အပိုင်း ၁၃
အဲ့လိုဆရာမ2ယောက်လုံးအဖုတ်အလျက်ခံရင်းဖီးလ်တက်နေတုန်း မောင်မောင်က2ယောက်လုံးရဲ့စွင့်ကားကာကော့နေတဲ့တင်ပါးတွေကို လက်ဝါးနဲ့ရိုက်ပြီးတော့သူ့လီးနဲ့ပါဆရာမ2ယောက်လုံးရဲ့တင်ပါးတွေကိုလိုက်ပွတ်ပြီးအရသာခံရင်း""အားးဆရာမတို့ဖင်တွေကအိစက်ပြီးလီးကိုထိုးရတာနူးညံ့နေတာဘဲဗျာ,ဆရာမ2ယောက်လုံးကဖင်ညိုညိုစိုစိုနဲ့ဖြူဖြူကြီးတွေဆိုတော့ကြည့်ရတာဖီးလ်ဘဲအားးး,ဒီဆရာမတွေကကျောင်းစိမ်းနဲ့တောင်ဒီလောက်ငါ့ကိုလီးတောင်စေတာ ဒါမျိုးငါ့ရှေ့မှာလာကုန်းနေကြတော့ပိုပြီးတောင်ပြီပေါ့ကွာ,ဒီ2ယောက်လုံးကို အဝလိုးပစ်မယ်ရအောင်လာထား""လို့တွေးရင်းရယ်ကာ မောင်မောင်က အရင်ဆုံးဆရာမစိုးစိုးရဲ့ခါးကိုသူရဲ့လက်2ဖက်နဲ့ကိုင်ပြီးတော့ ဆရာမစိုးစိုးရဲ့အဖုတ်ဝကိုလီးနှင့်တေ့ပြီး တစ်ခါတည်းအားနဲ့ဖိဆောင့်သွင်းလိုက်တာ ဆရာမစိုးစိုးနဲ့အော့ဆိုပြီး မျက်လုံးတွေက ဖီးလ်တက်ပြီး ကျယ်သွားကာ"မောင်မောင်အားးး မင်းလီးကရှည်လိုက်တာအားး,မာပြီးတုတ်နေတာ အားးး,ဆရာမကိုအရမ်းလိုးချင်နေတာဘဲလား?အားး "လို့ညည်းရင်းမေးတော့ မောင်မောင်က"ဒါပေါ့ဆရာမရယ်,ဆရာမစိုးစိုးကိုအတန်းချိန်မှာမတွေ့ရပေ့မယ် ကျောင်းမှာတွေ့နေတော့မှန်းမှန်းထုနေကြဘဲ ဆရာမကညိုညိုနဲ့နို့ကြီးတွေကကိတ်တော့လိုးရင်မိုက်မှာဘဲလို့တွေးနေတာအားးရှယ်ဗျာဆရာမကလဲတကယ်လိုးကောင်တာဗျာအပျိူကြီးမို့ထင်တယ် "ဆိုတော့ဆရာမစိုးစိုးကရယ်ပြီး တအားအားနဲ့ ကောင်းနေသည်။
ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကလဲ မောင်မောင်ဆီသွားကာနှုတ်ခမ်းချင်းနမ်းပြီးတော့မောင်မောင်ရဲ့မျက်နှာကိုသူ့နို့တွေနဲ့ညှပ်ကာထန်နေတာမောင်မောင်လဲဆရာမစိုးစိုးကိုလိုးပြီးတာနှင့် ခဏကြာတော့ ဆရာမစိုးစိုးရဲ့အဖုတ်ထဲနေပြီးမောင်မောင်ကသူလီးကိုဆွဲထုတ်ကာ ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကိုပလက်လှန်ခိုင်းကာ ပေါင်ကားခိုင်းပြီးတော့ ဆရာမရဲ့ဖွေးနေတဲ့အဖုတ်ကြီးကိုသူ့လီးနဲ့တေ့ပြီးတော့ဒစ်နဲ့ ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးရဲ့အဖုတ်ထဲမထည့်သေးဘဲအဖုတ်ဝကိုပွတ်တော့ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးလဲ တအားအားနဲ့မျက်လုံးမှိတ်ကာညည်းနေတုန်း ဆရာမစိုးစိုးက ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးရဲ့မျက်နှာပေါ်ကနေခွပြီးတော့ မောင်မောင်ကိုသူ့နို့တွေကိုနယ်ခိုင်းပြီး သူ့အဖုတ်ကိုဆတာ့ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကိုလျက်ခိုင်းလေသည်။မောင်မောင်လဲ ဆရာမစိုးစိုးနို့တွေကိုလက်တစ်ဖက်နဲ့နယ်ပြီးညစ်လိုက်ရိုက်လိုက်နဲ့ ပြီးတော့ ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးရဲဲ့အဖုတ်ကိုသူ့လီးဆောင့်သွင်းကာလိုးတော့သည်။ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးရဲ့တင်သားတွေခြေသလုံးသားတွေပါမောင်မောင်ဆောင့်ချက်အောက်မှာတုန်ခါနေတာဘဲ မောင်မောင်ကလဲ"ဆရာမစိုးစိုး,ကျွန်တော့်လီးကိုကြိုက်လား?ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကကတော့ကျွန်တော့်လီးကိုအတော်ကြိုက်တာ ဟုတ်တယ်မလား?"ပြောရင်းလိုးတော့ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်ဆိုးက ဆရာမစိုးစိုးအဖုတ်ကိုလျက်ရင်းဆိုတော့ လက်မထောင်ပြလေသည်။
မောင်မောင်ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကိုလိုးနေတာကြည့်ပြီးတော့ ဆရာမစိုးစိုးက"အားးမောင်မောင်လီးကဆရာမလင်းပြည့်ရဲ့အဖုတ်ထဲပြည့်နေမှာဘဲ အားးခံလို့ကောင်းနေမှာ,လာဆရာမလဲကိုလဲထပ်လိုးပေးဦးမောင်မောင်"ပြောကာ ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးဘေးမှာပလက်လှန်ကာပေါင်ကားပြီးတော့ သူ့အဖုတ်ကိုနှိုက်ကာဖြဲပြီးပွတ်ရင်း မောင်မောင်ကိုလိုးခိုင်းနေတာ မောင်မောင်ကလဲဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးရဲ့အဖုတ်ကိုလိုးနေရာကနေပြီး လီးထုတ်ကပြီးတော့ ဆရာမစိုးစိုးကိုလဲသွားလိုးတာဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးနဲ့ ဆရာမစိုးစိုးလဲဘေးချင်းယှဉ်ကြည့်ရင်းတစ်ယောက်နို့တစ်ယောက်နယ်ပြီးကောင်းနေကြတာ"အားးဆရာမလင်းပြည့်,အရမ်းခံလို့ကောင်းတာဘဲအားးးးး,မောင်မောင်လီးကဖြောင့်ပြီး,ကျွန်မသားအိမ်ကိုပါလာလာထိတယ်,အိုးးးးးကောင်းလိုက်တာရှင်"ညည်းတော့ ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကရီကာ"ဆရာမလဲမောင်မောင်လီးနဲ့ခံပြီးတော်ကောင်းနေတယ်မလား?မောင်မောင်ကလိုးတာအရမ်းတော်တာကျောင်းကဆရာမအားလုံးကိုသူတစ်ယောက်တည်းလိုးထားတာအားလုံးလဲခံရတဲ့အကြောင်းပြောရင်းကျေနပ်နေကြတာတစ်ခါတလေ"လို့ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးပြောလေသည်။
ထိုအချိန်တွင်မောင်မောင်က"ဒါပြီးရင်ဆရာမတို့2ယောက်လုံးကိုဖင်ပါချပြီးလိုးဦးမှာဒီညဆရာမတို့မအိပ်ရဘူးမှတ်"ပြောရင်းဆရာမ2ယောက်လုံးကိုမောင်မောင်က ဖင်ရောအဖုတ်တွေပါအစုံလိုးရင်း 2ယောက်လုံးရဲ့မျက်နှာကိုလရည်ပန်းလိုက်ယက်လျက်,တချီကျတော့ တစ်ယောက်အဖုတ်ထဲတစ်ခါစီပန်းထည့်လိုက်နဲ့လိုးရင်ဆရာမ2ယောက်လုံးလဲ မောင်မောင်နဲ့4ချီလောက်အလိုးခံလိုက်ရပြီးတော့ မောကာ မောင်မောင်လရည်တွေ သူတို့ခန္ဓာကိုယ် အပြင်အတွင်းအပန်းခံရတာကိုစမ်းရင်း ဖီးလ်ကာ သဘောကျနေတော့တာ။မောင်မောင်ကလဲ"အားးဟူးးးးကဲဆရာမ2ယောက်လုံးကလိုးရတာရှယ်ဘဲဗျာ အိုးးအ်ိုးးးကျွန်တော့်လီးကိုကျဥ်သွားတာဘဲဗျာ,ငါ့ဆရာမတွေကလိုးရတာအတော်ကောင်းချက်လရည်တွေကို4ချီလုံးအများကြီးပန်းတာနော်,ဆရာမစိုးစိုးဆိုအသားညိုတော့ကျွန်တော့်လရည်တွေ ပန်းထားတာဖွေးနေတာဘဲမြင်ရတာကောင်းလိုက်နာဗျာ " လို့ကြည့်ကာပြောရင်းမောင်မောင်လဲအဖုတ်နဲ့ဖင်ကနေလရည်တွေ စီးကျနေကာမှိန်းနေတဲ့ဆရာမ2ယောက်လုံးကြားထဲဝင်အိပ်ပြီးလိုးခဲ့ရတာကိုကျေနပ်နေတော့တယ်။
မနက်ရောက်တော့ ဆရာမစိုးစိုးနဲ့ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးတို့သည်နိုးလာပြီး ဆရာမနှစ်ယောက်သည် မောင်မောင်ကိုကြည့်ရင်း ဆရာမစိုးစိုးက"ငါတို့မောင်မောင် ညကလုပ်တာပင်ပန်းလို့ထင်တယ်။အိပ်မောကိုကျလို့"ဆိုကာ ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကလဲ"ဟုတ်ပ,ဆရာမစိုးစိုးရေ,တို့2ယောက် ညကလုပ်တာခံလိုက်ရတာ နာပြီးကျိန်းနေတာပဲ,ဒါပေမယ့်လဲ ခံရတာတော့ကောင်းသား,ဆရာမစိုးစိုးရေ"ဆိုကာ စကားပြောရင်း ထိုအချိနိဆရာမစိုးစိုးက"ဆရာမလင်းပြည့်,တို့2ယောက် တစ်ချီလောက်လုပ်မလား?,မောင်မောင်ကပင်ပန်းပြီး အိပ်နေတဲ့ဆိုတော့"ပြောကာ ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကလဲ"ဆရာမစိုးစိုးညက မဝဘူးလား?မောင်မောင်လုပ်ပေးတာကို"ဆိုကာပြောလေသည်။ဆရာမစိုးစိုးက"မောင်မောင်ကြောင့်တို့2ယောက်ရဲ့စိတ်ခံစားချက်တွေ,လိုအင်ဆန္ဒတွေပွင့်ထွက်လာတာလေ။ဆရာမလင်းပြည့်တို့2ယောက်
လုပ်ကြရအောင်"ဆိုကာဆရာမစိုးစိုးကဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကို နှုတ်ခမ်းချင်းနမ်းလေသည်။ထိုသို့နမ်းနေရင်းနှင့် ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးက"ဆရာမစိုးစိုးရေ,တို့တွေ မီးဖိုချောင်မှာသွားလုပ်မလား?မောင်မောင်အိပ်နေတယ်လေ"ဆိုကာ ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကဆရာမစိုးစိုးရဲ့လက်ကိုကိုင်ရင်အိပ်ခန်းအပြင်သို့ထွက်ကာမီးဖိုချောင်သို့ ဆရာမ2ယောက်လုံးသည် အဝတ်မပါဘဲ ကိုယ်လုံးတီးဖြင့်သွားလေသည်။
အိမ်နောက်မီးဖိုချောင်သို့ရောက်သောအခါ ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကဆရာမစိုးစိုးကိုအငမ်းမရ နှုတ်ခမ်းကိုနမ်းလိုက်လေသည်။ထို့သိုအပြန်အလှန်နမ်းနေကြရင်း ဆရာမစိုးစိုးသည်ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးရဲ့အဖုတ်ကိုလက်ဖြင့်နှိုက်လိုက်ရာ ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးက"အားးးအင့်....ဟင့်...အို.....,ကောင်းတယ်ဆရာမစိုးစိုးရေ,ထိတယ်အားးးးး"ဆိုကာညည်းနေလေသည်။ထိုသို့လုပ်ပေးနေရင်းနှင့်ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးရဲ့အဖုတ်ကအရည်များပန်းထွတ်လာပြီး ပြီးကာ မောနေ၍ခဏနားပြီး ဆရာမစိုးစိုးရဲ့နှုတ်ခမ်းကိုနမ်းလိုက်လေသည်။ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကလဲ ဆရာမစိုးစိုးရဲ့အဖုတ်ကို လက်ဖြင့်ပြန်နှိုက်ရာ ဆရာမစိုးစိုးက"အမလေးအို.....ဆရာမလင်းပြည့်ရေ,ကောင်းလိုက်တာအင့်...ဟင့်...အားးးး,ဆိုကာညည်းလေသည်။ဆရာမစိုးစိုးကလဲ ခဏကြာတော့ အဖုတ်ကနေပြီး အရည်များပန်းထွက်လာကာ ပြီးသွားလေသည်။ဆရာမစိုးစိုးက"ကောင်းလိုက်တာဆရာမလင်းပြည့်ရေ,ထပ်လုပ်ချင်သေးတယ်,ဒီတစ်ခါ အတူတူလုပ်မယ်လေ"
ဆိုကာ ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကလဲ"အမလေးဆရာမစိုးစိုးရဲ့,ထပ်လုပ်ချင်နေတာလား?ဘယ်လိုမျိုးလုပ်ချင်တာလဲ?"ဆိုတာမေးလိုက်သည်။ဆရာမ2ယောက်သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် အဖုတ်ချင်းပွတ်နေရာ"အင်း....အွန်...အွန်...ဟွန်....အားး,ကောင်းတယ်အားးအင်းးး...ဟင်း...အားးပြီးပြီး...အင်း...ဟင်း...ဟင့်....ဟင့်”ဆိုကာ ဆရာမ2ယောက်သည် အတူတူအဖုတ်မှာ အရည်များပန်းထွက်လာကာ ပြီးသွား၍တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် နမ်းနေကြလေသည်။
ဆရာမစိုးစိုးက"ဒီတစ်ခါ 69ပုံစံလုပ်မယ်လေ"ဆိုကာဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကို နမ်းလိုက်လေသည်။ထိုသို့အပြန်အလှန်နမ်းရင်းစိတ်ကြွလာကာ 69ပုံစံဖြင့် တစ်ယောက်အဖုတ်ကိုတစ်ယောက်ယက်ပေးနေကြလေသည်။ထို့သို့ 69ပုံစံလုပ်ပြီး တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်မျက်နှာချင်းဆိုင်၍အဖုတ်အချင်းချင်းပွတ်နေရာဆရာမ2ယောက်"အင်း...ဟင်း...ဟင်းးးးအားးးး,ကောင်းတယ်,ကောင်းတယ်,အားးးပြီးချင်လာပြီး...အွန်း...အွန်း"ဆိုကာ အော်ပြီးညည်းကြလေရာ ထိုအချိန်တွင် မောင်မောင်နိုးလာပြီး အိပ်ခန်းအပြင်ဘက်ကိုထွက်လာရာအော်ညည်းသံများကြားသောအခါမောင်မောင်သည်အိမ်နောက်မီးဖိုချောင်သို့တဖြည်းဖြည်းလျှောက်လာပြီး ချောင်းကြည့်ရာမောင်မောင်""ဟာဆရာမ2ယောက် အဝတ်မပါဘဲကိုယ်လုံးတီးနှင့်သူတို့အချင်းချင်းလုပ်နေကြပါလား?ငါဘဝမှာ တစ်ခါမှာအဲလိုမိန်းမအချင်းချင်းလုပ်တာ မတွေ့ဖူးဘူး,ဗီဒီယိုတွေပဲတွေကြည့်ဖူးတာ,မိုက်တယ်ကွာ,ငါတောင် ဝင်လုပ်ချင်လုပ်တာ""ဆိုကာ ခိုးပြီးချောင်းကြည့်နေလေသည်။
ထို့သို့ဆရာမ2ယောက်နမ်းနေချိန်တွင် မောင်မောင်က"ဆရာမ2ယောက်ထန်နေတာကမြင်တော့ ကျွန်တော်ဝင်လုပ်ပေးတာပေါ့ဆရာမတို့ရာ"ဆိုကာဝင်လိုက်ရာ ဆရာမစိုးစိုးက"ဟာ,မောင်မောင်ဘယ်တုန်းကနိုးလာတာလဲ?မင်းကွာ,အခုမှာနိုးလာတာလား?ငါတို့2ယောက်ဆာလို့ ထလုပ်နေရနာပေါ့"ဆိုကာ ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကလဲ"ဆရာမစိုးစိုးပြောတာ မှန်တာပေါ့,မောင်မောင်ရာ,ငါတို့လဲဆာနေတာနှင့်တို့2ယောက်တည်းလုပ်တာပေါ့"ဆိုကာပြောနေကြလေသည်။
မောင်မောင်ကလဲ"ဆရာမတို့အတူတူရေချိုးကြရအောင်,ရေချိုးရင်နှင့် လုပ်ကြတာပေါ့"ဆိုကာဆရာမစိုးစိုးက"ဆရာမလင်းပြည့်,နင်တပည့်ကတော့ တကယ်အထန်ကြီးပဲ,အသက်သာငယ်တာလီးကတော့အကြီးကြီးပဲ"ဆိုကာ ရေချိုးရန်ခေါ်ပြီးတော့ မောင်မောင်နှင့်ဆရာမ2ယောက်သည် ရေချိုးခန်းထဲဝင်ကာ ရေချိုးကြလေသည်။ရေချိုးနေရင်းနှင့် ထပ်ပြီးဆရာမ2ယောက်သည်မောင်မောင်ကို လီးစုပ်ပေးကြထုပေးကြနဲ့လုပ်ပေးကြရာ မောင်မောင်သည်"အားးးကောင်းတယ်,ဆရာမရေအားး,ကျွန်တော်ပြီးတော့မယ်အားးးးအားးး"ဆိုကာမောင်မောင်သည် ဆရာမ2ယောက်ရဲ့မျက်နှာပေါ်သို့ သုတ်ရည်များပန်းဖြန်းလိုက်လေသည်။ဆရာမ2ယောက်သည် တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်ကာ မောင်မောင်ရဲ့ပေပွနေသောသုတ်ရည်ကိုအပြန်အလှန်လျှာဖြင့် လျက်ပေးကာ နှုတ်ခမ်းချင်းနေကြရာ ဆရာမစိုးစိုးက"ဆရာမလင်းပြည့်,ငါတို့2ယောက်အားရင်အဲလိုအတူတူလုပ်ကြမယ်လေနော်,ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကိုချစ်မိသွားပြီးထင်တယ်"ဆိုကာဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကလဲ"ဆရာမစိုးစိုးကို ကျွန်မချစ်မိသွားပြီးတယ်,ဆရာမစိုးစိုးအားတဲ့အခါလုပ်ကြတာဆိုကာ အပြန်အလှန်နမ်းနေကြသည်။မောင်မောင်လဲရေချိုးပြီးတော့ ဆရာမတို့အိမ်ကနေ မနက်စာစားပြီးတော့နဲ့ ပြန်သွားတော့တယ်။
အပိုင်း ၁၄ ဆက်ရန်...