အပိုင်း(2)
ဆရာမနိုနိုဇင် တင်ပါး2ဖက်ကြားကို ကျွန်တော့်လီးထိုးသွင်းကာ ဆရာမနိုနိုဇင်အဖုတ်ထဲ ကျွန်တော့်လီးဝင်သွားတော့ ဆရာမက"အမလေး,အားး!သားရယ်,မလုပ်ပါနဲ့,ပြန်ထုတ်လိုက်,မင်းလီးကြီးကို"ဆိုပြီးတော့ပြောတော့ကျွန်တော်လဲ "ဆရာမအဖုတ်ကို ကျွန်တော့်လီးဝင်သွားတာ,စီးနေတာဘဲဗျာ,ကောင်းလိုက်တာ"ပြောတော့ ဆရာမနိုနိုဇင်က"ဆရာမကိုလိုးရင်မင်းငရဲကြီးမယ်နော်,အားးတော်ပါတော့သားရယ်အားး"လို့ ညည်းရင်းပြောတော့ကျွန်တော်လဲ ဆရာမကို"ကြီးလဲရတယ်,ဆရာမကိုလိုးရရင်ကျေနပ်တယ်,အားးးကောင်းလိုက်တာဆရာမရယ်" လို့ပြောရင်း
ကျွန်တော်လဲ ဆရာမတင်ပါးကိုလက်ဝါးနဲ့ရိုက်လိုက်တာ:ဖျန်းကနဲ:ဘဲဆရာမနိုနိုဇင်ကလဲ"အားးအားးးအင့်,မင်းကိုယ့်ဆရာမကိုကွာယုတ်မာတယ်နော်"ပြောတော့ ကျွန်တော်လဲ"အစက မယုတ်မာပါဘူး,ဆရာမကကျွန်တော့်ကိုအဲ့လိုယုတ်မာအောင်ဆွဲဆောင်သလိုဖြစ်နေတော့မတက်နိုင်ဘူးဗျာ,ဆရာမတင်တွေရင်တွေက ကျွန်တော့်မျက်လုံးထဲအရင်းထင်းနေတော့ ဆရာမကို ပြစ်မှားချင်စိတ်တွေ ဖြစ်ပြီး အခုလိုဆရာမကိုလိုးမိတော့တာဘဲဗျာ,အားးကောင်းလိုက်တာဆရာမရယ်"ပြောရင်း ဆရာမနိုနိုဇင်ဂုတ်ကိုလက်နဲ့ဖိပြီးအနောက်ကနေဆရာမရဲ့လက်တစ်ဖက်ကိုကျောပေါ်လက်ပြန်တင်ချုပ်ကားအားနဲ့ကျွန်တော့်လီးကို ဆောင့်ထည့်ပြီးလိုးတော့ဆရာမလဲ"
အား...အား..အီး...အီးးးး,အင်း....အင်း...ဟင်းးးး....ဟင်းး...ဟင်းးး...အားးးး,တအားအားတအင်းအင်း"နဲ့ညည်းပြီးငိုရင်းမလုပ်ဖို့ဘဲပြောနေတာ အဲ့လိုနဲ့ ပြီးတော့ကျွန်တော်လဲ ဆရာမကို 30မိနစ်လောက် လိုးပြီးလို့ လီးက အခုမှပြန်လိုးတာရော စိတ်ထဲအရမ်းလိုးချင်တဲ့ဆရာမကိုလိုးရလို့ ကြောင့်ရောနေမယ် လီးကကြာကြာမလိုးရဘဲ အရမ်းကောင်းပြီး လရည်တွေထွက်တော့မှာကြောင့် ဆရာမကို ချုပ်ထားတာလွှတ်လိုက်တော့ ဆရာမက ပက်လက်တိုင်းဘဲ မလှုပ်နိုင်ဘဲမောနေတာ ဆိုတော့ကျွန်တော်လဲ ဆရာမအပေါ်ကနေ ခွကာဆရာမ မျက်နှာပေါ်ကိုလရည်တွေကိုအားပါးပါးပန်းထည့်လိုက်တာ ဆရာမနိုနိုဇင်မျက်နှာနဲ့ဆံပင်တွေပေါ်ပါလရည်တွေ ပေပွ သွားတယ်။
ဆရာမကလဲမျက်ရည်တွေကျရင်း"နောက်ဆုံးတော့မင်းငါ့ကိုလိုးလို့ပြီးပြီးပေါ့,ကိုယ့်ဆရာမကို လိုးရတာကောင်းရဲ့လား?ဟမ်!နင်အတော်ဆိုးတာဘဲ,နင့်ကို မိဘခေါ်တိုင်မယ်"ဆိုပြီးလာပြောတော့ ကျွန်တော်လဲ"ရတယ်လေဆရာမ,မိဘခေါ်ဆိုလဲခေါ်ရတယ်,ဒါပေမဲ့ဆရာမကိုကျွန်တော်လိုးထားတာတစ်ကျောင်းလုံးသိပြီးဆရာမအရှက်ကွဲမှာနော်!"လို့ပြောတော့ ဆရာမနိုနိုဇင်က တောက်ခေါက်ပြီးကျွန်တော့်ကိုမျက်စောင်ထိုးကာ ကြည့်နေတော့တယ်။ကျွန်တော်လဲအဲ့တာနဲ့ပြီးတော့ ကျောင်းကနေ ပြန်လာပြီးတော့ အိမ်ပြန်ရောက်လို့ရေမိုးချိုးပြီးတာနဲ့စိတ်ထဲ ဒီနေ့အတန်းပိုင်ဆရာမကို လိုးခဲ့ရတာပြန်တွေးရင်း ကျေနပ်နေရင်းနောက်ရက်ဘယ်ဆရာမကိုထပ်ကြံရင်ကောင်းမလဲဆိုပြီး
စဥ်းစားမိနေတာ။
ဒီလိုနဲ့နောက်ရက်ရောက်တော့ကျောင်းမှာစိုးရိမ်စိတ်တော့နည်းနည်းဝင်မိနေတာ,ကျွန်တော်လဲ အတန်းပိုင်ဆရာမကတိုင်များတိုင်မလားဆိုပြီး ဒါပေမဲ့ကျောင်းရောက်တော့ သာမန်ဘဲဆိုတော့မှ ""အင်း,ဆရာမကိုတော့ ငါခြောက်တာအဆင်ပြေသွားပုံဘဲ,အင်းးနောက်တစ်ခေါက်တော့သတိထားမှဖြစ်မယ်""လို့တွေးနေမိတာဆရာမနိုနိုဇင်က အတန်းပထမဆုံးအချိန်ဝင်ရတာဆိုတော့ကျွန်တော်လဲ""ဆရာမဘယ်လိုဖြစ်နေမလဲ""တွေးနေမိချိန်မှာဘဲဆရာမက သာမန်နေ့တွေတိုင်းဘဲအခန်းထဲဝင်လာပြီးစာသင်သွားတယ်။ကျွန်တော်ကဆရာမကိုကြည့်နေပေမဲ့ဆရာမကတော့ကျွန်တော့်ကိုမမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီးစာသင်ချိန်ပြည့်တာနဲ့ထွက်သွားတယ်။
အဲ့လိုနဲ့ နောက်ရက်ကျတော့ ကျွန်တော်တို့ကိုကျောင်းက Eng အချိန်မှာစာဖြေခိုင်းတာအဲ့မှာကျွန်တော်က စာမဖြေနိုင်ဘူး,ဘယ်ဖြေနိုင်မလဲ,ကျွန်တော်က စာအရှေ့မှာသင်ရင်ဆရာမဆုမြတ်မွန်ရဲ့အိုးကြီးတွေလှုပ်လှုပ်နေတာကိုကြည့်ရတာနဲ့စာသွားစစ်ခိုင်းရင်းဆရာမရဲ့နို့တွေကို လည်ဟိုက်ကြနေလှန်းကြည့်နေရတာနဲ့ဆိုတော့ စာထဲအာရုံကမရောက်ဘူး။အဲ့လိုနဲ့ နောက်ရက်ကျတော့ဆရာမဆုမြတ်မွန်ကကျွန်တော့်ကို သူ့အိမ်ကကျွန်တော့်တို့ရပ်ကွက်ထဲမှာဘဲဆိုတော့ နီးတာနဲ့ အားချိန်မှာအချိန်ပိုလာဖို့ပြောတယ်။ကျွန်တော်လဲဆရာမအိမ်ကိုသွားတော့ဆရာမနဲ့သူ့အဒေါ်2ယောက်ဘဲနေတာအဲ့တာ ဆရာမကအပြင်မှာပြန်မလာသေးလို့သူ့အဒေါ်ဘဲရှိတာနဲ့"ကျွန်တော့်ကိုအချိန်ပိုသင်ဖို့ ခေါ်ထားတဲ့ကလေးလား?အိမ်ထဲမှာဝင်စောင့်နေလေ,မင်းဆရာမကအပြင်မှာပြန်လာနေတယ်လို့ပြောတယ်,အဲ့ဝာာ မင်းတစ်ယောက်တည်းစောင့်နှင့်ဦး,အဒေါ်လဲဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ တရားသွားနာမလို့" ဆိုတော့ကျွန်တော်လဲ"ဟုတ်ရပါတယ်,အဒေါ်သွားပါဗျာ,ဆရာမလဲလာနေတာဆိုတော့ရောက်ခါနီးလောက်ပါပြီး"ပြောရင်းအဒေါ်ကြီးထွက်သွားသည်။
ထိုအချိန်စိတ်ထဲမှာ""အိမ်မှာကအခုဆိုဘယ်သူမှမရှိတော့ဘူး,အခွင့်ရေးကရပြန်ပြီထင်တယ်,ဒါပေမဲ့
အရင်ပတ်ကဘဲအတန်းပိုင်ဆရာမကိုလုပ်ထားတာ, အခုEngဆရာမကိုကြံရင်မကောင်းပါဘူး,သေချာစာလုပ်မှပါဘဲ,ထပ်မတွေးမိအောင်""ဆိုပြီးကျွန်တော်လဲထိန်းပေမဲ့ခဏနေတော့ဆရာမက အပြင်ကနေပြန်လာတာမိုးကရွာနေတော့ဆရာမအဝတ်တွေစိုရွဲနေတာ ဆရာမကရိုးရိုးအပြင်တီရှပ်အဝါရောင်နဲ့ထဘီဝတ်ထားတာဆိုတော့ ရေစိုတော့အထဲက နို့တွေကဘော်လီကြားမှာပြူးနေတာကိုအတိုင်းသားမြင်နေရတာ ပြီးတော့ဆရာမကလဲအိမ်ထဲပြေးဝင်လာတော့ ဆရာမနို့ကြီးတွေတုန်ခါနေတာတင်ပါးတွေတုန်ခါနေတာမြင်ပြီး ကျွန်တော်လဲ""ဆရာမဆုမြတ်မွန်ကအတော်ကြည့်ကောင်းတာဘဲ,အားး!ငါထိန်းမရတော့ဘူး""လို့တွေးရင်းကျွန်တော့်လီးလဲတောင်လာပြီးတော့စားပွဲမှာထိုင်နေရာကနေရပ်မရဘူးဖြစ်နေတယ်။
အဲ့လိုနဲ့ဆရာမက"သားရောက်တာကြာပြီလား?
,အပြင်မှာဈေးသွားဝယ်နေလို့ပြောရင်ဆရာမကအထုပ်တွေချပြီးတာနဲ့အိမ်ပေါ်ကိုတက်ပြီးတော့"ဆရာမအဝတ်သွားလဲလိုက်ဦးမယ်"ဆိုပြီးတက်သွားတာ ကျွန်တော်လဲစိတ်က""မရတော့ဘူး, ထန်သွားပြီး,ငါလုပ်မှာဖြစ်မယ်""ဆိုတာနဲ့ ဆရာမရဲ့အနောက်ကနေ အိမ်ပေါ်ကိုလှမ်းချောင်းတော့ ဆရာမကအခန်းထဲမှာမဝင်ဘဲ သူ့ရဲ့ရေစိုနေတဲ့ထဘီတွေ,အင်္ကျီတွေကိုချွတ်ပြီးတော့ အလုံပိတ်ဝရံတာက တန်းမှာသွားလှမ်းပြီး အတွင်းခံနဲ့ဘော်လီဘဲရှိတဲ့ဆရာမကိုမြင်ရတော့ကျွန်တော်လဲစိတ်ထဲ""အားး!ရှယ်ကွာ,ဆရာမဆုမြတ်မွန်ကအိနေတာဘဲ,နို့တွေရောတင်တွေပါရေစိုနေတော့ပိုဆွဲဆောင်မှုရှိနေတာကွာ,လိုးချင်နေပြီးကွာဆရာမကို""လို့တွေးရင်းဆရာမအခန်းထဲဝင်သွားတော့ ကျွန်တော်လဲအနောက်ကနေပြေးပြီးတော့....
ဆရာမကိုဖက်ကာ"ဆရာမဆုမြတ်မွန်!ဆရာမကို ကျွန်တော်အားနာပါတယ်,ကြိုတောင်းပန်ပါတယ်,ဆရာမ ကျွန်တော်မရတော့လို့ပါ"ပြောရင်း ဆရာမဆုမြတ်မွန်ရဲ့လက်2ဖက်ကိုဖမ်းချုပ်ကာ ဆရာမရဲ့နှုတ်ခမ်းကိုအရင်နမ်းလိုက်ကာ ဆရာမရဲ့ခန္တကိုယ် အနောက်ကနေဖက်ထားပြီးတော့
ပြောတော့ ဆရာမကအစပိုင်းငြိမ်ပြီးအံ့ဩသွားတာ ဘာလို့လဲဆိုတော့ကျွန်တော်လီးတောင်နေတာက ဆရာမပေါင်ကြားထဲကိုသွားထောက်တော့ ကျွန်တော်တောင်ခံစားမိသလိုဆရာမလဲခံစားမိလို့နေမယ်။ပြီးတော့မှဆရာမဆုမြတ်မွန်က"ဟဲ့ဘာလုပ်တာလဲ?ဖယ်စမ်း!မင်းနော် ဆရာမကိုဒီလိုလုပ်ရင်ငရဲကြီးမယ်နော်,ဖယ်စမ်း! နင်ကလူယုတ်မာဘဲ"လို့ပြောပြီးရုန်းနေပေမဲ့ကျွန်တော်က10တန်းဆိုပေမဲ့လူကောင်ကထွားတော့ဆရာမကမရုန်းနိုင်ဘူး။
ကျွန်တော်လဲဆရာမကို ခုတင်ပေါ်ကိုမှောက်လျက်လှဲချလိုက်ပြီးတော့မှ ဆရာမဘော်လီရောအတွင်းခံပါအတင်းအောက်ဆွဲချွတ် ပြီးတော့ ကျွန်တော်လဲ ဘောင်းဘီအောက်လျောထားတာကို အကုန်ချွတ်ပြီး ဆရာမတင်ပါး2ခုကိုလက်တစ်ဖက်နဲ့ဖြဲပြီးတော့ ဆရာမအဖုတ်ထဲကို ကျွန်တော့်လီးထည့်တာ ဆရာမဆုမြတ်မွန်ကရုန်းနေတော့ လီးကမဝင်ဘူးအဲ့တာနဲ့ "ဆရာမကိုကျွန်တော်တောင်းပန်ပါတယ်,ဆရာမရယ်,ကျွန်တော်ထည့်မှရတော့မယ်"ပြောရင်း
ဆရာဆုမြတ်မွန်အဖုတ်ထဲ ကျွန်တော့်လီးအတင်းဆောင်းထည့်လိုက်တာ ဆရာမခြေထောက်တွေပါဆန့်ပြီး စောင်ကိုကိုက်ရင်းကော့သွားပြီးတော့
ကျွန်တော့်ကို"နင်တော့,အတော်ဆိုးတာဘဲ,အား...အား..အီး...အီး...အားး,သွားပါပြီး
ငါ့အဖုတ်တော့,အားးးကယ်ကြပါဦး,အားးလို့အော်နေပေမဲ့မိုးကသည်းနေတော့ဆူနေတာနဲ့ဘယ်သူမှမကြားကြဘူး။
အဲ့တာနဲ့ကျွန်တော်လဲ ဆရာမမြတ်ဆုမွန်ကို "တောင်းပန်ပါတယ်ဆရာမ"ပြောရင်းချုပ်ပြီး
အားနဲ့ဖိဖိလိုးတာ ကျွန်တော့်လီးကလဲဆယ်တန်းဆိုပေမဲ့ စပရေးဘူးလောက် ဆိုဒ်ဆိုတော့ ဆရာမအဖုတ်ထည့်ပြည့်ကျပ်နေတာ အားနဲ့ဖိလိုးရင်
ဆရာမသားအိမ်ကိုဆောင်မိနေတာခံစားရပြီ...။။။
To be continue ....Part 3 သို့ဆက်ရန်