ကျွန်တော်နှင့် ဆရာမများ

အပိုင်း ၇

မောင်မောင်လဲ ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကိုစိုက်ကြည့်ရင်းနဲ့ စိတ်ထဲမှာ""အခြေအနေကပေးပြန်ပြီး။ဆရာမကလဲကြည့်ရင်းနဲ့မှဖင်ကြီးတွေရင်အုံကြီးတွေကငါ့လက်နဲ့ကိုင်နယ်ချင်စရာကောင်းနေတာအရမ်းဘဲ၊ဟာကွာ၊ငါ‌ဆရာမကိုလုပ်မိတော့မယ်။ဆရာမကအတင်းရုန်းပြီးအရင်ဆရာမတွေကလိုမလက်ခံရင်ပြဿနာတက်မှာ အခြေအနေကြည့်ဦးမှမလောဘဲ""လို့တွေးနေလေသည်။ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကအခန်းထဲမှာ အတူတူပိတ်မိနေတဲ့မောင်မောင်ကိုကြည့်ရင်း စိတ်ထဲကခန့်မှန်းမိနေတာ""ဒီကောင်လေးမောင်မောင်မရိုးတော့ဘူး။ငါဖင်တွေနို့တွေကိုစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးရင် ငါလှည့်လိုက်တိုင်းမျက်နှာလွဲလိုက်နဲ့ငါ့ကိုသူ့စိတ်ထဲမှာပြစ်မှာနေပုံဘဲ,အတော်ဆိုးတာဒါပဲ""ဆိုပြီးတွေးရင်းမောင်မောင်ကို"ကဲမောင်မောင်ဆရာမတို့အပြင်မှာလာဖွင့်ပေးမဲ့သူကိုစောင့်မှာဘဲ,ကျောင်းစောင့်ကြီးကလဲအခြားအခန်းတွေပိတ်ရင်း ဝေးလို့မကြားတော့ဘူး။
မီးဖွင့်ဖို့ပြန်လာတော့မှာအသံပေးတာပေါ့"ပြောရင်းဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးလဲစားပွဲမှာမှီရင်းထိုင်နေလေသည်။

အဲ့ဒီအချိန်တွင်မောင်မောင်ကဆရာမကိုလှမ်းကြည့်ရင်းနဲ့""ဆရာမမှာ ဘဲရှိတယ်ဆိုတော့ဆရာမကလီးနဲ့အလိုးခံရတဲ့အရသာသိမှာဘဲ။ဒါဆိုအနည်းနဲ့အများတော့ ငါအတင်းဝင်လုံးပြီးလုပ်လိုက်ရင်ဆရာမလဲခဏနဲ့ထန်သွားမှာ,တကယ်လို့ ဆရာမကငါနဲ့ဖြစ်တာကိုပြန်တိုင်ရင်သူ့ဘဲနဲ့ပါပြဿနာဖြစ်မှာ,ဒါဆိုငါစမ်းကြည့်တာပေါ့"တွေးပြီးတာနဲ့ဆရာမကိုအတင်းဝင်လုံးဖို့ ဖြည်းဖြည်းချင်းကပ်လာတော့သည်။ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးက"မောင်မောင်,မင်းဆရာမကိုဘာလုပ်မလို့လဲ?မင်းမျက်လုံးတွေကိုသတိထားမိတယ်နော်။မင်းကိုယ့်ဆရာမကိုစိတ်နဲ့ပြစ်မှားနေတာနဲ့တင်မလောက်လို့ အခုလက်တွေ့စော်ကားဖို့ကြံနေတာမလား?"ဆိုတော့မောင်မောင်လဲစိုးရိမ်သွားကာ"ဟာဆရာမကလဲမဟုတ်ပါဘူး၊ ဆရာမကို ကျွန်တော်ကလုပ်ပါ့မလား?ဆရာမကအထင်မှားနေတာပါ"ပြောလိုက်လေသည်။ဆရာမကစာအုပ်ကိုချပြီး မောင်မောင်နားကိုကပ်သွားရင်းနဲ့မောင်မောင်ကို ခုံပေါ်မှာထိုင်ခိုင်းပြီးတော့ မောင်မောင်ပုခုံးကိုကိုင်ရင်း"မင်းသေချာလို့လားမောင်မောင်မင်းဆရာမကိုမပြစ်မှားဘူးဆိုတာမင်းမညာနဲ့နော်"ပြောရင်းမောင်မောင်နားကိုကပ်ပြီးတော့"မင်းဆရာမတွေကိုအမြဲတမ်းဖင်တွေနို့တွေလိုက်စိုက်ကြည့်နေတာလဲ?,ဆရာမသိတယ်,ပြီးတော့မင်းအရင်ရောက်ပြီးမကြာဘူး၊မင်းအတန်းပိုင်းဆရာမနဲ့ အခန်းထဲမှာလိုးတာမလား?"ပြောလိုက်လေသည်။

မောင်မောင်လဲ အံ့အားသင့်ပြီး"ဆရာမ...ဆရာမ ဘယ်လိုသိတာလဲ?ကျွန်တော်မြန်မာဆရာမကိုလိုးတုန်းကဆရာမဘာလို့ဝင်မတားတာလဲ?"မေးတော့ ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးက"မတားဘူးဆိုတာ ဆရာမအသံကြားလို့ရောက်လာတော့မြန်မာစာဆရာမကိုမင်းလိုးနေတာကြည့်ပြီးမင်းလီးကအရွယ်နဲ့မှမလိုက်ကြီးပြီးတုတ်ခဲနေတော့မြန်မာစာဆရာမလဲရုန်းရင်းဖိးလ်တတ်နေတာကိုဆရာမသိတာပေါ့။အဲ့တာကြောင့်ဆရာမကဝင်မတားခဲ့တာပေါ့"ပြောရင်းမောင်မောင်ပုဆိုးအောက်က မောင်မောင်လီးကို လှမ်းကိုင်ပြီး"ဒီလီးကိုဆရာမလဲ တစ်ခါလောက်စမ်းကြည့်ချင်နေတာ"ပြောတော့ မောင်မောင်ကလဲ""ဟာ,ဆရာမကငါလီးကိုလာကိုင်နေတာ,ကောင်းလိုက်တာအားး,ဆရာမလက်လေးတွေကနူးညံ့နေတာဘဲ,အားးး,ဂွင်ဘဲ,ဆရာမကလဲလိုချင်နေတာ,ထန်နေတဲ့ဆရာမနဲ့တွေ့ပြန်ပြီး""တွေးရင်းကျေနပ်နေလေသည်။မောင်မောင်သည်ထိုသို့ကျေနပ်နေတုန်း ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကနည်းနည်းအနောက်ဆုတ်ပြီး မောင်မောင်ကိုစိုက်ကြည့်ရင်းနဲ့သူ့ကျောင်းအင်္ကျီဖြူရင်ဖုံးကိုဆွဲချွတ်လိုက်ပြီးတော့ အတွင်းခံဘော်လီအဖြူရောင်ကိုချွတ်လိုက်ကာသူ့ရဲ့နို့အုံဖွေးဖွေးကြီးတွေကိုဖိပြီးပင့်တင်ကာ ကျွန်တော့်ကိုကြည့်ရင်း"ဘယ်လိုလဲ?ဆရာမရဲ့နို့ကြီးတွေမင်းမြင်ရတာကောင်းတယ်မလား?"မေးရင်းမောင်မောင်ကိုခွကာတက်ထိုင်ပြီးမောင်မောင်မျက်နှာကိုသူ့နို့2လုံးနဲ့ ဖိကပ်လိုက်ကာညှပ်ပြီးခေါင်းကိုဖက်လိုက်သည်။

ထိုသို့ဖက်လိုက်သောအခါမောင်မောင်လဲ""အားးဆရာမနို့ကြီးတွေကအိစက်နေတာဘဲအားးကောင်းတာကွာ,ဆရာမတင်ပါးတွေကိုကိုင်ပြီးနယ်ဦးမှနို့တွေလျက်ရင်း""တွေးပြီး ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးနို့အုံကိုလျှာနဲ့ လျက်ပေးရင်းတဲ့လက်2ဖက်ကဆရာမ လင်းပြည့်ပြည့်စိုး တင်ပါး2ဖက်ကိုညစ်ပြီးကိုင်ကာ ဖျပ်ကနဲ့ရိုက်ကာ နယ်နေတာ ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးလဲထန်နေပြီး"အားးကောင်းတာမောင်မောင်မင်းအခုဆရာမကို လိုးချင်နေပြီလား?"မေးတော့မောင်မောင်ကဆရာမကိုကျွန်တော်လိုးချင်နေတာစတွေ့ကတည်းက"ပြောရင်းမောင်မောင်လဲထကာ ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးရဲ့နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေး ညင်သာစွာကိုနမ်းလိုက်လေသည်။ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးရဲ့ကျောင်းစိမ်းထဘီကိုအောက်နေမတင်လိပ်ပြီးတာနဲ့ဆရာမရဲ့အတွင်းခံကိုဆွဲချွတ်ချလိုက်ကာ ဆရာမကိုစာရေးစာပွဲခုံပေါ်တင်လိုက်ပြီး ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးရဲ့ပေါင်2ဖက်ကိုသူ့ပုခုံးပေါ်တင်ကာ ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးရဲ့အဖုတ်ကိုလျှာနဲ့‌လျက်ပြီးလက်နဲ့ကလိပေးတော့ဆရာမလဲ"မောင်မောင်,မလုပ်နှင့်,ဆရာမဟာမဆေးရသေးဘူး" ခဏကြာတော့ဆရာမလဲလူးလိမ့်ကာ "အား...အား..အီး...အီး,အားးးအင့်...အင့်.....အားးးးမောင်မောင်ရေ,ကောင်းတယ်,အားးးရှီ....အားးးအင့်အားးးး‌အားး,အင်း....အားးးဟင့်....အားးးရှီ...အားးးအင့်....ဟင့်...အင်း......အင်း...အင်း...ဟင့်""ညည်းရင်းမောင်မောင်ခေါင်းကိုကိုင်ပြီးတော့ သူ့အဖုတ်ကိုဖိရင်း ဖိးလ်တက်ကာကောင်းရင်းကောင်းရင်းနှင့်ဆရာမက"မောင်မောင်ရေ,ဆရာမ...ဆရာမပြီးတော့မယ်,အားးအင့်...အင့်...ဟင့်...အားးးအားးးအို...အွန်းးးအားးးးအင့်.....,ပြီးပြီး...အားးးးးအားးးးပြီးပြီး,ကောင်းလိုက်တာကွာ,ဟင့်...ဟင့်...

ဟာ့....ဟဲ...."ဆိုကာ ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးသည်အဖုတ်ယှက်ခံရပြိးကောင်းကာမော၍လဲနေပြီးအမောဖြေနေလေသည်။

ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးသည် မောင်မောင်ကိုထခိုင်းပြီး နှုတ်ခမ်းချင်းပြန်နမ်းကာ"အားးမောင်မောင်,ခုနကဆရာမကိုယှက်ပေးတာကောင်းလိုက်တာ,ငါရည်းစားတောင်အဲလိုကောင်းအောင်မလုပ်ပေးသေးဘူး,မင်းဆရာမကိုအရမ်းလိုးချင်နေပြီးလား?"မေးရင်းမောင်မောင်ရဲ့7လက်မလီးတောင်နေတာကိုဂွင်းထုရင်းမေးပြီးတာနဲ့အောက်ကိုဒူးထောက်ကာ မောင်မောင်ရဲ့လီးဒစ်ကိုလျှာနဲ့ပွတ်ပြီးမောင်မောင်ကိုကြည့်ရင်းဖြည်းဖြည်းချင်း သူမပါးစပ်ထဲထည့်ပြီးစုပ်ပေးတာနဲ့မောင်မောင်လဲ ကျေနပ်ကာ ကောင်းတာနဲ့ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးရဲ့ခေါင်းကိုကိုင်ရင်း"အားးဆရာမကောင်းတာဗျာ,အားးးးဆရာမစုပ်တာအရမ်းမိုက်တယ်အားးး"ညည်းရင်း
စိတ်ထဲမှာ""ဟာဆရာမကလီးစုပ်တာကောင်းလိုက်တာနှုတ်ခမ်းနဲ့ဖိပြီးကိုစုပ်ပေးတာ,အားးငါ့လီးကိုလျှာနဲ့ပါကလိပေးနေတာ,အားးးရှီ,ဆရာမကအထန်မဘဲ,အားး""လို့တွေးရင်းကောင်းနေတာအဲ့လိုနဲ့ဘဲ မောင်မောင်က ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးခေါင်းကိုလက်2ဖက်နဲ့ကိုင်ပြီး"ဆရာမ ......ဆရာမပါးစပ်ကို ကျွန်တော်စလိုးပြီးနော်,ကျွန်တော့လီးကဆရာမလည်မျိုထဲထိရောက်ရင်သည်းခံ‌ပေးနော်ဆရာမ" ပြောရင်း မောင်မောင်ကဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးပါးစပ်ကိုလိုးတော့ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးလဲ
""အားးမောင်မောင်ရဲ့လီးကရှည်လိုက်တာ..အမလေး,ငါလည်မျိုထဲထိတောင်ရောက်တယ်၊အိုးးးပါးစပ်ထဲပြည့်နေတာဘဲ ပါးစပ်ကိုလိုးနေတာလီးက ငါ့ဘဲထက်ကြီးတော့ခံလို့ကောင်းလိုက်တာ""
ဆိုပြီးဖိီးလ်တက်နေလေသည်။

ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကစုပ်ပေးရင်နှင့်"မောင်မောင်,ဖြည်းဖြည်းလုပ်ပါ...နင့်ဟာကအာခေါင်ကိုထိတော့အဟွတ်...."ဆိုကာမောင်မောင်ကိုပြောကာမောင်မောင်ကလဲ"တောင်းပန်ပါတယ်,ဆရာမ, ကျွန်တော် ဖြည်းဖြည်းလေးလုပ်ပေးပါမယ်"ဆိုကာဆရာမပါးစပ််ကိုဖြည်းဖြည်းချင်း မောင်မောင်ရဲ့လီးဖြင့်လိုးနေပေးလေလေသည်။ဆရာမသည်မောင်မောင်ရဲ့လီးကိုစုပ်ပေးရင်မောင်မောင်သည်ဆရာမကို"အား,ဆရာမ,ကျွန်တော်ပြီးတော့မယ်,ဆရာမရဲ့မျက်နှာပေါ်မှာပြီးမယ်နော်,အား"ဆိုကာဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကလဲ"ရတယ်,မောင်မောင်,ဆရာမမျက်နှာပေါ်ပြီးလိုက်"ဆိုကာစုပ်ပေးရင်မောင်မောင်သည်သူရဲ့လီးကိုဆရာမပါးစပ်ကနေပြီး ဆွဲထုတ်ကာဆရာမမျက်နှာပေါ်သို့ အားပြင်းပြင်းဖြင့် ပန်းထုတ်လိုက်လေသည်။ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကလဲ"မောင်မောင်,မင်းရဲ့သုတ်ရည်တွေကပူလိုက်တာ"ဆိုကဆရာမသည်သူရဲ့လျှာဖြင့်သူနှုတ်ခမ်းကိုယှက်ကာမောင်မောင်ရဲ့လရည်ကိုအရသာခံနေလေသည်။မောင်မောင်ကလဲ ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးရဲ့မျက်နှာကိုတစ်ရှူးဖြင့်သုတ်ပေးကာ ဆရာမနဲ့နှုတ်ခမ်းချင်းနမ်းရာ ဆရာမလဲပြန်နမ်းကာ အပြန်အလှန်နမ်းကြရင်နှစ်ယောက်လုံး စိတ်ကြွနေကြသည်။မောင်မောင်က ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးကိုစာရေးစားပွဲမှာလက်ထောက်ခိုင်းပြီးအနောက်ကနေဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးရဲ့အဖုတ်ကိုလီးတေ့ကာသွင်းရင်း"အားးးးရှီဆရာမ....ဆရာမအဖုတ်ကအပျိုလိုဘဲ တအားးစီးပြီးဝင်သွားတာဘဲ"ပြောရင်းလီးလဲဝင်တာနဲ့ဆရာမလင်းပြည့်ပြည့်စိုးခေါင်းကိုလှည့်ခိုင်းကာဗိုက်ကိုဖက်ရင်းနဲ့နှုတ်ခမ်းချင်းနမ်းရင် ဆရာမရဲ့အနောက်ကနေပြီးစောင့်လိုးတော့သည်။

အပိုင်း ၈ ဆက်ရန်......