အပိုင်း ၁၀
မောင်မောင်က ဆရာမအိအိမွန်ကိုလည်ပင်းကနေညစ်ပြီးတော့ ဆွဲကိုင်ကာဆရာမအိအိမွန်ရဲ့ပါးစပ်ကို အတင်းနမ်းပြီးတော့ ဆရာမအိအိမွန်ရဲ့လက်တွေကို ပါ ဖက်ချုပ်ပြီးတာနဲ့နံရံမှာပိတ်ကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ထားပြီးတာနဲ့ဆရာမအိအိမွန်ကို လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို နောက်ပြန်ချုပ်ကာနံရံမှာ ဖိတွန်းကာကပ်ထားပြီးတော့ ဆရာမအိအီမွန်ရဲ့အဖုတ်ကိုသူ့လီးထည့်ပြီးတာနဲ့"ဆရာမကကြမ်းတာလိုချင်နေတာသိတာပေါ့,ရမယ်လေကဲအင့်ဟာအင့်ဟာ"ဆိုပြီး
ဆရာမအိအိမွန်ရဲ့အဖုတ်ကို မောင်မောင်ကပစ်ပစ်ဆောင့်ရင်းဆောင့်လိုးတာဆရာမအိအိမွန်လဲဆောင့်ချက်တိုင်း"တအွတ်အွတ်"နဲကို ညည်းညည်းသွားရတာ မောင်မောင်ကလဲစိတ်ထဲကနေ"ငါလိုးမှာပဲဆရာမတွေ့မယ်,အားးကောင်းတာတစ်ချီပြီးထားတာတောင်လိုးကောင်းတုန်း,တွေ့ပြီးသာမှတ်နာပြီး ဆရာမတော့"တွေးရင်းဆရာမအိအိမွန်ကိုအားကုန်ပစ်ပစ်ဆောင့်နေလေသည်။
ဆရာမအိအိမွန်ရဲ့အဖုတ်ကို ဆောင့်တာခံရပြီး'အားးငါ့သားအိမ်ကိုထိတာ မင်းကအားကြီးနဲ့ လိုးတာပေါ့ အားးငါ့အဖုတ်တော့ပြဲပါပြီး,အားးးအားးးဒီမှာမင်းငါ့ကိုလိုးတာမင်းသတ်ဖို့ လုပ်နေတာလား?အားးအားမောင်မောင်,တော်တော့"ညည်းရင်း ဆရာမအိအိမွန်ကမောင်မောင်ကိုပြောတော့ မောင်မောင်က"ဆရာမရယ် ဆရာမပိုကြမ်းစေချင်လို့မလား?ဆရာမကိုထိသွားအောင်လိုးပေးမှာလာထား"ပြောလေသည်။ဆရာမအိအိမွန်ကိုမောင်မောင်ကအားနှင့်အင်အားနှင့်လိုးပေးရာဆရာမသည်"အားးး...အား....အား....အင့်..အင့်...အွန်း...အွန်း... အင်း....ဟင့်....ဟင့်....ဟင့်....အင်း......အင်း...အင်း...ဟင့်"တိုးတိုးလေးညည်းနေလေသည်။ဆရာမညည်းနေတာကို မောင်မောင်ကဆရာမကို"ကောင်းနေလား?ဆရာမ,စောစောကတည်းပြောရောပေါ့,ကျွန်တော်လိုးချင်တာပေါ့,ဆရာမ"ဆိုကာ ပြောနေလေသည်။ဆရာမ၏စိတ်တွင်""မောင်မောင်ငါကိုလုပ်နေတာ ကောင်းလိုက်တာ,ဟယ်,ငါဘာလို့အဲလိုအတင်းလုပ်နေတာကို သာယာမိနေတာလဲ?ငါကို အတင်းလုပ်နေတာလေဟာ,အားးး,မသိဘူးကွာ,ဖြစ်ချင်တာဖြစ်ကွာ,အခုတော့ငါမလွန်ဆန်နိုင်တော့ဘူး,အားးးး""ဆိုကာမောင်မောင်ကို မငြင်းဆန်ရန်တွေးမိလေသည်။ထိုအချိန်တွင် မောင်မောင်သည်ဆရာမအိအိမွန်ပါးစပ်ကိုလက်နဲ့ပိတ်ပြီး ဆရာမအိအိမွန်ရဲ့အဖုတ်ကနေ သူ့လီးထုတ်ပြီးသည်။
ဆရာမအိအိမွန်၏ စိတ်ထဲတွင်""အားး,ငါ့ကိုလုပ်နေရင်နှင့်သူဘာလို့ထုတ်လိုက်တာလဲ?ငါကောင်းနေပြီးလေ,မောင်မောင်ထပ်ပြီးဘာလုပ်မလို့လဲ?မသိဘူးဆိုကာဆရာမအိအိမွန်ကစဥ်းစားနေလေသည်။ထိုအခါမောင်မောင်သည်သူ၏လီးကို ဆရာမအိအိမွန်ရဲ့တင်ပါးကြားကိုထိုးကာ ဆရာမရဲ့ဖင်ဝကိုတော့ပြီးသွင်းလိုက်တော့ ဆရာမက""ဟင်,ဘာလဲ?... အခုငါ့ဖင်ဝကို သူ့လီးတေ့နေတာလား?မဖြစ်ဘူး,မောင်မောင်ရေအားးးအားး""တွေးတုန်း""သူ့လီးကြီးဝင်နေပြီးအားးငါ့ဖင်တော့အားးးးးးးးးးပြဲပြီး,အားးးမောင်မောင်,မင်းဆရာမကို အသေလိုးနေတာဘဲနော်,အားးးမင်းလီးကြီိးကို ဆရာမရဲ့ဖင်ထဲအဆုံးထိထည့်နေတာဘဲအားးးး""လို့ဆရာမအိအိမွန်လဲတွေးရင်းဆရာမသည်"အားးးးးးးးမောင်မောင်,နာတယ်အားးးးးးးး,ငါဟာကွဲပြီးထင်တယ်အင့်.....ဟင့်......,မလုပ်နှင့်လေဟာ,အားးးးးး,ငါတော့သေပြီးထင်တယ်,အားးးးးအင့်....."ဆိုကာ ဆရာမအိအိမွန်သည် ရုန်းပြီးကော့သွားကာ မျက်ရည်တွေစီးကျလာသည်။မောင်မောင်ကလဲ ဆရာမအိအိမွန်ရဲ့ဖင်ထဲသူလီးတဆုံးထည့်ပြီးတော့"ဘယ်လိုလဲဆရာမအကြိုက်တွေ့လား?ကဲလာပြီနော်"ဆိုပြီး ဆရာမအိအိမွန်ရဲ့ဖင်ကိုအားနဲ့ဆောင့်ဆောင့်ပြီးလိုးတော့တယ်။ဆရာမအိအိမွန်လဲ မျက်လုံးပါပြူးပြီးမျက်ဖြူပါလန်လန်သွားတာ ဆရာမအိအိမွန်ကလဲ"အားးးးး,နာတယ်မောင်မောင်ရေအားးးးးး,ငါသေတော့မယ်ထင်တယ်,အင့်.....ဟင့်...အားးးးး,နာတယ်လို့အင့်ဟင့်ဟင့်........"ဆိုကာ နာကျင်စွာရုန်းနေ၍ငိုနေလေသည်။
မောင်မောင်က သူ့ဖင်ကိုအားနဲ့ကို ပစ်ပစ်ပြီးဆောင့်လိုးတော့ ဆရာမအိအိမွန်လဲမခံနိုင်တော့ဘူးတွန့်ပြီးကော့ကော့သွားတာ မောင်မောင်လဲပြီးတာနဲ့ ဆရာမအိအိမွန်ကိုဆံပင်ကနေဆွဲပြီး မှောက်အိပ်ခိုင်းကာ အပေါ်ကနေဆရာမအိအိမွန်ရဲ့ဖင်ကို ဖိဖိလိုးတယ်။ ဆရာမအိအိမွန်ရဲ့ပါးစပ်ကိုမောင်မောင်ကလက်ဖြင့်ပိတ်ထားတော့ အော်မရဘဲတအင်းအင်းဖြစ်နေတာကနေပြီး လက်2ဖက်ကိုမောင်မောင်ကလွှတ်လိုက်တော့လဲမရုန်းနိုင်တော့ဘူး,မျော့နေကာ ဆက်ပြီးမောင်မောင်ကဆရာမအိအိမွန်ရဲ့တင်ပါးတွေကို တဖျန်းဖျန်းနဲ့ ဘယ်ပြန်ညာပြန်အချက်20လောက်ရိုက်တော့ ဆရာမရဲ့တင်ပါးတွေရောင်ကိုင်းပြီး လက်ဝါးရာကိုထင်သွားတာဘဲ။ပြီးတာနဲ့ မောင်မောင်ကဆရာမအိအိမွန်ကို အောက်မှမှောက်လျက်အတိုင်း သူ့ကအပေါ်ကနေကိုယ်လုံးအားနဲ့ပါ ဖိဖိပြီးဆောင့်ဆောင့်ချတော့ ဆရာမအိအိမွန် တစ်ခါတစ်ခါ အဆောင့်ခံလိုက်ရရင် မျက်ဖြူ စိုက်စိုက်သွားတာ မောင်မောင်ကလဲ ဆရာမအိအိမွန်ကို လိုးရင်းဝတော့"အားးးဆရာမလိုးရတာကောင်းလိုက်တာ,ဇိမ်ဘဲ,အားးးးးဆရာမဖင်ကလုံးပြီးတော့ မွနေတာပဲရှယ်ဘဲ အားးးး"ပြောရင်းလရည်တွေဆရာမအိအိမွန်ရဲ့ဖင်ထဲပန်းထည့်လိုက်ပြီးပြန်ထုတ်တော့ ဆရာမအိအိမွန်ရဲ့ဆောက်ဖုတ်ကလဲဆောက်ရည်တွေပန်းထွက်ပြီးခွေခွေလေးဖြစ်ကာ ဆရာမအိအိမွန်လဲမျော့ပြီး ချွေးတွေလုံးသွားကာဆံပင်တွေပါဖွာလန်ကျဲသွားတော့တယ်။
ဆရာမဖင်ထဲကနေမောင်မောင်ရဲ့လရည်တွေက ပြန်စီးကျရင်းပါးစပ်ကလဲ သွားရည်တွေပါကျကာ ဆရာမအိအိမွန်ရဲ့ဖြစ်ပျက်နေတာကို မောင်မောင်က ကြည့်ရင်း"ဆရာမကဒါမျိုးလဲကြည့်ကောင်းတာဘဲ ကျစ်ကျစ်လေးနဲ့လှပြီးအကြမ်းခံသားဘဲကျောင်းမှာပြန်တွေ့တာပေါ့ဆရာမဟီဟီ"ပြောကာ မောင်မောင်သည်ဆရာမရဲ့ပါးကိုနမ်းလိုက်ကာ အဝတ်စားတွေပြန်ဝတ်ပြီးမောင်မောင်လဲ သူ့အိမ်သူပြန်ပြေးသွားတယ်။ဆရာမအိအိမွန်တစ်ယောက်လဲ ခေါင်းထဲမှာအတွေးတွေစုံပြီး"အားးးငါ့ရဲ့ဖင်ရောအဖုတ်ပါ လိုးသွားတာ,မောင်မောင်ရေ,နင်ရက်စက်လိုက်တာ, ငါ့ကိုစိတ်ရှိတိုင်းလိုးသွားတာ,ငါ့တော့ဖင်ရောအဖုတ်ပါကြိမ်းစက်ပြီး,အားးး,ပထမဆုံးအတွေ့အကြုံကို ကျောင်းသားတစ်ယောက်ဆီကအတင်းလိုးတာ ခံလိုက်ရတာမို့ရှက်မိပေမဲ့,ဒါမျိုးကြမ်းကြမ်းဆက်ဆံ ခံရတာကိုစိတ်ထဲကသာယာမိနေသလိုပါဘဲလား?,အဲဒါကြောင့်ထင်တယ်,ငါအရှေ့ကဆရာမတွေဘယ်သူမှာ မတိုင်ကြဘူး,မောင်မောင်လဲ တကယ်ကောင်လေးပဲ,ကျောင်းအုပ်တော့ မသိဘူးထင်တယ်"
လို့တွေးကာခွေခွေလေးဖြင့်မောပန်းစွာမှိန်းနေတော့တယ်။
မောင်မောင်ကလဲ ဆရာမအိအိမွန်ကို အားရပါးရဖင်ရောအဖုတ်ပါ2ချီလိုးခဲ့ပြီး ပြန်လာတော့မှ"အင်း,ဆရာမငါ့ကိုတိုင်များတိုင်လောက်မလား?,တော်ကြာငါ့ကို ကျောင်းအုပ်ကြီးနဲ့တိုင်ရင်သွားပြီး,ပြီးတော့အခြားဆရာမတွေကို ငါလိုးတယ်ဆိုတာလဲ,ဆရာမကသိနေတာလား?ဒါဆိုအခြားဆရာမတွေလဲ အချင်းချင်းပြောကြမှာဘဲ,ငါသူတို့ကိုလိုးခဲ့တာကို,ဒါဆိုဒုက္ခပါဘဲဘာတွေဖြစ်လာဦးမလဲမသိဘူး,အရမ်းလဲစိတ်တအားမပူနှင့်,သူတို့သာသွားတိုင်ရင် သူတို့လဲအရှက်ကွဲမှာလေ,မတိုင်လောက်ဘူးလေ"လို့တွေးရင်းတွေးရင်း မောင်မောင်လဲစိတ်ပူနေမိပြန်လေသည်။
အပိုင်း ၁၁ ဆက်ရန်...