ကျွန်တော်နှင့် ဆရာမများ

အပိုင်း ၁၅

မောင်မောင်လဲကျောင်းအုပ်ကြီးရုံးခန်းနားရောက်သွားသောအခါ အနားကရှိသောခုံတစ်လုံးကိုထိုင်လိုက်ရာအမောဖြေကာနားလေသည်။ထိုအချိန်ကျောင်းအုပ်ကြီးရုံးခန်းကနေပြီးအသံကြားတော့ အခန်းအပြင်ကနေသွားချောင်းကြည့်တာ ရုံးခန်းထဲမှာ ကျောင်းအုပ်ကြီးတစ်ယောက်တည်းထိုင်ခုံမှာထိုင်ပြီးတော့ဖုန်းပြောနေတာကိုကြားတော့သေချာနားထောင်ကြည့်လိုက်တာကျောင်းအုပ်ကြီးက သူ့ယောက်ျားအကြောင်းကိုရိုးရိုးပြောနေတာထင်တာ နောက်မှကျောင်းအုပ်ကြီးကသူ့သူငယ်ချင်းနဲ့ ဖုန်းပြောနေတာ သူ့ယောက်ျားကသူ့ကိုသာယာမှုမပေးဘူး။အသက်ကြီးလာလို့သူ့ကိုစိတ်မပါတာဖြစ်မယ်။ပြီး‌တော့သူ့ယောက်ျားကလဲအသက်ကြီး‌တော့ ခုတင်ပေါ်ကကိစ္စတွေကိုအားမသန်တော့ဘူးဆိုပြီး စိတ်ထဲတစ်ခါလောက်တော့ထပ်ပြီးခံရတာကိုသေချာခံစားချင်သေးတယ်ပြောနေလေသည်။

မောင်မောင်လဲကျောင်းအုပ်ကြီးစကားပြောတာကြားတော့အံ့ဩကာ""ငါတို့ကျောင်းအုပ်ကြီးက ဒါမျိုးကြီးလား?မထင်ရဘူး။ပုံစံကအေးဆေးတည်ငြိမ်ပြီးယောက်ျားရှိတော့ငြိမ်မယ်ထင်နေတာ ကွယ်ရာမတော့အထန်မကြီးဘဲဟ""လို့တွေးပြီး ကျောင်းအုပ်ဆရာမကြီးပြောတာတွေကိုချောင်းနားထောင်ရင်းခြေထောက်ကရေဘူးခွံကိုနင်းမိတော့အသံထွက်သွားလေရာ ကျောင်းအုပ်ကြီးလဲအခန်းအပြင်မှာ တစ်ယောက်ယောက်ရှိတယ်ထင်ပြီးလှည့်ကြည့်တော့ မောင်မောင်ကလဲအမြန်ပြေးကာစုံညီပွဲလုပ်နေတဲ့နေရာကိုပြန်သွားတော့တယ်။ဟိုရောက်တော့လဲ ဆရာမတွေကကိုယ်ဝန်ရတဲ့သူကရနေတာမို့ မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖို့တွေဝေနေရင်းပတ်ရှောင်နေတော့တာ။အဲ့မှာဘဲအတန်းပိုင်ဆရာမနဲ့တွေ့တော့ "မောင်မောင်,မင်းဘယ်တွေသွားနေတာလဲ?မင်းလုပ်လို့ကြည့်စမ်း,ဆရာမတို့မှာကိုယ်ဝန်တွေနဲ့မင်းနော် ဆရာမတို့ကိုကိုယ်ဝန်ရတာနဲ့ပစ်ထားတော့မှာလား?အဲ့လိုဆိုဆရာမတို့စိတ်မကောင်းဘူးနော်,မောင်မောင်"ပြောတော့မောင်မောင်လဲ"မဟုတ်ပါဘူးဆရာမရယ်,ကျွန်တော်ကဆရာမတို့ကိုရှောင်စရာလား?ဆရာမတို့ကမှကျွန်တော့်အတွက်သေချာစာသင်နှစ်တစ်လျှောက်ကိုယ်ဖိရင်ဖိနဲ့သေချာသင်ပေးခဲ့တာကိုဆရာမတို့ကိုကျွန်တော်ဒီလောက်ထိဖြစ်သွားမယ်မထင်ခဲ့လို့မျက်နှာပူမိလို့ပါဆရာမ"
လို့ပြောတော့ ဆရာမနိုနိုဇင်က"ဒါဆိုမင်းဘာမှမဖြစ်နဲ့,ဆရာမတို့ကမင်းကိုအပြစ်မတင်ပါဘူး။ဘာလို့ဆိုဆရာမတို့ကိုယ်တိုင်မင်းနဲ့ကျေကျေနပ်နပ်ကြီးကိုခံချင်ခဲ့ကြပြီး မင်းရဲ့လီးကိုဆရာမတို့စွဲသွားမိတာကို"လို့ပြောရင်းမောင်မောင်ကို သူတို့ကိုကိုယ်ဝန်ရသည်ထိလိုးခဲ့တာကို စ်ိတ်မပူဖို့ပြောရင်းနဲ့မောင်မောင်ကိုအတန်းပိုင်ဆရာမကchemistryဆရာမအိအိမွန်နဲ့ bioဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးတို့ရှိတဲ့ အခန်းကိုခေါ််သွားတယ်

ဟိုရောက်တော့အခန်းတံခါးကိုပိတ်ပြီးတော့ မောင်မောင်ကိုထိုင်ခံမှာထိုင်ခိုင်းပြီးတော့Bioဆရာမဆရာမလင်းပြည်ပြည့်စိုးနဲ့chemistryဆရာမအိအိမွန်ကဘေးကထိုင်ကာအတန်းပိုင်ဆရာမနိုနိုဇင်က အလယ်ကထိုင်ပြီး မောင်မောင်ရဲ့ပေါင်ကိုကိုင်ပြီးမောင်မောင်ရဲ့ပုဆိုးကိုချွတ်တော့မောင်မောင်က

"ဟာဆရာမတို့ရရဲ့လား?ဆရာမတို့ကိုယ်ဝန်ကြီးတွေနဲ့မပေါ့မပါးကြီးတော့တော်ကြားတစ်ခုခုဖြစ်နေမယ်နော်ဆရာမတို့,ပြီးတော့စုံညီပွဲတော်ကလဲ မပြီးသေးဘူးလေ"ပြောရင်းတာတော့ဆရာမနိုနိုဇင်က"မောင်မောင်ရယ် ဆရာမတို့မင်းလီးကိုစွဲပြီးအခုမခံရတာကြာတော့ခံလို့မရတောင်မင်းလီးကိုစုပ်ချင်တယ် မောင်မောင်ဒါကြောင့် ပါနော် ဆရာမတို့ကိုမင်း အရင်တုန်းက အတင်းလုပ်တာလိုက်လျောခဲ့တာပဲအခုမင်းလိုက်လျော့တော့"ပြောတော့မောင်မောင်လဲ စိတ်ပူပူနဲ့ ဆရာမ‌3ယောက်လုံးက လဲထန်နေပြီးကိုယ်ဝန်တွေနဲ့ခံမရရင်တောင်လီးစုပ်ချင်နေတာနဲ့ မောင်မောင်က"ဟုတ်ပြီဗျာဆရာမတို့ စိတ်ကြိုက်သာလုပ်တော့ ကျွန်တော်လီးကိုဆရာမတို့စုပ်ပါ"လို့ဆိုတာနဲ့ဆရာမနိုနိုဇင်ကမောင်မောင်လီးကိုကိုင်ထုပြီးတော့ သူ့ပါးစပ်နဲ့ငုံကာ စစုပ်တယ်ဘေးက ဆရာမအိအိမွန်နဲ့ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကလဲ မောင်မောင်ရဲ့လီးကိုဘေးကနေလျှာနဲ့လျက်ပြီးတော့မောင်မောင်ရဲ့ဥကိုပါငုံရင်း မောင်မောင်ရဲ့လီးကို3ယောက်သားပြိုင်တူစုပ်နေကြတာတစ်လှည့်စီ အဲ့လိုနဲ့နောက်ကျတော့မောင်မောင်ကိုထပြီးသူတို့နို့တွေကိုပြဖို့ ဗိုက်ဖုံးအင်္ကျီတွေကိုချွတ်ပြီးနယ်ပြရင်းမောင်မောင်မျက်နှာနားကိုက်ပြီးစို့ခိုင်းတယ်။

မောင်မောင်သည် ဆရာမအိအိမွန်နဲ့ဆရာမနိုနိုဇင်တို့ရဲ့နို့ကြီးတွေကြည့်ရင်း""ဆရာမတို့ကကိုယ်ဝန်ရတော့ နို့တွေကပိုကြီးလာတာဘဲ,ဟာကွာဆရာမနို့တွေကိုစို့ပြီနို့ပါထွက်နေလောက်မှာ""လို့တွေးရင်းမောင်မောင်လဲဆရာမနိုနိုဇင်ရဲ့နို့တွေကိုပါးစပ်နဲ့စို့ရင်းလက်တစ်ဖက်စီနဲ့ဆရာမလင်းပြည်ပြည့်စိုးနှင့်ဆရာမအိအိမွန်ရဲ့နို့တွေကိုကိုင်ညစ်တော့သည်။ဆရာမအိလဲ့မွန်ကလဲမောင်မောင်လီးကိုစုပ်ရင်းနဲ့ကောင်းနေတာ အဲ့လိုနဲ့မောင်မောင်လဲဆရာမအိအိမွန် ကိုတစ်လှည့်ဆရာမနိုနိုဇင်ကိုတစ်လှည့်စီနို့တွေစို့ကာညစ်ရင်းနဲ့လီးစုပ်တာခံနေတာ ဆရာမ2ယောက်လုံးကလဲ"တအားအားနဲ့ညည်းရင်းဖီးလ်တွေတက်ပြီးသူတို့အဖုတ်သူတို့ပြန်နှိုက်နေကြတယ်။မောင်မောင်လဲဆရာမနိုနိုဇင်ရောဆရာမအိအိမွန်ကိုပါအနားကိုကပ်ခိုင်းကာဖက်ပြီးဆရာမ2ယောက်လုံးရဲ့နို့ တွေကြားမျက်နှာညှပ်ကာ""အားးးးအိစက်ပြီးကောင်းလိုက်တာကွာ,ဆရာမ2ယောက်နို့တွေကကလေးမွေးခါနီးနို့တွေတောင်ထွက်ချင်နေပြီးစို့လို့လဲကောင်းကွာဆရာမတို့ကိုမလိုးရတော့ရှောင်နေမလို့ကိုဆရာမတို့ကထန်ပြီးကိုယ်ဝန်နဲ့ပါလီးလာစုပ်ပေးတော့ကြိုက်ကွာအားမိုက်ချက်""တွေးရင်းသဘောကျနေတော့တယ်။ဆရာနိုနိုဇင်ကလဲပြီးတာနဲ့ မောင်မောင်ကိုနှုတ်ခမ်းချင်းနမ်းကာမောင်မောင်လက်နဲ့သူမအဖုတ်ကိုနှိုက်ကာကလိခိုင်းပြီးတော့ခံနေလေသည်။

ဆရာမအိအိမွန်နဲ့ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကလဲမောင်မောင်လီးကိုတစ်ယောက်တစ်လှည့်စုပ်ရင်းတစ်ယောက်စုပ်ရင်တစ်ယောက်ကခေါင်းကိုကိုင်ပြီးဖိပေးသေးတာ အိ့လိုနဲ့ဆရာမ3ယောက်သားကို မောင်မောင်က အဖုတ်တွေက်ိုလက်နဲ့ နှိုက်ပြီး ဆွပေးရင်းဆရာမတွေရဲ့နို့တွေကြားကိုလီးညှပ်ပြီးလိုးတယ် 1နာရီလောက်ကြာတော့မောင်မောင်လဲ ဆရာမ
3ယောက်ကိုအလယ်မှာထားပြီးတော့သူ့လီးကိုထုရင်းဆရာမ3ယောက်လုံးကို"ဆရာမတို့ပါးစပ်ဟကြဟထား,အားးကောင်းတာဆရာမတို့ရယ်,အားးးထုနေတာလရည်ထွက်တော့မယ်အားး"ပြောရင်းဘဲဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးတို့မျက်နှာနဲ့ပါးစပ်ထဲကို မောင်မောင်ကလရည်တွေပန်းထည့်လိုက်တော့တယ်။မောင်မောင့်ရဲ့လရည်တွေကိုဆရာမနိုနိုဇင်ရောဆရာမအိအိမွန်တို့ပါမြိုချပြီးတာနဲ့တစ်ယောက်မျက်နှာကလရည်တွေတစ်ယောက်လျှာနဲ့လျက်နေကြကာ ဆရာမအချင်းချင်းနမ်းနေရင်းမောင်မောင်လဲဆရာမ3ယောက်လုပ်နေကြတာကိုကြည့်ရင်း""ဆရာမတို့ကအတော်ကိုထန်ပါ့လား?ငါ့တော့ဆရာမတို့ကိုကိုယ်ဝန်ရတာတောင်လိုးရတာကိုလိုးနေရတုန်းကောင်းလိုက်တာကွာ,အခုဆရာမ3ယောက်နဲ့ ဆရာမတို့ကကိုယ်ဝန်ကြီး‌တွေနဲ့ဆိုပေမဲ့ကြည့်ကောင်းလိုက်တာအခုထိလှတုန်းကွာရှယ်ကြီးတွေ သူတို့ကိုယူတဲ့လူကတော့ရှယ်လိုးခွဲကြမှာ""လို့ တွေးရင်း နားကာထိုင်ခုံမှာထိုင်လျက်ကြည့်နေတော့တယ်။

အပိုင်း ၁၆ ဆက်ရန်...