းမဝင်ခဲ့ပါဘူး။ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုကြည့်ပြီး လူဝမ်ဒီ နဲ့ သူမနှစ်ယောက်တည်းရှိတာကို မြင်ပြီးနောက် သူမက အလွန်အလေးအနက် ပြောပါတယ်၊ "သခင် လူ၊ ဒီနေ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကောင်းကောင်းဆက်ဆံပါ။ မနေ့ကလို ပြုမူရဲရင် ကျွန်မကို မယဉ်ကျေးဘူးလို့ အပြစ်မတင်ပါနဲ့"

လုဝမ်ဒီ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ 'မနေ့က လုပ်ခဲ့တာကို မကြိုက်ရင် ဒီနေ့ ဘာလို့ လာဦးမလဲ။ ငါ နင့်ကို လိုးဖို့ ကြိုးစားနေတာ သိနေရက်နဲ့ နင်ကိုယ်တိုင် ခံချင်လို့ ကုန်းဖို့ လာတာပဲမလား။ အိုး ဟုတ်ပြီ၊ မျက်နှာမပျက်ရုံ ဟန်ဆောင်နေတာပဲ မဟုတ်လား။ ကောင်းပြီလေ... ဒီအခန်းထဲ ရောက်လာမှတော့ မင်း ဘယ်မှ ပြေးမလွတ်တော့ပါဘူး။ ဟီးဟီးဟီး၊ ခွေးကောင်မ၊ ဒီနေ့ ငါမင်းရဲ့စောက်ဖုတ်ကို လိုးပေးမယ်၊ မင်းနို့တွေပေါက်ထွက်တဲ့အထိ ညှစ်မယ်၊ မင်းဖင်ကို ကစားမယ်။ ဟားဟားဟား။ ဒီနေ့တော့ မင်းရဲ့ မာန်မာနတွေကို ချိုးနှိမ်ပြီး ငါ့စိတ်ကြိုက် ကစားမယ့်နေ့ပဲ။' ဟု ကြုံးဝါးနေမိတယ်။ သို့သော် အပြင်ပန်းတွင်မူ ချက်ချင်းပင် ရိုကျိုးဟန်ဆောင်ကာ "ဟုတ်ကဲ့... ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ် မဒမ်ဂေါ်။ ကြွပါ ခင်ဗျာ" ဟု ဖိတ်ခေါ်လိုက်တယ်။

ဟွမ်ရုံက သူ့ကို မျက်စောင်းတချက် ထိုးလိုက်သော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖုံးကွယ်မရ ဖြစ်နေပါတယ်။ လုဝမ်ဒီက သူမ၏ အတွေးကို ရိပ်မိပြီးသား။ ဟွမ်ရုံ ခမျာ သိက္ခာကို ထိန်းလိုသော်လည်း တဖက်တွင်လည်း မနေ့က ရရှိခဲ့သည့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အထိအတွေ့ကို တောင့်တနေမိပါတယ်။ မနေ့က သူလုပ်ခဲ့တာတွေကို ဆက်လုပ်စေချင်ပါတယ်လို့ လူဝမ်ဒီကို ပြောသင့်လား။ ဒါဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ၊ ဘယ်လိုပင်ဖြစ်စေ သူမသည် သူတောင်းစားဂိုဏ်း ၏ ခေါင်းဆောင်၊ ဟွမ်ယောင်ရှီ၏ သမီး၊ ဟုန်ချီကုန်း၏ တပည့်နှင့် ကော်ကျင်း၏ ဇနီး မဟုတ်ပါလား။

ပြဇာတ်စတင်သည်နှင့် ထိုင်ခုံများကို ဘေးချင်းယှဉ်လျက် အလွန်နီးကပ်စွာ စီစဉ်ထားတယ်။ ထိုင်လိုက်သည်နှင့် လုဝမ်ဒီသည် သဘာဝကျကျပင် ဟွမ်ရုံ၏ ခါးသိမ်လေးကို လက်ဖြင့် ဖက်တွယ်လိုက်တယ်။
ဟွမ်ရုံ အနည်းငယ် ရှောင်တိမ်းကာ "သခင်လူ... ရှင်..."

သူ စကားပင် မဆုံးသေးမီ လူဝမ်ဒီ က သူ့ထံ ခွက်တစ်ခု ကမ်းပေးလိုက်ပြီး - "ရော့... ဂိုဏ်းချုပ်ကတော် ကော်၊ စိတ်အေးအေးထားပါ။ မင်း သိပ်ပြီး တင်းမာနေသလိုပဲ။ မနေ့က ငါ့ရဲ့ မပြေမပြစ် ဆက်ဆံမိတွေအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းက သိပ်ကို ညှို့ဓာတ်ပြင်းပြီး လှပလွန်းနေတော့ ငါ့ကိုယ်ငါ မထိန်းနိုင်ဘဲ စိတ်အလိုလိုက်မိသွားတာပါ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ဟွမ်ရုံ သည် ပုံမှန်အတိုင်းပင် ထိုခွက်ကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ခွက်ထဲမှ မွှေးပျံ့လှသော အနံ့ကို ရလိုက်ချိန်တွင် အံ့အားသင့်သွားကာ -
"ဒါက ဘာလဲ" ဟု မေးလိုက်မိတယ်။
လူဝမ်ဒီ က နောက်ထပ်ခွက်တစ်ခုကို မြှောက်လိုက်ရင်း -
"ဒါက အနောက်ဘက်ဒေသ ကနေ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ထံ ဆက်သတဲ့ ဝိုင် (စပျစ်ရည်) လေ။ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ငါ အနည်းငယ် ချန်ထားပြီး အိမ်တော်မှာ သိုလှောင်ထားတာ။ ငါ့ရဲ့ ရိုးသားမှုကို ပြသတဲ့အနေနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကတော် ကော် မြည်းစမ်းကြည့်ရအောင် အထူးတလည် ယူဆောင်လာခဲ့တာပါ" လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ထိုခေတ်အခါက အနောက်ဘက်ဒေသမှ ဝိုင်သည် အလွန်ရှားပါးသော ပစ္စည်းတစ်ခုပါ။ (သူ့ဖခင်) ဟွမ်ယောင်ရှီ ပင်လျှင် ထိုဝိုင်မျိုး အနည်းငယ်သာ ရဖူးပြီး ထူးခြားသော အခါသမယများတွင်မှ ထုတ်၍ မြည်းစမ်းလေ့ရှိတယ်။

ဝိုင်၏ အရသာမှာ လျှာပေါ်တွင် ချောမွေ့နေပြီး အနည်းငယ် ခါးသက်သက် နှင့် ချိုမြိန်သော သစ်သီးရနံ့သည် ဟွမ်ရုံ၏ နှုတ်ခမ်း၊ လျှာနှင့် လည်ချောင်း တစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားတယ်။ ၎င်းသည် အလယ်ပိုင်းဒေသ ၏ ပြင်းအား ကောင်းသော အရက်ဖြူများနှင့် လုံးဝမတူဘဲ ထူးခြားဆန်းပြားသော ခံစားမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်တယ်။ လူဝမ်ဒီ ယူလာသော ဝိုင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အဆင့်အတန်းမြင့်လှပေသည်။ ယင်းက ဟွမ်ရုံ၏ အာရုံကို အောင်မြင်စွာ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်ခဲ့သဖြင့် သူမသည် လူဝမ်ဒီရဲ့ လက်ကို သတိမထား မိတော့ပေ။

ခွက်အနည်းငယ် သောက်ပြီးနောက် ထိုဝိုင်သည် အရက်ဖြူလောက် မပြင်းသော်လည်း နောက်ဆက်တွဲ အရှိန်တော့ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ မည်သည့်အရက်မျိုးပင်ဖြစ်စေ အလွန်အကျွံ သောက်ပါက ခေါင်းကို မူးဝေစေပြီး စိတ်ကို ပေါ့ပါး လျှော့ချပစ်နိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်။

ဟွမ်ရုံသည် စိတ်အပန်းပြေသွားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ထိုခံစားချက်က အလွန်ကောင်းမွန်လှပြီး အနည်းငယ် မူးနောက်နောက် ဖြစ်နေသော်လည်း ရီဝေရုံမျှသာ ရှိကာ အနေတော် အခြေအနေ ဖြစ်သည်။ လူဝမ်ဒီ၏ ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် မျက်နှာကြီးသည်ပင် ယခုအခါ သိပ်ပြီး စိတ်ပျက်စရာ မကောင်းတော့သလို ထင်လာရတယ်။

ပါးပြင်နှစ်ဖက် အနည်းငယ် နီမြန်းနေသော ဟွမ်ရုံကို ကြည့်လိုက်ယင် သူမသည် ပို၍ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ညှို့ဓာတ်ပြင်း အလှသွေး ကြွနေပါတယ်။ ရီဝေနေသော မျက်ဝန်းအစုံက သူမ၏ လှပမှုကို ပိုမိုပံ့ပိုးပေးနေပြီး တောက်ပသော နှုတ်ခမ်းနီနီလေးများက အပေါ်သို့ ကွေးညွှတ်နေတယ်။ ထိုအပြုံးလေး တစ်ချက်မျှကို မည်သည့်ယောက်ျားမျှ တွန်းလှန်နိုင်စွမ်း ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

"အင်းးးး~~"

လူဝမ်ဒီသည် မအောင့်အီးနိုင်တော့ဘဲ ဟွမ်ရုံကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်လဲတုတ်ကာ ခေါင်းငုံ့ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို အတင်းအဓမ္မ နမ်းစုပ်လိုက်တော့တယ်။ သူသည် ဆာလောင်မွတ်သိပ်စွာဖြင့် လျှာကို ထိုးသွင်းကာ ဟွမ်ရုံ၏ ပါးစပ်ငယ်လေးထဲသို့ စူးစိုက်လျက် ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူယက်သပ်နေပါတော့တယ်။ ဟွမ်ရုံ၏ မွှေးပျံ့သော လျှာငယ်လေး သည်လည်း မည်သည့်ရုန်းကန်မှုမျှမရှိဘဲ သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရပြီး သူတို့နှစ်ဦး၏ တံတွေးများမှာ ချက်ချင်းပင် ရောယှက် သွားကြပါတယ်။

ဒီနေ့ သူမနှင့်အတူ အရက်သောက်ရခြင်း၏ လူဝမ်ဒီ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဟွမ်ရုံ ကောင်းကောင်းသိတာပေါ့။ ထိုအရက် ပမာဏလောက်နှင့် သူမ မူးမသွားနိုင်မှန်း သိသော်လည်း အရက်အနည်းငယ်က သူမကို အမှန်တကယ် စိတ်ပေါ့ပါးစေပြီး တင်းကျပ်မှုတွေကို လျှော့ချပေးနိုင်ကာ စိတ်အလိုလိုက်ဖို့အတွက် ပိုကောင်းတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ ဆင်ခြေကို ရှာဖွေနိုင် စေမှန်းလည်း သူမ သိနေခဲ့ပါတယ်။

ကြီးမားပြီး တုတ်ခိုင်လှတဲ့ လက်ဝါးကြီးတစ်ဖက်က ဟွမ်ရုံ့ရဲ့ ရင်သား တွေပေါ် အတင်းဖိကပ်ပြီး အားနဲ့ ဆုပ်နယ် ညှစ်ခြေတော့တာပဲ။ အဝတ်အစားတွေ ခံနေတာတောင်မှ အဲဒီလူကြီးရဲ့ လက်မောင်းအင်အားက ဘယ်လောက်ပြင်းလဲဆိုတာ ဟွမ်ရုံ ကောင်းကောင်းကြီး သိနေရတယ်။ ရင်သားနှစ်ဖက်လုံး ကြေမွသွားတော့မတတ် ပြင်းထန်လွန်းလို့လေ။

"ဒီယောကျာ်းတွေက ငါ့ရင်သားတွေကို ဒီလိုမျိုး ညှစ်ချင်နေတာ ကြာပြီလား မသိဘူး။ ယောကျာ်းအားလုံးက ဒီလောက်တောင် ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း လုပ်ချင်ကြတာလား။ အရင်တစ်ခါ ဟိုစန်း တုန်းကလည်း ဒီလိုပဲ... ခွေးရူးတစ်ကောင်လို ဆွဲညှစ်၊ ဆိတ်ဆွဲ၊ နမ်းလိုက်၊ ကိုက်လိုက်နဲ့ ငါ့နို့ တွေကို စားမတတ် ဝါးမတတ် လုပ်ခဲ့တာ။ အား... အခု လူဝမ်ဒီ ကလည်း ထပ်တူပါပဲလား... အား... သူ ဘာဆက်လုပ်မလို့လဲ... သူမ ခါးစည်းကို ဖြည်ချလိုက်ပြီ... အား... အင်္ကျီထဲ လက်နှိုက်ဖို့ လုပ်နေတာပဲ... အား... မဖြစ်ဘူး... ငါ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး... အား အား... အို... ဇိမ်ရှိလိုက်တာ..." ဟွမ်ရုံက မျက်လုံးလေးတွေ မှိတ်ထားရင်းနဲ့ အဲဒီလူကြီးရဲ့ အနမ်းတွေ၊ လှုပ်ရှားမှုတွေကို သာယာပြီး ငြိမ်ခံနေမိတော့တယ်။

လူဝမ်ဒီကတော့ သူကိုယ်တိုင် ဟွမ်ရုံ့ရဲ့နို့တွေကို တကယ်ကြီး ဆုပ်နယ်ကိုင်တွယ်နေရတယ်ဆိုတာကို တောင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေ ရတယ်။ သူ တကယ်ကြီး ကိုင်နေရတာဗျ။ ချောမွတ်နေတဲ့ အသားအရေ၊ အိစက်ညှို့ယူနေတဲ့ အသားဆိုင်တွေ၊ နွေးထွေးပြည့်ဖြိုးတဲ့ အထိအတွေ့နဲ့ တောင့်တင်းနေတဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးတွေ... သူ အမြဲတမ်း တမ်းတမ်းစွဲ စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ရတဲ့ နတ်ဘုရားမရဲ့ ရင်သားတွေကို အခုတော့ သူ့လက်ဖဝါးကြီးတွေနဲ့ စိတ်ကြိုက် ဆုပ်နယ်ကစားနေရပြီလေ။

ဟွမ်ရုံရဲ့ လျှာလေးက သူ့ပါးစပ်ထဲ ရောက်နေတဲ့အချိန်မှာ လူဝမ်ဒီက သူ့မျက်လုံးမှေးကြီးတွေကို ဖွင့်ပြီး လောဘတကြီး စုပ်ယူနမ်းရှုပ်လိုက်တယ်။ ဟွမ်ရုံ့ရဲ့ လှပတဲ့ မျက်နှာလေးက သူ့မျက်စိရှေ့တင်... အသက်ရှူသံတွေ မြန်နေပြီး မျက်တောင်ရှည်လေးတွေ တုန်ခါနေတာ၊ ပါးပြင်လေးတွေ နီမြန်းပြီး စိတ်ကြွနေတဲ့ အမူအရာလေးတွေကို အနီးကပ် မြင်နေရတာပေါ့။ လူဝမ်ဒီက စိတ်ထဲကနေ “ခွေးမလေး... နောက်ဆုံးတော့ မင်း ငါ့လက်ထဲ ရောက်ပြီပေါ့” ဆိုပြီး အလွန်အမင်း မာန်တက် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေမိတယ်။