ကျွန်တော်နှင့် ဆရာမများ

အပိုင်း(6)

မောင်မောင်လဲ အဲ့လိုနဲ့ဆရာမအိလဲ့မွန်ကိုနို့တွေညစ်ပြီးစို့ပြီးတာနဲ့ဆရာမအိလဲ့မွန်ရဲ့အဖုတ်ကို မောင်မောင်ရဲ့လျှာဖြင့်ယှတ်လိုက်လေရာရာ"ပလက်...ပလက်...ပလက်...ပလက်"အသံများထွက်လာရာဆရာမအိလဲ့မွန်သည်"အင်း....ဟင့်....ဟင့်....အင့်....အားးးအင့်,အားးးးကောင်းတယ်,အားးးးးးး
အင့်....အင်း.....အင်း...အင်း...ဟင့်","မောင်မောင်ရေ....အား....ကျွတ်စ်....အွန်းးး...အင့်....."ဖြင့်ဆရာမအိလဲ့မွန်သည်ငြီးညူးနေမိလေသည်။ပြီးတော့ မောင်မောင်သည်သူ့လီးနဲပွတ်ပြီးတော့"အိုးဆရာမအဖုတ်ကြီးက အရည်တွေတောင်ထွက်နေတာဘဲ,ဆရာမလဲယောက်ျားနဲ့မလိုးရတာကြာတော့ခံချင်နေပုံဘဲ,ကဲ!ကျွန်တော်လိုးပြီနော်,ဆရာမ"ပြောရင်း သူ့လီးကိုမောင်မောင်ကဆရာမအဖုတ်ထဲထည့်ပြီးတာနဲ့ ဆရာမကိုခါးကနေကိုင်ပြီးတော့မကာ ဆောင့်တော့ဆရာမအိလဲမွန်လဲ"အင်းးးအားးးးအားးးမောင်မောင်ရေ,အားးးအားးဆရာမကိုလိုးတာ အားးအင့်အားး,အင်း....အင်း...ဟင်းးးး....ဟင်းး...ဟင်းကောင်းတယ်အားး"လို့ပြောရင်းမောင်မောင်ဂုတ်ကိုလက်နဲ့သိုင်းဖက်ကာကောင်းနေကာမောင်မောင်ကလဲ "ဆရာမဘယ်လိုလဲ?ကောင်းနေတာလား?"မေးတော့ဆရာမအိလဲ့မွန်က"အင်းးအားးမင်းကငယ်သာငယ်တာလီးကကြီးတယ်နော်,အားးးအင့်...အားးး" လို့ဖြေတော့မောင်မောင်က"ဒါဆိုဆရာမကွာလိုက်တဲ့ယောက်ျားလီးထက်ပိုကောင်းလား?"မေးတော့ဆရာမအိလဲ့မွန်က"အင်းးမင်းလီးကပိုကြီးတယ်သူ့လီးထက်,အားးးအင့်...အားးးကောင်းတယ်ဆရာမကိုနာနာလေးလိုးပေးပါ။အားးဟင့်..အားးးအင့်..ဆရာမအရမ်းထန်နေပြီကွာ"လို့ပြောလိုက်လေသည်။

မောင်မောင်က"လိုးမှာ ဆရာမဖင်ကိုပါလိုးမှာနော် "ပြောရင်းမောင်မောင်ကဆရာမအိလဲ့မွန်ကိုဆက်လိုးကလေးဖက်ထောက်ခိုင်းပြီးအနောက်ကနေခါးကိုင်လိုးလိုက်,နို့တွေနယ်ရင်းဆောင့်လိုက်နဲ့ဆောင့်လိုးနေတာ,ပြီးတော့ဆရာမကိုမှောက်ခုံအိပ်ခိုင်းကာဆရာမတင်ပါးလုံးအိနေတာကိုဖြဲပြီးတော့ ဆရာမအိလဲမွန်ဖင်ဝကိုမောင်မောင်ကသူ့လီးတေ့ပြီးတော့"အခုဆရာမကိုကျွန်တော်ဖင်စလိုးပြီးနော်"ပြောတော့ဆရာမအိလဲ့မွန်က"အင်းးလိုးအားးးမင်းလီးကကြီးလိုက်တာအားးးးအားးးနာတယ်အားးးအင့်...
မရလောက်ဘူးထင်တယ်။မင်းလီးကကြီးနေတာဆရာမဖင်ထဲဝင်.....အားးးးသေပါပြီအားးး,မင်းလီးဆရာမဖင်ထဲဝင်သွားပြီးအားး"လို့ညည်းရင်း ဆရာမအိလဲ့မွန်လဲမောင်မောင်ကသူ့ဖင်ကိုလိုးဖို့လုပ်ရင်းလီးမဝင်ဘူးထင်နေတာကိုမောင်မောင်က အတင်းဖိထည့်တော့ဝင်သွားတာမို့ အော်ရတော့တယ် ။ဆရာမအိလဲ့မွန်ဖင်ထဲလီးဝင်သွားတာနဲ့ မောင်မောင်က ဆရာမအပေါ်ကနေဖိဖိပြီးလိုးတာအောက်ကနေဆရာမလဲအတင်းကော့ကာမခံနိုင်အောင်ဖြစ်ပြီးညည်းနေတော့"ဆရာမခဏဘဲကောင်းသွားမှာအားးးဆရာမဖင်ကျပ်နေတာဘဲအားးးကောင်းတာဆရာမရာ ဖင်လိုးရတာမိုက်အားးးဆရာမရယ်လိုးကောင်းတာဗျာ " လို့ မောင်မောင်ပြောတော့ ဆရာမအိလဲ့မွန်က"အားးဆရာမတော့ဖင်ပြဲပြီထင်တယ်ငုံ့ကြည့်ပါ ဦး,သွေးထွက်နေလားလို့အားးးးအင့်..မောင်မောင်ရေအားးး"လို့ပြောတော့မောင်မောင်ကငုံ့ကြည့်လိုက်လေသည်။

ထိုသို့ငုံ့ကြည့်လိုက်တာဆရာမဖင်ဝကထင်တဲ့အတိုင်း သွေးစလေးတွေထွက်နေပေမဲ့"ရတယ်ဆရာမဘာမှမဖြစ်ပါဘူး,စိတ်ထင်လို့ပါ"ပြောရင်းဆက်လိုးတာ ဆရာမအိလဲ့မွန်လဲ"မရတော့ဘူး,အားအားးမောင်မောင်ဆရာမစပက်ကိုဘဲလိုးပါနော်အားးးအင့်...အားးဆရာမ တကယ်မရတော့ဘူးအား"

လို့ပြောလာတော့ မောင်မောင်လဲဆရာမအိလဲ့မွန်ကိုမက်တပ်ရပ်ခိုင်းကာ အနောက်ကနေဆရာမရဲ့လက်မောင်း၂ဖက်ကိုဆွဲကာအနောက်ကနေ ဆရာမအဖုတ်ကို တဖျပ်ဖျပ်မြည်နေအောင်ဆောင့်လိုးပြီး
" အားးးအားးဆရာမအဖုတ်ကြီးကကောင်းတာအားးးဆရာမ အားး လိုးကောင်းလိုက်တာဗျာ,အင်းး ဆရာမရယ်ကျွန်တော်လရည်တွေ အားး"ပြောရင်း မောင်မောင်က ဆရာမအိလဲ့မွန်၏သားအိမ်ထဲသူ့ရဲ့လရည်တွေပန်းထည့်လိုက်တော့ဆရာမအိလဲ့မွန်လဲ "အားးမင်းလရည်တွေဆရာမအထဲမှာထည့်လိုက်တာလား?အားးးးအင့်...နွေးနေတာဘဲ"ပြောရင်း ဆရာမရောမောင်မောင်ပါမောပြီးချွေးတွေပါထွက်ကာ 2ယောက်သား အပေါ်ထပ်ကြမ်းပြင်မှာလှဲပြီး
"အားးဆရာမရယ်လိုးကောင်းလိုက်တာ,ဆရာမကို စိတ်နဲ့ပြစ်မှားရတာထက်ကိုပိုအရသာရှိတယ်ဗျာဆရာမရာ ဟဲဟဲ"လို့မောင်မောင်က ပြောတော့ဆရာမက"ဒါဆိုစာတော်အောင်လဲလုပ်ဦး,အားတိုင်းဆရာမတွေကို ပြစ်မှားမနေဘဲပြောရင်း 2ယောက်သားရယ်ကာကျေနပ်နေကြသည်။

မောင်မောင်လဲ အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ကျောင်းမှာရောPhysicဆရာမနဲ့အတူနေခဲ့ရတဲ့အချိန် ကိုပြန်တွေးရင်းနဲ့ကျောင်းစာကိုပြန်လုပ်ရင်း ဆရာမတွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်နဲ့စာသင်နှစ်အစပိုင်းမှာတင်လိုးခဲ့ရပြီမို့သာယာနေတော့တာ ဒီလိုနဲ့တစ်ရက်ကျတော့ဆရာမတွေကကျောင်းအစည်းဝေးလုပ်တော့ အဲ့မှာကျောင်းသားတွေထဲကပန်းချီအနုပညာ တော်တဲ့သူတွေကိုဆရာမတွေက အနီးကပ်သင်ပေးရမယ်ဆိုတော့ မောင်မောင်ကစာသာမရတာပန်းချီကတော့တော်တဲ့ထဲပါတယ်။အဲ့မှာသူ့ကိုပြိုင်ပွဲ ဝင်ပြိုင်ဖို့စာရင်းပေးခိုင်းတော့ အစကမပြိုင်ချင်ဘူး လုပ်နေတာ ဒါနဲ့ Bioဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးက မောင်မောင်ကို"မင်းကbioမှာပုံဆွဲတာလဲတော်တာကို ဝင်ပြိုင်ပါလား?စာအတွက်ဆိုဆရာမအချိန်ပိုသင်ပေးမယ်‌လေ"လို့ပြောတော့ အစကငြင်းမလို့ကို လာပြောတဲ့ Bioဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးရဲ့ဖြူဖွေးပြီးကျောင်းအင်္ကျီရင်ဖုံးပါးလေးအောက်ကနို့ကြီးအယ်နေတာကိုမျက်စိကရောက်ရင်း မောင်မောင်က bioဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကိုအခုမှအနီးကပ်ကြည့်ရင်း""ဟာ ဆရာမကလှတာဘဲအသားကလဲဖွေးစိမ်းပြီး လူကပိန်ပိန်‌လေးကိုနို့ကြီးတွေကအယ်နေတာလုံးနေရော,ဟာကွာခါးလေးကသွယ်ပြီး တင်လေးကကော့နေတာရှယ်ကွာ,အခုမှသေချာကြည့်မိတယ်။ဆရာမကအသက်26ရှိသေးတာဆိုတော့အိမ်ထောင်မရှိလောက်သေးဘူး,လှတာကွာ""
လို့စိတ်ထဲကရေရွတ်မိနေလေသည်။

အဲ့လိုနဲ့မောင်မောင်လဲ ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကို"ဆရာမ အတန်းချိန်ကစာတွေ အချိန်ပိုခေါ်သင်ပေးမှာဆိုအဆင်ပြေပါတယ်။ဒါဆိုကျွန်တော်ဝင်ပြိုင်ပါမယ်လို့ပြောတော့ ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးက"ဒါဆို မင်းကိုဆရာမ ပန်းချီလေ့ကျင့်ဖို့အချိန်ပေးမယ်။ပြိုင်ပွဲပြီးရင် တော့ဆရာမ မင်းကိုBioပြန်သင်ပေးမယ်"လို့ပြောတယ်။အဲ့လိုနဲ့ မောင်မောင်လဲပန်းချီပြိုင်ဖို့ တစ်ပတ်လောက်
သေချာလေ့ကျင့်ရင်းနဲ့ ပြိုင်ပွဲမှာသူဆွဲထားတဲ့ပန်းချီပြိုင်လိုက်တာ ရလဒ်ကိုသိဖို့ကလကုန်မှဆိုတော့လိုသေးတယ်။အဲ့တာနဲ့မောင်မောင်ကိုစာပြန်သင်ပေးဖို့ Bioဆရာမကကျောင်းဆင်းရင် မောင်မောင်ကို မပြန်ခိုင်းသေးဘဲကျောင်းမှာဘဲအချိန်‌ပိုခေါ်သင်တော့မောင်မောင်""အစက ဆရာမအိမ်မှာသင်မယ်ထင်လို့ကြံလို့ရဦးမယ်ထင်ပြီးကွာ,အခုကပျင်းစရာကြီး""ဆိုပြီး စိတ်ထဲနည်းနည်းညစ်သွားတယ်။ဒါပေမဲ့Bioဆရာမရဲ့နို့ကြီး‌တွေကိုထိုင်ကြည့်ရလဲကောင်းတာဘဲလို့တွေးပြီးနေရင်း အိမ်ရောက်ရင် အရင်ဆရာမတွေကိုမေ့ပြီးဒီBioဆရာမကိုဘဲစိတ်ထဲရောက်ကာ မှန်းမှန်းပြီးထုရင်း စိတ်ရောက်နေတာ။3ရက်မြောက်နေ့ကျတော့ Bioအခန်းထဲကို လက်တွေ့ပြဖို့ခေါ်တော့ အဲ့မှာစာရှင်းပြရင်းကျောင်းကဆင်းပြီးသားဆိုတော့ ကျောင်းစောင့်က Bioခန်းကပွင့်နေတယ်ထင်ပြီး တံခါးကိုအပြင်ကပိတ်သွားတယ်။အဲ့တာစာသင်ပြီးလို့မောင်မောင်တို့ပြန်ထွက်မယ် အလုပ်မှာတံခါးဖွင့်မရတော့ ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကစိုးရိမ်နေပေမဲ့ မောင်မောင်ကတော့စိတ်ထဲကနေ""ငါကိုအခွင့်ရေးကပေးလာပြန်ပြီးကျေးဇူးပါဗျာ""လို့ တွေးကာဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးရဲ့တစ်ကိုယ်လုံးကိုစိုက်ကြည့်ရင်း......

To be continue ....Part 7 သို့ဆက်ရန်