ကျွန်တော်နှင့် ဆရာမများ

အပိုင်း ၁၁

Chemistryဆရာမအိအိမွန်ကို မောင်မောင်တစ်ယောက်အတင်းချုပ်လိုးခဲ့ပြီး အရင်ဆရာမတွေကို လိုးတုန်းကအစပိုင်းမှာရုန်းပေမဲ့နောက်ပိုင်း သူတို့ကိုယ်တိုင်စိတ်ပါပြီး အဲ့လောက်မခက်ခဲဘဲအသာအယာပြီးခဲ့ပေမဲ့ အခုchemistryဆရာမအိလဲ့မွန်တစ်ယောက်တည်းသာဒေါသထွက်ပြီး စိတ်လောပြီးအတင်းချုပ်လိုးမိတာကို ဆရာမကအဆုံးထိတင်းခံပြီး လက်မခံခဲ့တာဆိုတော့ မောင်မောင်စိတ်ထဲမှာစိုးရိမ်စိတ်တွေ အပြည့်ဖြစ်နေလေသည်။

ကျောင်းကိုမောင်မောင်ရောက်လာတော့ ဆရာမတွေနားနေခန်းဘက်ကနေအရင်ပတ်လျှောက်ပြီးတော့ အခြေအနေကိုကြည့်တော့ အရင်လိုဘဲသာမန်ဖြစ်နေတော့ စိုးရိမ်တာတစ်ဝက်လျှော့သွားပြီး လမ်းလျှောက်ကာ သူ့အခန်းကိုဝင်လိုက်လေသည်။မောင်မောင်သည်သူ့စာသင်ခန်းကိုရောက်သောအခါအခန်းထဲမှာ chemistryဆရာမအိအိမွန်ရောက်နေတာမြင်၍လန့်သွားကာ အိတ်ကိုချပြီးထိုင်ခုံမှာထိုင်မယ်လုပ်တုန်း မောင်မောင်ကိုဆရာမအိအိမွန်က"မောင်မောင်.....မင်းအိတ်ချပြီးရင် ဆရာမနောက်လိုက်ခဲ့ "လို့အသံမာမာနဲ့ပြောပြီးထသွားတော့ မောင်မောင်လဲ""ဟာ....ပြဿနာတော့စပြီထင်တယ်,မတက်နိုင်တော့ဘူး,လိုးထားတော့ အပြစ်ခံဆိုလဲခံရတော့မှာဘဲကွာ""တွေးရင်း ဆရာမအိအိမွန်ရဲ့အနောက်ကနေမလှမ်းမကမ်းလိုက်သွားရလေသည်။

ဆရာမအိအိမွန်ရဲ့အနောက်ကိုလိုက်ရင်း ကျောင်းရဲ့ဓာတုအခန်းထဲ လူရှင်းတော့ အဲ့မှာမောင်မောင်ကိုခေါ်ပြီး အထဲဝင်ခိုင်းကာ ဆရာမအိအိမွန်ကအခန်းတံခါးကိုပိတ်ပြီး လက်ပိုက်ကာမောင်မောင်အနားကို သွားပြီး မောင်မောင်ကိုတည့်တည့်ကြည့်နေတာ မောင်မောင်‌လဲ ခေါင်းကိုဘေးလှည့်လိုက်အောက်ငုံ့လိုက်နဲ့ဆရာမအိအိမွန်နဲ့အကြည့်ချင်းမဆုံရဲဘူး ဖြစ်နေတာ အဲ့မှာဆရာမအိအိမွန်က"မောင်မောင်,မင်းဘာလို့မနေ့ကငါ့ကိုစော်ကားတာလဲ?မင်းကဘာလဲ? ငါ့ကိုအခြားဆရာမတွေလိုမင်းကိုခွင့်ပြုပေးမယ်ထင်နေတာလား?ဟမ်,ဖြေစမ်းမောင်မောင်"ဆိုပြီး မေးတော့ မောင်မောင်က"ဆရာမ,ကျွန်တော်တောင်းပန်ပါတယ်,အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူး,အဲ့နေ့ကကျွန်တော့်ကိုဆရာမက ဆူလိုက်တာနဲ့စိတ်ထဲမကျေနပ်ဖြစ်သွားလို့ကြံမိကြံရာကြံမိတာပါ,ဆရာမကိုကျွန်တော်တောင်းပန်ပါတယ်ဆရာမ"ပြောတော့ဆရာမအိအိမွန်က မောင်မောင်ကို"အော်,မင်းမနေ့ကငါ့ကိုလုပ်တုန်းကဘာပြောသွားတာလဲ?အခုလိုမဟုတ်ပါဘူး,ပြီးတော့ မင်းငါ့ကိုအတင်းအပျိုရည်ပျက်အောင်လုပ်ခဲ့ပြီး,မင်းငါ့ကိုအတင်းစိတ်တိုင်းကျတက်လိုးခဲ့တာနော်"‌ပြောတော့ မောင်မောင်လဲစိတ်ထဲဘာပြေရမှန်းမသိဖြစ်ကာ ဆရာမကိုတောင်းပန်နေမိပြီး ခေါင်းငုံ့ရင်းငြိမ်နေရလေသည်။

အဲ့လိုနဲ့ မောင်မောင်က"ဟုတ်ဆရာမ,ဆရာမ မကျေနပ်ရင်တိုင်ဆိုလဲရပါတယ်,ဆရာမသဘောပါ, ကျွန်တော်မှားတာပါ"ဆိုပြီးပြောတော့ဆရာမအိအိမွန်က ရိသဲ့သဲ့ပြုံးကာမောင်မောင်ကိုကြည့်ရင်း
"ဟွန့်,ကောင်စုတ်လေး,အရင်ရက်ကတော့ ငါ့ကို အတင်းသူ့စိတ်တိုင်းကျ‌များအောင်ပါလိုးသွားလိုက်တာပြီးတော့,ဘာတဲ့,ငါ့ကိုတောင်ငါ့ကိုကျောင်းမှာပြန်တွေ့မယ်ဆိုပြီးရယ်သွားတာ အခုတွေ့တော့ဘာလုပ်မှာလဲ?မလုပ်နိုင်တော့လား?"‌လို့စိတ်ကနေတွေးရင်း မောင်မောင်ကို"မင်းကိုဆရာမမေးမယ်မင်းအခု ငါတို့ဆရာမတွေထဲမှာ ဘယ်သူကိုလိုးရတာသဘောအကျဆုံးဖြစ်ခဲ့လဲ?,မှန်မှန်ပြောစမ်း"
လို့မေးတော့ မောင်မောင်လဲအံ့ဩကာ ဆရာမအိအိမွန်ကိုခေါင်းမော့ကြည့်ရင်း"ဟာ..ဘာပါလိမ့်?ဆရာမက ငါ့ကိုအခြားဆရာမတွေကိုလိုးခဲ့တာပါပေါင်းပြီးတိုင်မလို့လားမသိဘူး,ပြဿနာဘဲဖြစ်ချင်ရာဖြစ်မှန်တာဘဲပြောလိုက်တော့မယ်"‌တွေးကာ

"ဟုတ်,ဆရာမကျွန်တော်ဆရာမတို့အားလုံးကိုတကယ်စိတ်ထဲကနေ တကယ်အရမ်းသဘောကျလွန်းလို့ စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲလိုးခဲ့မိတာပါ။အဲ့ဒီထဲမှာ မှကျွန်တော်အတွက်ကတော့Bioဆရာမကတကယ်လိုးလို့အကောင်းဆုံးဖြစ်ခဲ့ပါဘဲဆရာမ"လို့မောင်မောင်ကပြောတော့ ဆရာမအိအိမွန်က"ဘာလို့လဲ ....?ပြောစမ်း,bioဆရာမက မင်းအတွက်ဘာလို့ အကောင်းဆုံးလို့ခံခဲ့ရတာလဲ?"မေးတော့ မောင်မောင်က"ဆရာမစိတ်တော့မရှိပါနဲ့,ပြောပြရရင် Bioဆရာမကအတင်းလိုးခဲ့ရတာမဟုတ်ဘဲ ဆရာမကထန်ပြီးကျွန်တော့်ကို မင်းစိတ်တိုင်းကျသာ ဆရာမကိုလိုးလို့ခိုင်းတော့ကျွန်တော်လဲ သူရဲ့နို့ဖြူဖြူ,ပေါင်တံဖြူဖြူနဲ့ထန်စေတဲ့ညည်းသံကြောင့် အရမ်းကိုစိတ်ပါပြီး ကျွန်‌တော်လရည်တွေ အများတောင်ပန်းခဲ့မိတယ်,အဲ့တာကြောင့်ပါဆရာမ"
ပြောလိုက်လေသည်။

ဆရာမအိအိမွန်က"ဒါဆိုမင်းဆရာမကိုကျတော့ရော?"လို့မေးတော့မောင်မောင်လဲ"ဗျာ....ဆရာမ, ဆရာမကိုကျတော့ ကျွန်တော်တကယ်စိတ်ပါပေမဲ့ သေချာမဟုတ်ဘဲ စိတ်လောပြီးဒေါသထွက်ထွက်နဲ့ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းတွေလိုးခဲ့မိတာကြောင့်အားနာလို့ပါ"ပြောတယ်။ဆရာမအိအိမွန်က မောင်မောင်က"ဒါဆိုမင်းဆရာမကိုလိုးခဲ့ရတာကို ကျေနပ်လား?မကျေနပ်ဘူးလား?အမှန်တိုင်းပြောစမ်း"လို့ဆရာမအိအိမွန်ကမေးတော့ မောင်မောင်က"ဟုတ် ဆရာမကိုကျတော့ ကျွန်တော်မတရားကျင့်သလိုဖြစ်သွားပြီး စိတ်ထဲအငြိူးနဲ့လိုးခဲ့တာမို့ တစ်မျိုးလိုးလေး ကောင်းခဲ့ရပါတယ်ဆရာမ,ဆရာမရဲ့
ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကလဲ ကျစ်ကျစ်လေးနဲ့ သေးသေးလေးဆိုပေမဲ့ လှတာမို့ ဆရာမကို ကျွန်တော် စိတ်ထဲမှာရှိနေခဲ့တာပါ"ပြောတော့ ဆရာမအိအိမွန်က"ဒါဆိုနောက်တစ်ခါမင်းဆရာမကို အရင်တစ်ကြိမ်ထပ် ပိုကြမ်းနိုင်မလား?ဟမ်,မောင်မောင်",
လို့မေးတော့ မောင်မောင်လဲ"ဆရာမတကယ်ကြီးလား?ဆရာမသာကြမ်းခိုင်းရင်ဆရာမကို ကြမ်းပေးမှာပေါ့,ဒါနဲ့ဆရာမစိတ်မဆိုးဘူးလား?"လို့ပြောတော့ ဆရာမအိအိမွန်က"အေးမင်းကိုဆရာမစိတ်ထဲ မကြည်သေးဘူး,အဲ့တာကြောင့် ငါ့ကိုမင်းဘယ်လောက်စွမ်းနိုင်လဲနောက်ရက်ကျရင်ပြ"ဆိုတော့မောင်မောင်လဲစိတ်အေးကာအခန်းကိုပြန်ခဲ့ပြီး ပြုံးကာထိုင်ရင်း"ငါတော့ကံကောင်းတာဆက်နေတာ ဒီလိုရတုန်းဆရာမတွေ အကုန်ကိုငါ့လိုးခွဲလိုက်ဦးမယ် ဟားဟား"လို့တွေးနေလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မောင်မောင်သည် သူပြိုင်ခဲ့သော ပန်းချီပြိုင်ပွဲဆုရတယ်လို့စာရောက်လာတော့ မောင်မောင်လဲပျော်ကာကျေနပ်ပြီး ရယ်နေတုန်းBio ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးဝင်လာတော့ ဆရာမက"မောင်မောင်တော်တယ်,ကဲအာလုံး,မောင်မောင်ကိုလက်ခုပ်တီးပေးကြမယ်"လို့ပြောရင်းစပေးတယ်။မောင်မောင်ကလဲ"ဆရာမ အခုကျွန်တော်ဆုရပြီဆိုတော့ကတိတည်ပါစေနော်, ပြီးရင်ပြောပြမယ်"လို့Bioဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကို‌ ‌ကပ်ပြောလေသည်။

အပိုင်း ၁၂ ဆက်ရန်...