အပိုင်း ၁၄
မောင်မောင်တစ်ယောက် ညကဆရာမစိုးစိုးနဲ့ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကို အားရပါးရလိုးခဲ့ရပြီးတော့ ပင်ပန်းကာအားနည်းပြီး"အင်း,ညကဆရာမ2
ယောက်ကြောင့်ကျွန်တော်အားအများကြီးသုံးမိသွားတာအခုအားမရှိသလိုဖြစ်နေပြီး,အဲ့တာဆရာမတို့ ကျွန်တော် ဒီနေ့ကျောင်းမသွားနိုင်တော့ဘူးခွင့်တိုင်ပေးဦး"ပြောပြီးမောင်မောင်လဲ အိမ်ကိုပြန်သွားခဲ့ကာနားတော့တယ်။ဒီလိုနဲ့မောင်မောင်သည် နောက်ရက်ကျောင်းလာတော့ ကျောင်းကဆရာမတွေအကုန်လုံးကပြုံးစိစိဖြစ်နေကြတာအဲ့တာနဲ့ မောင်မောင်လဲဘာဖြစ်တာလဲပေါ့လို့ တွေးရင်းစိတ်ထဲမှာ ဇဝေဇဝါနဲ့ စဉ်းစားရင်းအတန်းထဲဝင်ထိုင်ပြီးနေတုန်းအတန်းပိုင်ဆရာမကမောင်မောင်ကို"လာခဲ့ဦးခဏလို့"ခေါ်ပြီးကျောင်းဆောင်နောက်ထဲခေါ်သွားတော့မောင်မောင်လဲ ဘာများလဲလို့စဉ်းစားနေတုန်း အတန်းပိုင်ဆရာမနိုနိုဇင်က"ကဲမောင်မောင်မင်းမနေ့ကဘာလို့ကျောင်းမလာတာလဲသိတယ်နော်,ဘာလဲ?မင်းကဆရာမကိုပထမဆုံးလုပ်ပြီးတစ်ကြိမ်တည်းနဲ့နောက်ကျစိတ်မပါတော့ဘူးလား?"
မောင်မောင်လဲ ကြောင်သွားကာဘာပြောရမှန်းမသိတာနဲ့ပြောချင်တာပြောချလိုက်တာ"ဟိုလေ ဆရာမကဒါကဒီလိုပါကျွန်တော်လဲရည်ရွယ်ပြီးဆရာမကိုလုပ်ခဲ့တာမဟုတ်တော့ ဆရာမကစိတ်ထဲခုနေတုန်းထင်လို့ပါ,ပြီးတော့ဆရာမလိုအသားဖြူဖြူနဲ့ ရုပ်လေးလဲလှ နို့တွေတင်တွေပါ ရှယ်ကြီးကို ကျွန် တော်ကထပ်မလိုးချင်ဘဲနေပါ့မလားဆရာမရယ်"
လို့ပြောတော့ဆရာမနိုနိုဇင်ကပြုံးကာသဘောကျပြီး မောင်မောင်ရဲ့လက်2ဖက်ကိုင်ကာသူ့နို့အုံပေါ်တင်ပြီး"ကဲမောင်မောင်ဒီနို့ကြီးတွေကို မင်းနယ်ချင်နေတာမလား?နယ်စမ်း,ဆရာမကိုမင်းလိုးချင်တယ်မလား?ဟမ်"ပြောရင်းမောင်မောင်နှုတ်ခမ်းကို လှမ်းနမ်းတော့ မောင်မောင်လဲဆရာမနိုနိုဇင်ရဲ့နို့တွေကိုလက်ထဲရောက်လာတော့ညစ်ပြီးနယ်ကာ နှုတ်ခမ်းချင်းလဲဆရာမကိုပြန်နမ်းပြီးတော့ ဆရာမတင်ပါးတွေကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ညစ်ပြီးနယ်တယ်ဆရာမကလဲ မောင်မောင်ကိုပုဆိုးထဲနှိုက်ကာ လီးတောင်နေတာသိတော့ကိုင်ထုတော့ မောင်မောင်လဲမနေ့ကမှလိုးထားလို့အားကအခုထိမပြည့်သေးတာ အတန်းပိုင်ဆရာမကသူ့လီးကိုကိုင်ပြီးထုပေးပြန်တော့လီးကပျော့နေရာကတောင်လာပြန်တာမို့ မောင်မောင်လဲဆက်တိုက်ကြီးကျမလိုးချင်သေးတာနဲ့ဆရာမနိုနိုဇင်ကိုနမ်းနေရင်းဆင်ခြေပေးပြီးလစ်မယ်ကြံကာ"ဆရာမ,ဆရာမအခုကျောင်းချိန်ကြီးဆရာမနဲ့ကျွန်တော့်ကိုအခြားသူတွေမြင်သွားရင်မကောင်းဘူး ဆရာမရယ်,နောက်ရက်ကျမှာအေးဆေးလိုးကြမယ်လေနော်"ပြောတော့ဆရာမနိုနိုဇင်က"မရဘူးကွာဘာလဲ?မင်းဆရာမကိုမလိုးချင်ဘူးမလား?သိပါတယ်"ပြောတော့ မောင်မောင်လဲ ဘာပြောရမှန်းမသိတာနဲ့"မဟုတ်ဘူးဆရာမကျွန်တော်ဆရာမကိုလိုးချင်တာပေါ့။ဒါပေမဲ့အခုကျဆရာမကို အခြားသူတွေမြင်မှာစိုးလို့"ဆိုတော့ ဆရာမနိုနိုဇင်က"ဒါဆိုလဲမြန်မြန်ပြီးရအောင် ဆရာမမင်းလီးကိုစုပ်ပေးမယ်ဒါတော့ရတယ်မလား?"ပြောတော့ မောင်မောင်လဲငြင်းရင်လဲမကောင်းတော့တာနဲ့"ရတယ်ဆရာမအမြန်တော့လုပ်နေနော်ဆရာမ"ပြောတော့ ဆရာမနိုနိုဇင်လဲ အောက်မှာဒူးထောက်ကာ မောင်မောင်လီးကို လျှာနဲ့လျက်ရင်းလီးကိုစစုပ်ပေးတော့တယ်။
ဆရာမနိုနိုဇင်သည် ကျောင်းယူနီဖောင်းရင်ဖုံးအင်္ကျီဖြူနှင့်ထမီစိမ်းကိုဝတ်ပြီးဆံထုံထုံးထားကာ မောင်မောင်ကိုလီးစုပ်ပေးတာကြောင့် မောင်မောင်လဲစိတ်ထဲကတော့""အား,ဆရာမရယ်ဘာလို့များအခုမှထန်နေရတာလဲ?လီးကနာနေတုန်းဘဲအားးဆရာမကောင်းပေမဲ့အရသာကတစ်မျိုးဘဲအားး""ဆိုပြီးတွေးရင်းမောင်မောင်လဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကိုကြည့်ရင်းဆရာမနိုနိုဇင်စုပ်ပေးတာခံနေတာ အဲ့မှာ15မိနစ်လောက်ကြာတော့ မောင်မောင်လဲလီးကမရတော့ဘူး။လရည်တွေထွက်ခါနီးမို့ဆရာမနိုနိုဇင်ခေါင်းကိုကိုင်ပြီး ဖီးလ်တက်ကာ ဆရာမလည်မျိုထိသူ့လီးထည့်ကာလရည်တွေပန်းထည့်လိုက်ပြီးတော့"အားးးကောင်းတာဆရာမရာအားးးး"ပြောနေတုန်း ဆရာမနိုနိုဇင်က အောက်ကနေလက်နဲ့ သူ့ပေါင်ကိုပုတ်တော့မှသူ့လီးကိုဆရာမပါးစပ်ထဲကမထုတ်ရတာသတိရပြီး"အိုးး sorryနော်ဆရာမ,ကျွန်တော်ကောင်းပြီးမေ့သွားလို့ ဟဲဟဲ"ပြောတော့ ဆရာမနိုနိုဇင်လဲ"အင်းပါ,မင်းလီးကြီးကဆရာမလည်မျိုမှာတစ်ပြီးမင်းလရည်တွေ ဆရာမလည်ချောင်းထဲကနေပြီး ပူဆင်းသွားတာ ဆရာမလဲပြန်ထွေးမရတော့မင်းလရည်တွေအကုန်မျိုချလိုက်ရတယ်"ပြောတော့မောင်မောင်ကရယ်ကာ တောင်းပန်ပါတယ်ပြောရင်းဆရာမနိုနိုဇင်ကို သေချာပြန်ပြောကာ အဲ့ကျောင်းဆောင်နောက်ကနေထွက်လာတော့တယ်။
မောင်မောင်လဲ ဆရာမနိုနိုဇင်လီးစုပ်တာခံရပြီးတော့ အရင်ရက်ကအရှိန်က ပြန်တက်လာကာအားနည်းသလိုဖြစ်ပြီးမှိုင်နေတုန်းmathဆရာမမြတ်ကေဇင်ကမောင်မောင်ကို မင်းပင်ပန်းနေရောပေါ့ရော့ဆိုပြီးအားဆေးကဒ်လာပေးတော့မောင်မောင်လဲ
အံ့ဩကာ"ဟမ်ဗျာဆရာမ,ဆရာမလဲသိတယ်လား?"မေးတော့Mathဆရာမလဲ မောင်မောင်ကို လက်ကိုပွတ်သပ်ရင်း"မောင်မောင်မင်းနောက်တစ်ခါဆိုဆရာမကိုပါခေါ်ဦးနော်,ဆရာမမင်းဟာကြီးရဲ့အရသာကိုသတိရနေပြီးဟီးဟီး"ဆိုပြီးတိုးတိုးလေးကပ်ပြောရင်းထွက်သွားတော့ မောင်မောင်လဲစိတ်ထဲပျော်ရမှာလား?ကောင်းတာလား?မကောင်းတာလား?မစဉ်းစားတတ်ဖြစ်သွားတော့တယ်။အဲ့လိုနဲ့မောင်မောင်လဲမထူးဇာတ်စပြီးတာနဲ့ ဆက်လုပ်ရမှာဘဲတွေးကာနောက်အပတ်ကျောင်းပိတ်ရက်ကျတော့ သင်္ချာဆရာမမြတ်ကေဇင်နဲ့ Engဆရာမဆုမြတ်မွန်တို့ဆီသွားပြီးထပ်Threesomeပြန်တယ်။ဆရာမ2ယောက်လုံးကလဲ မောင်မောင်ဆီမှာတစ်ခါအလိုးခံလိုက်ရပြီးကတည်းကမောင်မောင်ရဲ့အသက်ရွယ်နဲ့မလိုက် ကြီးမားပြီးလိုးတတ်တဲ့စွမ်းဆောင်ရည်ကိုသဘောကျကာဖီးလ်တတ်နေကြတော့တာမို့ မောင်မောင်လဲ2ယောက်လုံးကိုစိတ်ရှိတိုင်းကော့နေအောင်လိုးသောအခါ ဆရာမ2ယောက်သည်တအားအားတအင်အင့်ဆိုကာညည်း၍ 3ချီလောက်ဆက်တိုက်လိုးပေးလိုက်တယ်။
ဒီလိုနဲ့နောက်အပတ်ကျတော့Chemistryဆရာမအိအိမွန်နဲ့မြန်မာဆရာမနိုနိုဇင်ကို ကျောင်းဆင်းချိန် ဆရာမနားနေခန်းမှာဘဲအခြားဆရာမတွေပြန်တာနဲ့ threesomeပြီးလိုးပေးလိုက်သေးတာအဲ့တာကို ပစ္စည်းကျန်ခဲ့လိုဆိုပြီးBioဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးပါရောက်လာတော့မောင်မောင်လဲဆရာမ3ယောက်လုံးကိုတစ်ခါတည်းသူ့လီးစုပ်ခိုင်းကာ3ယောက်လုံးဖီးလ်တတ်သွားအောင်လျှာလျက်ပေးလိုက်,လက်နဲ့နှုက်ပေးလိုက်နဲ့လုပ်ပြီးလီးနဲ့အားရပါးရကိုဆောင့်လိုးပစ်တာဆရာမတွေကလဲထန်ပြီးကောင်းလိုက်တာမောင်မောင်ရဲ့ဖြစ်ကာ ညည်းရင်း တစ်ယောက်ကနမ်းတစ်ယောက်ကပြန်နမ်း,တစ်ယောက်အဖုတ်တစ်ယောက်လျက်,တစ်ယောက်နို့တစ်ယောက်ညစ်ဖြစ်ပြီးထန်နေတော့ မောင်မောင်လဲအတော်လေးအားသုံးလိုးလိုက်ပြီး မထိန်းနိုင်တာနှင့်လရည်တွေကိုစဖုတ်အားလုံးထဲမှာဘဲအားပြင်းပြင်းပန်းထည့်တော့တာပြန်ထုတ်ဖို့မောပြိီး ဘာမှမစဥ်းစားနိုင်တော့ဘူး။လအနည်းအကြာ,တစ်ရက်တော့ သူအတန်းပိုင်ဆရာမနိုနိုဇင်သည်မောင်မောင်ကိုအပြင်မှာတွေ့ဖို့ခေါ်ကာဆရာမနိုနိုဇင်က"မောင်မောင်,မင်းကိုဆရာမပြောစရာရှိတယ်။ဆရာမမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီး"ဆိုကာ ဆရာမနိုနိုဇင်လက်ထဲက ကိုယ်ဝန်ဆီးစစ်တံသည် မောင်မောင်ကိုပြလိုက်လေသည်။မောင်မောင်ကလဲ"ဗျာ,ဆရာမ,ဆရာမမှာကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီးလား?ကျွန်တော်ဘယ်လိုလုပ်ရမှာလဲ?"ဆိုကာအသံတုန်တုန်ဖြင့်ပြောနေလေသည်။ဆရာမနိိုနိုဇင်က"မောင်မောင်,မင်းစိတ်မပူနှင့်,ငါမှာရည်းစားရှိပါတယ်။အေးဆေးပါ။ကဲမင်းမပျော်ဘူးလား?,မင်းကအဖေတစ်ယောက်ဖြစ်သွားပြီးလေ,ဆရာမဗိုက်ကိုကိုင်ကြည့်လေ"ဆိုကာ မောင်မောင်ရဲ့လက်ကိုဆရာမနိုနိုဇင်ကလှမ်းဆွဲကာ သူမ၏ဗိုက်ကိုကိုင်ခိုင်းလေသည်။ထိုအချိန်တွင်မောင်မောင်သည်ဆရာမနိုနိုဇင်၏ဗိုက်ကိုကိုင်ကြည့်ပြီးတော့ ဆရာမရဲ့နှုတ်ခမ်းကိုနမ်းလိုက်ကဆရာမနိုနိုဇင်ကလဲပြန်နမ်းကာတစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်နွေးထွေးစွာဖက်နေကြလေသည်။
အဲ့လိုနဲ့မောင်မောင်လဲဆရာမတွေကိုနှစ်စကတည်းကနေလိုးလာတာဆိုတော့ နှစ်ကုန်ကာနီးကျတော့ သူလိုးခဲ့တာတွေကရလဒ်တွေထွက်လာပြီအပျိုကြီးဆိုတဲ့ဆရာမလဲရည်းစားထားလာပြီးယောက်ျားနဲ့ဆရာမကလဲ ကိုယ်ဝန်ရှိလာတော့ကျောင်းကိုဗိုက်ဖုံးနဲ့ လာနေပြီး။အခြားဆရာမတွေကလဲ လပိုင်းဘဲကွာမယ်။အကုန်ကိုယ်ဝန်တွေရကုန်တာ ကျောင်းမှာအခြားအတန်းကဆရာ,ဆရာမတွေ,ကျောင်းသား,ကျောင်းသူတွေက ကောင်းတာတွေရော,မကောင်းတာတွေရော ပြောဆိုနေကြလေသည်။အတန်းပိုင် ဆရာမနိုနိုဇင်နဲ့ဆရာမအိလဲမွန်တို့ကကိုယ်ဝန်ရှိတာ သိသာပြီးဗိုက်တွေပူနေကြတာ အရင်ကဆရာမ အပျိုတွေလဲရည်းစားတွေနဲ့ဖြစ်ကုန်တာမို့ မောင်မောင်လဲ စိတ်ထဲကနေ""အင်းငါ့ဆရာမတွေအကုန်လုံးငါနဲ့ရတဲ့ကိုယ်ဝန်တွေရှိနေကြပြီထင်တယ် ငါတော့ ဆရာမ6ယောက်လုံးမဟုတ်ဘူး။ဘောဂဆရာမပါရရင်7ယောက်ရဲ့အဖေဖြစ်တော့မှာ ငါတော့ မစဉ်းစားဖူးတဲ့ဟာဘဲ""လို့ တွေးကာနေလေသည်။တစ်ချို့အချိိန်မှာ ဗိုက်သိသိသာသာပူတဲ့ဆရာမတွေကလီးစုပ်ပေးတာနဲ့တစ်ခါတလေ ဗိုက်ကြီးနေတာကိုတောင်ထန်ရင် မောင်မောင်ကဆရာမတွေကိုအဖုတ်ကိုညင်ညင်သာသာလိုးပေးပြီးဖင်ကိုလိုးပေးရသေးတယ်။အဲ့လိုနဲ့မောင်မောင်လဲစုံညီပွဲနေ့ကြတော့ကျောင်းကဆရာဆရာမ,ကျောင်းသားကျောင်းသူတွေလာရောက်ကြ၍ထိုအချိန်တွင်မောင်မောင်၏ ဆရာမများဗိုက်ဖုံးအင်္ကျီနှင့်ကိုယ်စီလာ၍ စကားပြောပြီးလာနေကြသည်ကို မောင်မောင်ကတွေ့၍ ထိုအချိန်တွင်မောင်မောင်သည်ဆရာမအားလုံးကိုကိုယ်ဝန်ရှိအောင်လုပ်ထားတာမို့ အားလုံးနဲ့တစ်ချိန်တည်းမျက်နှာချင်းဆိုင်ရမှာမရဲဖြစ်ပြီး ကျောင်းရုံးခန်းအနောက်မှာဘဲသွားထိုင်နေလေသည်။
အပိုင်း ၁၅ ဆက်ရန်...