အပိုင်း(5)
အဲ့လိုနဲ့ကျောင်းကအပြန်မှာ မောင်မောင်က""အင်းငါဆရာမတွေကိုအခုလိုလုပ်နေတာဆရာမတွေအချင်းချင်းတော့ပြန်ပြောမှာမဟုတ်လောက်ပါဘူး, တကယ်လို့ပြန်သာပြောရင်တော့ငါတော့ကွိုင်မှာဘဲ""လို့တွေးရင်းသူလဲစိတ်ပူနေမိတယ်။ဒီလိုနဲ့ မောင်မောင်တစ်ယောက်စိတ်ကိုသေချာထိန်းကာ ကျောင်းမှာစာကိုဘဲသေချာအာရုံစိုက်ပြီးဆရာမ တွေကိုမြင်တိုင်းစိတ်ထဲကထန်လာတာကိုထိန်းပြီး အဲ့လိုနေတာနောက်3လလောက်အထိအဆင်ပြေပြီး ဆရာမတွေနဲ့လဲနည်းနည်းရင်းနှီးလာသည်။အစပိုင်းမောင်မောင်သူလိုးထားတဲ့ဆရာမတွေကိုလဲနည်းနည်းအနေမခက်တော့ဘဲအဆင်ပြေနေတာအဲ့လိုနဲ့ မောင်မောင်တစ်ယောက်လပတ်စာမေးပွဲဖြေပြီးနောက်အပတ်ကျအမှတ်စာရင်းမှာမောင်မောင် က Physicဘာသာကျတော့Physicဆရာမအိလဲ့မွန်ကမောင်မောင်ကို သူ့နားနေခန်းကိုခေါ်ပြီးတော့
"မောင်မောင်,မင်းစာသေချာမလိုက်နိုင်ဘူးလား?စာမလုပ်တာလား?ပြောစမ်း"လို့ဆရာမကမေးတော့ မောင်မောင်က"ကျွန်တော်စာလုပ်ပေမဲ့စာမေးပွဲကျရင်မေ့မေ့သွားလို့ပါဆရာမ"ဆိုပြီးဖြေတော့ဆရာမ အိလဲ့မွန်က"ဒါဆိုမင်းစာသေချာမကြည့်လို့ဘဲ ကျောင်းကပြန်ရင်ဘာလုပ်လဲ?"မေးတော့ မောင်မောင်က"ဟုတ်စာပြန်ကြည့်ပါတယ်,ပြန်ရောက်ရင် ဗျ"အဲ့လိုပြောတော့ဆရာမအိလဲ့မွန်က"မင်းမလိမ်နဲ့နော်,စာပြန်မကြည့်ဘူးမလား?မင်းဘယ်မှမသွားရဘူးဆို,နောက်ရက်ကျောင်းဆင်းရင်ဆရာမအိမ်ကိုလာခဲ့,စာလုပ်မလုပ်သေချာကြည့်မယ်"ပြောတော့ မောင်မောင်လဲ"ငါတော့ကျောင်းဆင်းရင်စာလုပ်ရဦးမယ်,ပျင်းလိုက်တာကွာ"လို့ တွေးပြီးဘူနေမိသည်။
အဲ့လိုနဲ့ ညနေကျောင်းဆင်းတော့မောင်မောင်လဲဆရာမအိမ်ကိုPhysicကျက်ဖို့သွားရတယ် ဒီလိုနဲ့ ဆရာမအိလဲ့မွန် ဆီရောက်တော့ဆရာမကအသက် 32နှစ်လောက်,ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကနုတုန်းအိုးကြီးကလဲနောက်ကော့ပြီးကားနေတာဆိုတော့ ဆရာမကိုကျွန်တော်လဲစိတ်ထဲရောက်ပေမဲ့ထပ်မမှားအောင်ထိန်းထားရတာ,အဲ့မှာကျွန်တော်လဲဆရာမအိမ်ကိုရောက်တော့ဆရာမကအခန်းထဲမှာပစ္စည်းတွေရှင်းနေတာဆိုတော့ဧည့်ခန်းမှာစောင့်ခိုင်းတာစောင့်နေတုန်း TVဘေးကဓာတ်ပုံကိုလှမ်းတွေ့တော့ ""ဆရာမကယောက်ျားရှိတာဘဲ,ဒါဆိုပြဿနာဖြစ် နိုင်တယ်။သေချာထိန်းပြီးဆရာမကိုမကြံဘဲစာဘဲလုပ်မှာ""လို့တွေးနေတုန်းဆရာမရောက်လာတော့စာရှင်းပြတာနားထောင်ရင်းနဲ့ဆရာမအိလဲ့မွန်ကိုသေချာပြန်ကြည့်တော့ ဆရာမကလက်ထပ်လက်စွပ်တို့ဘာတို့လဲဝတ်ထားတာမတွေ့ဘူး။အဲ့တော့ကျွန်တော်လဲစာသင်ရင်းနဲ့သိချင်လာတော့ ဆရာမစာရှင်းပြပြီးတာနဲ့
" ဆရာမ,ဆရာမယောက်ျားရော?ဒီမှာနေတာလား?, ဟိုTV ဘေးက ဓာတ်ပုံမှာတွေ့မိလို့ "
မေးတော့ဆရာမက
"မဟုတ်ပါဘူး။ဆရာမကဆရာမယောက်ျားနဲ့ကွာထားတယ်လေ။သူနဲ့ကွာထားတာတစ်လကျော်လောက်ရှိပြီး။အဲ့တာဆရာမသူ့ပစ္စည်းတွေရှင်းတုန်း ရှိသေးလို့ပုံတွေကဖယ်ဖို့မေ့နေတာ"လို့ ဆရာမက ပြန်ပြောတော့မောင်မောင်လဲ"sorryနော်ဆရာမ။ကျွန်တော်ကအတူနေတုန်းမှတ်လို့"ဆိုပြီးပြန်ပြောကာစာပြန်လုပ်နေတယ်။
ဒါပေမဲ့မောင်မောင်ကဆရာမကကွာထားမှန်းသိတော့""အင်း!ငါအတွက်အခွင့်ရေးရသေးတာဘဲ, နောက်အပတ်လောက်ထိဆရာမကိုသေချာချဉ်းကပ်ရမယ်။အရင်လိုတန်းဝင်လုံးတာကအန္တရယ်များတယ်ဆိုပြီး""တွေးနေမိသည်။ဒီလိုနဲ့ မောင်မောင်က Physicဆရာမအိလဲမွန်ကိုကျောင်းမှာရော,ဆရာမအိမ်မှာစာသွားသင်ရင်ပါ,သေချာရင်းနှီးအောင်နေပြီးနောက်ကျတစ်ပတ်လဲပြည့်ရော ဆရာမအိမ်မှာစာလာသင်ရင်းမိုးမိလာတော့ "ဆရာမကမောင်မောင်မိုးမိလာတာဘဲ,အဲ့တာဆိုအိမ်အပေါ်ထပ်မှာ မင်းအဝတ်တွေလဲထားလိုက်ဦး,လဲစရာပါလား?"ဆိုပြီး မောင်မောင်ကိုမိုးစိုလာတဲ့အဝတ်တွေလဲခိုင်းတယ်။မောင်မောင်ကိုဆရာမပြောတာကိုအတင်း"ဟုတ်ဟုတ်"ပြောကာအိမ်အပေါ်တက်ပြီး အဝတ်စားတွေချွတ်ပြီးလဲနေတုန်းဆရာမကမောင်မောင်ကိုရေသုတ်ဖို့ဆိုပြီးသဘက်တက်လာပေရင်းလှေကားကနေမောင်မောင်အဝတ်စားချွတ်ပြီးဟိုဘဲလှည့်ကာခေါင်းတွေကိုသူ့အဝတ်နဲ့သုတ်နေတုန်း ဆရာမကတက်ပေးမယ်အလုပ်မှာမောင်မောင်က လှည့်ပြီးသူ့ဘောင်းဘီချွတ်ချလိုက်ချိန်မှာဆရာမအိလဲ့မွန်သည် မောင်မောင်လီးကိုအမှတ်မထင်မြင်လိုက်ပြီးမျက်လုံးပြူးကာခဏကြောင်သွားပြီးတော့ဟန်မပျက်မောင်မောင်ပုဆိုးဝတ်ပြီးမှတက်လာကာ "ဆရာမမင်းအတွက်သဘက်ယူလာတယ်ရော့"ဆိုပြီးပေးကာပြန်ဆင်းမယ်အလုပ်မှာမောင်မောင်က"ဆရာမခုနကအကုန်မြင်လိုက်တယ်မလား? "လို့လှမ်းမေးတော့ဆရာမအိလဲ့မွန်လဲ "ဟိုဘာကိုလဲ?မင်းကလဲဆရာမဘာမှမမြင်လိုက်ပါဘူး,ပြီးတော့အဝတ်လဲပြီးရင်ဆင်းခဲ့နော်"ပြောတုန်း ဆရာမကို မောင်မောင်က"ဒါဆိုဆရာမဒီဘက်ကိုလှည့်ပါဦး "
ဆိုပြီးဆရာမကိုမောင်မောင်ကလှမ်းခေါ်ကာ ဆရာမအိလဲ့မွန်က"ဘာလဲကွာ?မင်းက"ပြောရင်းလှည့်ကြည့်တော့ မောင်မောင်ကဆရာမကိုသူ့ပုဆိုးချွတ်ကာ"ဒါဆိုရင်ရောအခုဆရာမမြင်ရပြီလား?"လို့မေးလိုက်သည်။
ဆရာမအိလဲ့မွန်လဲ မောင်မောင်လီးကိုစိုက်ကြည့်ရင်းအံ့အားသင့်နေတုန်းရှက်ကာပြန်လှည့်ပြီး"မင်းကွာဘာလုပ်တာလဲ?ဆရာမကို"ပြောရင်းလှည့်ပြီးအောက်ဆင်းမယ်အလုပ်မောင်မောင်ကဆရာမအိလဲ့မွန်လက်ကိုလှမ်းဆွဲကာခေါ်လာပြီး ဆရာမအိလဲ့မွန်ကို အိမ်နံရံမှာဆွဲကပ်လိုက်ရင်းဆရာမအိလဲ့မွန်ကိုအကြည့်ချင်းစုံကာ"ဆရာမ,ဘာမှမဖြစ်ပါဘူးဆရာမလဲလူဘဲလေဆာနေမှာပေါ့,ကျွန်တော့်လီးကဆရာမအတွက်အဆင်ပြေလောက်မလား?ဟင်" လို့မေးတော့ မောင်မောင်ကိုဆရာမအိလဲ့မွန်က"ဟာကွာမင်းဆရာမကိုဘာထင်နေတာလဲ?လွှတ်စမ်း"
ပြောတော့ မောင်မောင်က"ဆရာမကကျွန်တော်ကိုဆွဲဆောင်မှုကောင်းလို့ထင်တယ်။ကျောင်းမှာလဲဆရာမလမ်းလျှောက်သွားတာကြည့်ရင်းဆရာမတင်ပါးတွေတုန်ခါနေတာတွေ,နို့အုံကြီးတုန်နေတာတွေမြင်တိုင်းကျွန်တော်သဘောကျပြီးကြည့်နေမိတာ,ဆရာမကအရမ်းချောတာဘဲလို့"ဆိုပြီးသဘောကျနေခဲ့တာ"ပြောတော့
ဆရာမလဲ"မင်းကွာဘာတွေပြောနေတာလဲ?ငရဲကြီးဦးမယ်"ပြောရင်းရှက်ပြီးဆရာမလဲမျက်နှာတဖြည်းဖြည်းနီလာသည်။
အဲ့တာနဲ့မောင်မောင်လဲဆရာမကလွှတ်ဆိုပြီးမရုန်းဘဲမူနေပုံထောက်ရင်အဆင်ပြေပြီဘဲလို့တွေးကာ ဆရာမအိလဲ့မွန်ကိုအတင်းနှုတ်ခမ်းချင်းတေ့ပြီးနမ်းကာဆရာမလျှာကိုအတင်းစုပ်ပြီးနမ်းတော့ဆရာမအိလဲ့မွန်လဲခေါင်းရမ်းပြီးရုန်းပေမဲ့လဲခဏနေတော့မောင်မောင်ကိုပြန်ပြီးနမ်းရင်းငြိမ်သွားတော့မောင်မောင်က"ဆရာမကျွန်တော့်လီးကိုကိုင်ရတာကောင်းလား?အဆင်ပြေလား?"လို့မောင်မောင်ကဆရာမလက်ကိုလှမ်းဆွဲကာသူ့လီးကိုကိုင်ခိုင်းပြီး မေးတော့ ဆရာမအိလဲ့မွန်က"အင်း,အဆင်ပြေပါတယ်,ပြီးတော့မင်းကတော့အတော်ဆိုးနော်,ဆရာမကိုနမ်းတာ"ပြောတော့မောင်မောင်က"မဟုတ်ပါဘူး,ဆရာမကိုကျွန်တော်တကယ်သဘောကျလို့ပါ"ပြောရင်းဆရာမအိလဲ့မွန်ရဲ့အဝတ်တွေအကုန်ချွတ်ပြီးတော့ဆရာမတင်ပါး2ဖက်ကိုလက်နဲ့ညစ်ကာသူ့အရှေ့ကိုဆွဲကပ်ကာ"အားးးဆရာမတင်ပါးတွေကအိနေတာဘဲကိုင်ရတာကောင်းနေရော"ဆိုတော့ဆရာမအိလဲ့မွန်ကဘာမှမပြောတော့ဘဲမောင်မောင်လီးကိုထုပေးရင်းကနေအောက်ကိုဒူးထောက်ကာမောင်မောင်လီးကိုကြည့်ရင်းလက်2ဖက်နဲ့ မောင်မောင်ရဲ့7လက်မကျော်ရှိတဲ့လီးကိုထုပြီးတစ်ခါတည်းသူ့ပါးစပ်ထဲထည့်ကာစစုပ်ပေးတော့ မောင်မောင်လဲ "အားးးကောင်းလိုက်တာဆရာမရဲ့,အားးး,ဟုတ်ပြီး,ဆရာမရေ,ဆက်စုပ်ပေးဦးအားး"ပြောရင်းဆရာမအိလဲ့မွန်ကိုငုံ့ကြည့်ပြီးဆရာမနဲ့ အကြည့်ချင်းစုံကာ"အားးဆရာမကစုပ်တာလဲကျွမ်းတာဘဲ,အားးး,ကောင်းလိုက်တာ,ဆရာမ "ပြောရင်းဆရာမအိလဲ့မွန်ခေါင်းကိုကိုင်ပြီးကောင်းနေတာဆရာမကစုပ်ပေးပြီးတာနဲ့မောင်မောင်က ဆရာမအိလဲ့မွန်ကိုဆွဲထူကာဆရာမနိ့တွေကို လက်2ဖက်နဲ့ညစ်ကာစို့ပြီးတော့ဆရာမကိုကြမ်းပြင်မှာလဲခိုင်းကာဆရာမနို့2လုံးကိုနယ်ပြီးသူ့ပါးစပ်နဲ့တစ်လှည့်စီဆရာမနို့သီးခေါင်းတွေကိုစို့ တော့ဆရာမအိလဲ့မွန်က"အားးးးအားးးအင့်.....မောင်မောင်အင့်....အားးးအားး"လို့ညည်းပြီးမောင်မောင်ခေါင်းကိုနဲ့ဖက်ကာပေါင်2ချောင်းကမောင်မောင်ခါးကိုလှမ်းချိတ်ကာကောင်းနေတော့သည်။
To be continue ....Part 6 သို့ဆက်ရန်