ရှိသည် ဖြစ်သည်

Part (9) ဇာတ်သိမ်းပိုင်း နန်းသူဇာတစ်ယောက် စိမ်းလတ်သူ၏ စောက်ပတ်နှင့် မျက်နှာ အပွတ်ခံရင်း အလိုးခံနေတော့၏။ ” ဘွတ် …… ဗျစ် ဗျစ် …… ဖွပ်ဖွပ် …… ဘွတ် ” ထူးဝေမှာလည်း နန်းသူဇာနှင့် စိမ်းလတ်သူတို့၏ ကာမ ပြင်းထန်ပုံကို ကြည့်ရင်း ဆောင့်ဆောင့် လိုးနေ၏။ ” ဟူးးးး ………… ရှီးးးး ……… စိမ်း မ ရ တော့ ဘူး နန်းရယ် ” စိမ်းလတ်သူမှာ နန်းသူဇာ စောက်ဖုတ်ထဲ ထူးဝေလီးကြီး ဝင်ထွက်နေပုံကို ကြည့်ရင်း အလိုးခံချင်သည့် စိတ်များ ထကြွလာရသည်။ နန်းသူဇာ မျက်နှာပေါ်မှ ထရပ်ကာ ဗိုက်ပေါ်တက်ခွပြီး ထူးဝေဘက် ဖင်ကြီးထောင်ပေးလိုက်တော့၏။ ထူးဝေတစ်ယောက် ပက်လက်အနေထားနှင့် နန်းသူဇာအား လိုးရင်း နန်းသူဇာ ဗိုက်ပေါ်မှ စိမ်းလတ်သူ ဖင်ကြီးအား ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြန်သည်။ ” ပွတ်နေတော့မှာလား ထူးဝေရာ … အန်တီ စောက်ပတ်ကြီး ကြည့်လိုက်ပါဦး ” စိမ်းလတ်သူက စကားပြောရင်း ခါးခွက်ပြလိုက်ပြန်၏။ ဖင်းစိုင် အလယ်တွင် ဖင်ဝနီညိုလေးမှာ ချိုင့်ဝင်နေလျက် ဖင်ဝအောက်ဖက် စောက်ခေါင်းပေါက်ထဲ အရည်ကြည်များ အိုင်နေကာ အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားနှစ်ဖက်မှာ ဖောင်းကြွနေသည်ကို မြင်နေရသည်။ ထူးဝေတစ်ယောက် စိမ်းလတ်သူ စကားကြောင့် နန်းသူဇာ၏ စောက်ဖုတ်ထဲမှ လီးအား ထုတ်ကာ စိမ်းလတ်သူ စောက်ပတ်ထဲ ပြောင်းလိုးတော့၏။ အချက် ၈၀ လောက်တွင် နန်းသူဇာမှ သူမအား လိုးရန် ပြောလာသဖြင့် နန်းသူဇာ စောက်ပတ်အား တခါပြန်ပြောင်း လိုးပေးရပြန်သည်။ နန်းသူဇာ နှင့် စိမ်းလတ်သူတို့အား ဖင်ရော အဖုတ်ရော တလှည့်စီ ပြောင်းလိုးရင်း ထူးဝေတစ်ယောက် ၂ ချီမြောက်တွင် ခြေကုန်လက်ပန်းကျသွားတော့၏။ သို့သော် ခဏသာ အနားရပြီး နန်းသူဇာက လီးအား ထောင်မတ်နေအောင် စုပ်ပေးကာ အပေါ်မှ ခွလိုးပြန်သည်။ နန်းသူဇာ ခွလိုးစဉ် စိမ်းလတ်သူမှာ ထူးဝေမျက်နှာပေါ် ခွကာ စောက်ဖုတ်ယက်ခိုင်းပြန်၏။ စိမ်းလတ်သူနှင့် နန်းသူဇာတို့ တလှည့်စီ နေရာချင်း ချိန်းကာ ခွလိုးလိုက် စောက်ဖုတ်အယက်ခံလိုက်နှင့် ကာမစည်းစိမ်ယူနေကြရာ ညနေပိုင်း အရောက် ထူးဝေတစ်ယောက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ အိပ်ပျော်သွားရှာသည်။ သို့သော် ကြာကြာ မအိပ်လိုက်ရပေ စိမ်းလတ်သူ ခင်ပွန်း ပြန်လာနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဖုန်းလာသဖြင့် ထူးဝေမှာ စိမ်းလတ်သူတို့ အိမ်မှ ပြန်လာခဲ့တော့၏။ …………………………………………………….. ” စိမ်းရေ … စိမ်းလေး ” ” ဟော … မောင် ပြန်လာပြီလား ” အိပ်ခန်းထဲမှ ထမိန်ရင်လျားလေးနှင့် ထွက်လာကာ ခင်ပွန်းသည် ဦးမိုးကျော် လက်ထဲမှ အိတ်များ ကူသည်လိုက်သည်။ လင်ဖြစ်သူနောက်တွင် အသက် ၆၀ နှစ်ခန့် ခန္ဓာကိုယ် ကျစ်ကျစ်လစ်လစ်နှင့် မျက်မှန်ကိုင်း အနက်ကြီး တပ်ထားသော လူကြီးတစ်ဦး ကပ်ပါလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ” လာပြီ စိမ်းရေ … သားလေးက … နေရစ်ခဲ့တယ် … သင်္ကြန်ပြီးမှ လာမယ်ထင်တယ် … ဘကြီးကျော်အုန်း က … ဒီမှာနေမယ်ဆိုလို့ ခေါ်လာခဲ့တာ ” ဦးကျော်အုန်းမှာ ဦးမိုးကျော်၏ အမေ့ဘက်မှ ဦးလေးတော်စပ်သူ ဖြစ်ပြီး ဇနီးဆုံးသွားသည်မှာ ၆ လ ခန့်သာ ရှိသေး၏။ ဦးမိုးကျော် မွေးရပ်မြေသို့ ရေလာကန်တော့ရာ အပြန်တွင် စိတ်ပြေလက်ပျောက် လိုက်နေရန် လိုက်လာခဲ့သည်။ ” စိမ်းလေး ” ” ပြောလေ … မောင် ” ” မောင့် ဘကြီး… အိမ်နေတဲ့ချိန် … ဂရုစိုက်ပေးနော် ” ” အင်းပါ … မောင်ရယ် … မောင့်ဘကြီးဆိုတော့ စိမ်း ဘကြီးပဲပေါ့ ” ” ဟိုမှာ … အဒေါ်ဆုံးတော့ ဘကြီးလည်း အတော်စိတ်ညစ်နေရှာတာ … ထင်တယ် … မောင့်အစ်မ အိမ်က အလုပ်သမားတွေနဲ့မို့ … မောင်တို့အိမ် လာနေဖို့ ဆုံးဖြတ်တာ ထင်တာပဲ ” ဒီမြို့လေးတွင် ဦးမိုးကျော်၏ အစ်မဝမ်းကွဲ တစ်ယောက်ရှိရာ ထိုအစ်မတော်သူမှာ ဖိနပ်လုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်သဖြင့် အချိန်ပြည့် အလုပ်သမားများဖြင့် ဆူညံနေတတ်သည်။ ညပိုင်းစားသောက်ပြီး အိပ်ယာဝင်ချိန် ဦးမိုးကျော် နှင့် စိမ်းလတ်သူတို့ ကုတင်ပေါ် စကားပြောနေကြ၏။ ” ကဲပါ … မောင်ရယ် … စိမ်းမှာလည်း မိဘတွေမရှိတော့ပါဘူး အစ်ကိုနဲ့ အစ်မ တစ်ယောက်ပဲ ရှိတော့တာ … မောင့်ဘကြီးကို စိမ်း မိဘလို သဘောထားရမှာပေါ့ … စိတ်ရှုပ်ခံမနေနဲ့ … စိမ်း ဂရုစိုက်ပေးပါ့မယ် ” စိမ်းလတ်သူမှာ ပြောရင်း ပက်လက်လှဲနေသော လင်ဖြစ်သူအား ခွရာ လင်ဖြစ်သူ ဦးမိုးကျော် ပေါင်ကြားရှိ လီးအား ဒူးခေါင်းဖြင့် ဖိမိလိုက်သည်။ ခပ်နွေးနွေး ခွေနေသော လီးအား ဒူးခေါင်းလေးဖြင့် ဖိပွတ်ရာ ခဏအကြာတွင် ခြေသလုံးအတွင်းသားလေးအား လီးထိပ်က ထိကပ်နေသည်ကို ခံစားသိရှိနေ၏။ ဒူးခေါင်း ကြွလိုက်စဉ် သူမထင်သည့်အတိုင်း ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ပုဆိုးအတွင်းမှ လီးကြီးက ထောင်မတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။ ဦးမိုးကျော် မှာလည်း ညနေပြန်ရောက်ကတည်းက မယားဖြစ်သူ၏ ဖင်ကြီးအား ကြည့်ကာ လိုးချင်သည့် စိတ်များ တဖွားဖွား ဖြစ်ပေါ်နေ၏။ ခဏအကြာတွင် လင်ဖြစ်သူ ခါးပုံစအား ဖြည်ကာ ပေါင်လယ်ထိ လျှောချကာ လက်နှင့် ၁၀ ချက်ခန့် ဂွင်းထုပေးလိုက်၏။ ဦးမိုးကျော်မှာလည်း မယားဖြစ်သူ ဂွင်းထုမပေးခင်တည်းက တောင်နေရာ ဟန်မဆောင်တော့ပေ။ စိမ်းလတ်သူ ပေါင်ကြားနေရာယူကာ ထမိန်အောက်နားစအား ပေါင်ရင်းထိ လှန်တင်လိုက်သည်။ အိပ်ခန်းတွင်း ဖန်ချောင်းမီး အလင်းရောင်လေးအောက် မယားဖြစ်သူ စိမ်းလတ်သူ၏ ပေါင်တန်နှစ်ဖက်ကြားမှ စောက်မွှေးပါးပါးလေးဖြင့် ဖုံးထားသော အဖုတ်နီတာရဲလေးအား တွေ့လိုက်ရတော့၏။ တောင်မတ်နေသော လီးထိပ်အား တေ့ကာ ဖိလိုးလိုက်သည်။ စိမ်းလတ်သူမှာ သူမအဖုတ်လေးထဲ လီးဝင်သည်နှင့် ဦးမိုးကျော်ပုခုံးအားဆွဲကာ နှုတ်ခမ်းချင်းတေ့စုပ်ရင်း ပေါင်တန်နှစ်ဖက်အား အနည်းငယ် ထပ်ဖြဲပေး၏။ တအားအား တအီးအီး ညည်းသံလေးများနှင့် လီးဝင်လီးထွက်သံလေးများ ဆူညံလာကာ အတော်လေးကြာမှ ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။ …………………………………………………….. ” ဟဲလို … မာမီလား ” စိမ်းလတ်သူ ထမင်းဟင်းချက်ပြီး ဧည့်ခန်းတွင်း ခဏနားနေစဉ် ဖုန်းလာသဖြင့် ဖွင့်ကြည့်ရာ သားဖြစ်သူ နိုင်ဦးထံမှ ဖြစ်နေတော့သည်။ ” ဟုတ်ပါ့ရှင် … သားလေး ပြန်မလာသေးဘူးလား ” ” မလာသေးဘူး … မာမီ … နောက် ၁ လ လောက်နေမှ ပြန်လာတော့မယ် ” ” သားဆီကလား … စိမ်း ” ” ဟုတ်ပါ့ … ရှင့်သားက ရှင်တို့ဆီမှာ ပျော်နေတာ သင်္ကြန်ပြီးတာတောင် ၁ လကျော်နေပြီ … အခုလည်း မလာသေးဘူးတဲ့ ” ” ကောင်းပါတယ်ကွာ … ဒီမှာဆို မောင့်အလုပ်ထဲ နေရရှာတာ … သူလည်း ကျောင်းမပြီးသေးတော့ လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေပါစေ … အော် … စိမ်း … မောင် အလုပ်ကိစ္စနဲ့ နက်ဖန် ခရီးထွက်ဦးမယ်

… ၁၀ ရက်လောက် ကြာမှာ … ဘကြီးကို ဂရုစိုက်လိုက်ဦး ” ” အင်းပါ … မောင်ရယ် ” နောက်ရက် မနက် ဦးမိုးကျော် ခရီးထွက်သွားပြီး ၁၀ ရက်ခန့်နေမှ ပြန်ရောက်လာသည်။ ……………………………………………………… ” ဘကြီးရော … စိမ်းလေး ” ” မနက်စာ စာပြီး … လက်ဖက်ရည်သောက် ထွက်ပြီထင်တယ် ” ” မောင်မရှိတုန်း … ဂရုစိုက်ရဲ့လား ဘကြီးကို ” ” စိုက်ပါသတဲ့ရှင် … ဟွန့် ” ” ယုံပါတယ် … စိမ်းလေးရယ် … မောင့်မိန်းမ ဘယ်လောက်ဂရုစိုက်လဲ … ဆိုတာ … အိမ်ရောက်တာ ၂ လ မပြည့်သေးဘူး … ဘကြီး မျက်နှာလေး ကြည်လင်နေတာ … ခိခိ … ” ” ဘာ ခိခိလည်း … မောင်နော် ” စိမ်းလတ်သူတစ်ယောက် လင်ဖြစ်သူ ဦးမိုးကျော် စကားကြောင့် မျက်နှာလေး ရဲတက်လာကာ နှုတ်ခမ်းလေး စူထားလိုက်၏။ သူမ၏ တိတ်တခိုး ကာမဇတ်လမ်းလေးအား စဉ်းစားမိသွားပြန်သည်။ စိမ်းလတ်သူမှာ ဒီအသက်ရွယ်ထိ ပုရိသ အပေါင်း၏ ပစ်မှားခြင်း ခံနေရသူဖြစ်ရာ အရပ်မနိမ့်မမြင့်နှင့် မျက်ခုံးထူထူ နှာတံစင်းစင်းလေးက သူမ ထူးခြားချက်ဖြစ်၏။ နို့အုံစူစူလေးနှင့် ခါးသေးကျဉ်လေးအောက်က ဖင်ကြီးမှာ အိမ်ထောင်သည်ဘဝထိ ဆန့်ကျင်ဘက်လိင်များအား ဖမ်းစားနိုင်သည်။ ထို ပုရိသများထဲတွင် ဦးမိုးကျော်၏ ဘကြီး ဦးကျော်အုန်း တစ်ယောက် ပါနေသည်ကို ဦးမိုးကျော် မသိရှိသေးပေ။ ဦးမိုးကျော် ခရီးပန်းကာ ခဏအကြာ အိပ်ပျော်သွားသည်နှင့် စိမ်းလတ်သူမှာ ဦးကျော်အုန်းနှင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များအား ပြန်စဉ်းစားနေမိပြန်၏။ ဦးကျော်အုန်း တစ်ယောက် ရောက်ကတည်းက သူမကိုယ်ခန္ဓာအား ခိုးခိုး ကြည့်နေသည်ကို စိမ်းလတ်သူ တစ်ယောက် သတိထားမိနေသည်။ သို့သော် လူကြီးပိုင်းမို့ သာမာန်လောက်သာ သဘောထားပြီး ပါသည်ပါသာ နေခဲ့လိုက်သည်။ ရောက်ပြီး ၂ ပတ်အကြာ ခေါင်းမူးသည်ဟု ပြောသဖြင့် ဦးကျော်အုန်းအား သွေးပေါင်ချိန်ပေးရာ မမျှော်လင့်သော အဖြစ်ပျက်များ ရင်ဆိုင်လိုက်ရတော့၏။ ” သွေးက … နည်းနည်းလေးတိုးတာပါ … ဘဘရယ် … ဘာမှ မစိုးရိမ်ပါနဲ့ ” ” အင်း … အထိုင်အထ ရိပ်ကနဲ ရိပ်ကနဲ့ … ဖြစ်ဖြစ်နေတာ ” ဦးကျော်အုန်းမှာ အိပ်ခန်းထဲ ကုတင်ပေါ်တွင် စွပ်ကျယ်နှင့် ကချင်ပုဆိုးအကွက်လေး ဝတ်ကာ ပက်လက်လှန်ထားလျက် စိမ်းလတ်သူမှ သွေးပေါင် ချိန်ပေးနေသည်။ ဆေးရုံနားရက်မို့ အိမ်တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အင်္ကျီအပါးလေးနှင့် တွဲလျက် စကပ်ဒူးဖုံးလေး ဝတ်ဆင်ထားမိ၏။ စိမ်းလတ်သူ၏ အင်္ကျီ အပါးလေးအောက်မှ နို့အုံလေးအား ကြည့်ကာ ဦးကျော်အုန်း ပေါင်ကြားမှ လီးက အမြှောင်းလိုက် ကြွတက်လာနေသည်။ စိမ်းလတ်သူမှာလည်း အမှတ်တမဲ့ ဦးကျော်အုန်းပေါင်ကြား ကြည့်မိကာ စိတ်ထဲ တရှိန်းရှိန်းလေး ခံစားနေရ၏။ သွေးပေါင်ချိန်ပြီးသည်နှင့် စိမ်းလတ်သူမှာ သံပရာရည်ဖျော်ပြီး နောက်တခေါက် အိပ်ခန်းထဲပြန်ဝင်လာခဲ့ရာ ကုတင်ပေါ်တွင် ဦးကျော်အုန်း တစ်ယောက် ပုဆိုးအောက်နားစအား ဗိုက်ပေါ်လှန်တင်ကာ ထောင်မတ်နေသော လီးအား ဂွင်းထုနေသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရတော့သည်။ ရောက်ကတည်းက တူဖြစ်သူ၏ မိန်းမ ဆရာဝန်မစိမ်းလတ်သူ၏ ဖင်ကြီးအား မြင်ကာ ခိုးခိုး ဂွင်းထုနေမိ၏။ အခုလည်း သွေးပေါင်ချိန်စဉ် စိမ်းလတ်သူ၏ နို့အုံအား အနီးကပ်မြင်မိရာ စိတ်မထိန်းနိုင်ပဲ စိမ်းလတ်သူ ထွက်သွားသည်နှင့် ဂွင်းမှန်းထုနေတော့သည်။ ” အိုရ် ” ” ဟာ … တူမကြီး … ဆောရီးနော် ” အိပ်ခန်းပေါက်မှ စိမ်းလတ်သူ၏ အိုရ် ဟူသော အသံကြောင့် ဦးကျော်မိုးတစ်ယောက် ပုဆိုးအား အမြန်ဖုံးကာ တောင်းပန်နေ၏။ စိမ်းလတ်သူမှာ စကားမပြောပဲ ဦးကျော်အုန်း၏ ကုတင်နား လျှောက်လာပြီး သံပရာရည် ဖန်ခွက်လေးအား ကုတင်ခေါင်းရင်းဘေး စားပွဲခုံပေါ် တင်ထားလိုက်သည်။ ” ဘဘ … သံပရာရည် သောက်ပြီး ခဏ အိပ်လိုက်နော် … အမူးပြေသွားမှာပါ ” စမ်းလတ်သူမှ ခေါင်းငုံထားရင်း ဦးကျော်အုန်းအား ပြောကာ လှည့်ထွက်လိုက်၏။ သို့သော် သူမလက်မောင်းတဖက်အား ဆွဲခံရကာ ကုတင်ပေါ် ကိုယ်လုံး ပစ်ကျသွားတော့သည်။ ” အာ …… ဘဘ …… မသင့်တော်ပါဘူး … လွတ်ပါ ” စိမ်းလတ်သူတစ်ယောက် ဦးကျော်အုန်း ရင်ခွင်မှ ရုန်းကန်ရင်း တဖြည်းဖြည်း အသံလေး တိတ်ဆိတ်သွားရသည်။ အသက် ၆၀ ခန့်မို့ ဒီလောက် အားအင်ပြည့်ဖြိုးနေမည်ဟု မထင်ထားပေ။ မထင်မှတ်သော အနေထားမို့ သတိပြန်ကပ်ချိန် သူမစောက်ပတ်လေးထဲ ဦးကျော်အုန်း လီးက တဝက်ကျော် မြုပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ ထို့နောက် မျက်လုံးမှိတ်ကာ ပက်လက်အနေထားဖြင့် ခေါင်းလေးလွဲကာ ဦးကျော်အုန်း၏ ထိထိမိမိ လိုးချက်များအား အံသြစွာ ခံယူလိုက်တော့သည်။ဦးကျော်အုန်းမှာ မယားဖြစ်သူ မဆုံးခင်ကတည်းက စောက်ပတ်နှင့် ဝေးနေရာ ဒုတိယအကြိမ် ကာမစိတ်များ ပြင်းထန်စွာ ထကြွလာပြီး အရွယ်နှင့် မလိုက်အောင် မီးပွင့်မတတ် ပစ်လိုးနေ၏။ ဆောင့်လိုးလိုက်တိုင်း စိမ်းလတ်သူ အင်္ကျီအပါးလေး အောက်မှ နို့အုံများ တုန်ခါနေရာ နို့အုံနှစ်ဖက်အား လက်ဖြင့် ညှစ်ရင်း မနားတမ်း လိုးနေပြန်သည်။ စိမ်းလတ်သူမှာ မီးပွင့်မတတ် လိုးချက်များအောက် စောက်ရည်များ ဒလဟော ပန်းထွက်ခဲ့ရတော့၏။ ထိုနေ့မှစ၍ ဦးကျော်အုန်းမှာ လင်ဖြစ်သူဦးကျော်မိုး လစ်သည်နှင့် စိမ်းလတ်သူအား ခိုးခိုးလိုးတတ်လာသည်။ ရေချိုးခန်း အိပ်ခန်း ကားဂိုဒေါင်များထဲတွင် စိမ်းလတ်သူမှာလည်း အခွင့်ရေးများ ဖန်တီးကာ အလိုးခံနေတော့၏။ ထူးဝေနှင့် လိုးပြီး နောက်ပိုင်း သူစိမ်းယောင်္ကျားများပေါ် ရဲတင်းလာခဲ့သည်။ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ နန်းသူဇာ၏ အဆက်အသွယ်ဖြင့် တခါတရံ ခပ်ချောချော ကောင်လေးများအား ခိုးစားတတ်သေး၏။ ဇယားမကပ်ရန် အစစ အရာရာ သတိထားနေသဖြင့် ခုချိန်ထိ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ဦးမိုးကျော်တစ်ယောက် မရိပ်မိသေးပေ။ ……………………………………………………… ” အို့ … ဘဘကလည်း … မောင် ဧည့်ခန်းထဲမှာ … မနက်စာ စားနေတုန်းရှိသေး ” စိမ်းလတ်သူ တစ်ယောက် လင်ဖြစ်သူဦးမိုးကျော် မနက်စာ စားပြီး ကော်ဖီသောက်ရန် မီးဖိုခန်းထဲ ကော်ဖီဖျော်နေစဉ် ဦးကျော်အုန်းမှာ သူမနောက်ကျောဘက် ဒူးထောက်ထိုင်လျက် ညဝတ်စကပ်လေးအား မကာ ဖင်သားစိုင်ဖွေးဖွေးကြီး နှစ်ဖက်အား လျှာဖြင့် အပြားလိုက် ယက်ပေးနေသည်။ ” ခဏ နေပါဦး … ဘဘရယ် … ရှီးးးး ကျွတ်ကျွတ် ” သူမတားနေစဉ် ဦးကျော်အုန်းမှာ ဖင်နှစ်ခြမ်းဆွဲဖြဲကာ ဖင်ဝနီညိုလေးအား လျှာဖြင့် ထိုးကလော်လိုက်သဖြင့် တကျွတ်ကျွတ်ဖြင့် ညည်းလိုက်ရ၏။ စိမ်းလတ်သူတစ်ယောက် ခင်ပွန်းသည် ဧည့်ခန်းထဲ ရှိနေသော်လည်း ကာမစိတ်လေးများ ထကြွ ဖြစ်ပေါ်နေရတော့သည်။ ပြီးပါပြီ။