ဟွမ်ရုံရဲ့ အသွင်ပြောင်းလဲမှု(Season2)

အခန်း (၂-၂) အခြေအနေထောင်ချောက် နဲ့ မလွတ်နိုင်တဲ့ ရမ္မက်သံသရာ

ပူပြင်းလောင်မြိုက်နေသောသားမွှေးတဲကြီးအတွင်း၌ ဖယောင်းတိုင်မီး သည် တဖျတ်ဖျတ်ခတ်လျက်ရှိပြီး၊ တဲအတွင်း၌ ဖြစ်ပျက်နေသော မနှစ်မြို့ဖွယ် ဖောက်ပြန်မှု မြင်ကွင်းကို အရှက်ရနေဟန်နှင့် တဲနံရံများပေါ်တွင် ထူးဆန်းရာထိတ်လန့်ဖွယ် အရိပ်မည်းများကို ထင်ဟပ် ပုံဖော်လျက် ရှိပေသည်။ မုံကဲ၏ နွားထီးကဲ့သို့ သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ဟွမ်ရုံကို ဖိချလိုက်ပြီး သူ၏ ထက်သန်ပြင်းပြသည့် သိမ်းပိုက်မှုကို စတင် လိုက်သည်။ အနက်ရောင် သံချောင်း နှင့် ထုဆစ်ထားသကဲ့သို့ သူ့ရဲ့ ကြီးမား နက်မှောင်သည့် လီးကြီးသည် မုံယိုနေသော သားရဲ တစ်ကောင်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ခွန်အားများနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဟွမ်ရုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းကို အရှိန်အဟုန်နှင့် စီးဆင်းနေသော ရေစီးကြောင်း ကဲ့သို့ ဆောင့်၍ ဆောင့်၍ လိုးနေသည်။ ဟွမ်ရုံအတွက်ကတော့ နက်ရှိုင်းသော ဆောင့်လိုးချက် တိုင်းဟာ တူကြီးတစ်လက်နှင့် ခေါင်းလောင်းကို ရိုက်ခတ်သည့် အလား ခံစားရစေပြီး သူမ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားစေကာ သူမကို မလှုပ်နိုင်တော့လောက်အောင် ဖြစ်နေ စေခဲ့ပါသည်။

မုံကဲ၏ လက်ဖဝါးများသည် သံညှပ်များကဲ့သို့ ဟွမ်ရွန်၏ ကျောက်စိမ်း ရင်သားများကို အညှာအတာ ကင်းမဲ့စွာ ဖိညှစ် ဆုပ်နယ် နေသည်။ သူ၏ ကြမ်းတမ်းသော လက်ချောင်းထိပ်များက ဟွမ်ရုံရဲ့ ပန်းရောင်နို့သီးခေါင်းများကို ပွတ်သပ်နေသည်။ နာကျင်မှုနဲ့ ဟွမ်ရုံ ရဲ့ မျက်လုံးများ နီရဲနေပြီး မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာသည်။ နုနယ်သော သူမ၏ကိုယ်လုံးလေးမှာလည်း ချွေးစေးများဖြင့် ရွှဲရွှဲစိုနေပြီ ဖြစ်သည်။

မုံကဲ ရဲ့ မုန်တိုင်းလို ထိုးနှက်မှုတွေ အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားတဲ့အခါ နှစ်ယောက်သား မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်လိုက်ကြတယ်။ မုံကဲရဲ့ ဧရာမ လိင်တံကြီးက ဟွမ်ရွန်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိနေတုန်းပဲ။ သူက ရယ်ပြီး လက်ကို မြှောက်ကာ ဟွမ်ရုံရဲ့ ဖောင်းကြွနေတဲ့ တင်ပါးတွေကို ပုတ်ပြီး စနောက်ရင်း “ချစ်လေး၊ အခု မင်း ဦးဆောင်ရမယ့် အလှည့်ရောက်ပြီ” လို့ ပြောလိုက်တယ်။

ဒါက ဟွမ်ရုံ မုံကဲရဲ့တဲမှာ ညဖက်အချိန်တွေ ကုန်ဆုံးခဲ့တဲ့ ငါးရက်မြောက်နေ့။ ဒီကာလအတောအတွင်း နေ့ဖက်မှာ မဒမ်ဂေါ်၊ ညဖက်မှာတော့ မုံကဲရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှု။ တစ်ခု ကံကောင်းတာက ကောကျင့်က သူ့အန်ဒါ နဲ့ မဟာခန်ကို တွေ့ဆုံဖို့ လိုက်ပါသွားတာမလို့ သံတမန် ဆွေးနွေးပွဲကို ဟွမ်ရုံ နဲ့ လွှဲထားတာပါပဲ။ မုံကဲ က သူ့သားမွှေးတဲ ကို ‘ဖိတ်ခေါ်’ ပြီးနောက်ပိုင်းကတည်းက ဆက်တိုက် ဖြစ်ခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ နောက်ပိုင်း ဇာတ်လမ်းကို ပြန်ဆက်တဲ့သူက မုံကဲ မဟုတ်ဘဲ ဟွမ်ရုံပါ။

အဲဒီနေ့က ဟွမ်ရုံက မုံကဲ ရဲ့ “နာခံမှု မရှိတဲ့ ဧည့်သည်တွေကို ဧည့်ဝတ်ကျေဖို့ လက်ဆောင်ကောင်း” ရဲ့ ဒဏ်ကို ကောင်းကောင်း ခံစားခဲ့ရပြီးနောက် နွမ်းနယ်စွာ နဲ့ ပြန်လာခဲ့တယ်။ တည်းခိုရာမှာ တောင်ပိုင်းဆောင်အဖွဲ့တွေက နှစ်ဖက်တွေ့ကြရာမှာ မြင်တွေ့ ကြားသိ ခဲ့ရသည်များကို အဖွဲ့သားများက ဆွေးနွေးနေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများကလည်း လွန်စွာ လေးနက်နေသည်။ မုံကဲ က မွန်ဂိုတွေ အကျိုးကျေးဇူးအများဆုံး ရရှိနိုင်ရန် ဆောင် နှင့် ဂျင် မင်းဆက်နှစ်ခု၏ ပဋိပက္ခကို ပိုမိုဆိုးရွားစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ တွန်းအားပေးနေသည်မှာ သိသာပေါ်လွင်နေသည်။ နောက်ကွယ်မှာ ခြိမ်းခြောက်မှု နှင့် ပြဿနာ မရှိသော ဂျင်မင်းဆက် က စစ်ကစားရင်း ရပ်တည်နိုင်သော်လည်း တောင်ပိုင်းမင်းဆက်မှာမူ ကွဲပြားနေသည်။ အထူးသဖြင့် ရှန်းယန်သည် ယခုအခါ အန္တရာယ်ကျရောက် လုနီးပါးဖြစ်နေသည်။ နှောင့်နှေးမှုတိုင်းသည် မြို့သူမြို့သားများ အတွက် ဒုက္ခခံနေရသည့် နေ့တစ်နေ့ကို ဆိုလိုသည်။ အခြေအနေသည် အလွန်အရေးတကြီးဖြစ်နေသည်။ ဟွမ်ရုံ သည်လည်း စိုးရိမ် ပူပန်နေသည်။ ဆွေးနွေးပွဲသာ ကမောက်ကမ ဖြစ်ခဲ့လျှင် အကိုကျင်း နှင့်အတူ မက်မွန်ကျွန်း ပြန်ဖို့ အိပ်မက် ရေစုံမျောသွားမည် ဖြစ်သည်။ သူမ နှင့် ကောကျင့်တို့ တစ်အိမ်တည်း အတူနေရင်း ပို၍ ပို၍ ဝေးသွားနိုင်သည်။

မုံကဲသည် နှစ်ဖက်ညှိနှိုင်းမှုတွင် အကျိုးအမြတ် ပိုမို ရရှိရန် လိုလားနေကြောင်း နှင့် လိမ္မာပါးနပ်စွာ ညှိနှိုင်းနိုင်ပါက တောင်ပိုင်းမင်းဆက်နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် အလေးသာနိုင်ကြောင်း ဟွမ်ရုံ ကောင်းစွာ ခံစားမိသည်။ မုံကဲ၏ တဲနန်းအတွင်း သူမ ကြုံတွေ့ခံစားခဲ့ရသော အရှက်တကွဲဖြစ်ရပ် ကို တွေးမိရုံနှင့် သူမ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားပြီး သူမ၏ နှလုံးသားတွင် မုန်းတီးမှု နှင့် ရှက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ဤခံစားချက် များထက် ပိုမိုကြီးမားသော ကောင်းကျိုးကို ဦးစားပေး စဉ်းစားရမည် ဖြစ်ကြောင်း သူမ ကောင်းကောင်း သိသည်။ ဤအချက်ကို စိတ်ထဲမှတ်ထားပြီး ဟွမ်ရွန်သည် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ သူမ ခန္ဓာကိုယ် ရင်းလျှင် ရှန်းယန် က ပြည်သူတွေ အတွက်၊ အကိုကျင်းအတွက်၊ သူမ အတွက် … ဟုတ်တယ်၊ သူမ မက်မွန်ကျွန်းကို ပြန်ပြီး ပျော်ရွှင်ဖွယ် မိသားစု ဘ၀ထူထောင်ဖို့ အတွက် အစစ အဆင်ပြေမည် ဆိုလျှင် ယင်းသို့ပင် ရှိပါစေတော့။

ညရောက်လာပြီး မီးအိမ်များ စတင်ထွန်းလင်းချိန်တွင် ဟွမ်ရုံသည် သပ်ရပ် လှပသော ချယ်ရီရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ပြီး မုံကဲ၏ တဲနန်းသို့ တိတ်တဆိတ် ထွက်လာခဲ့သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူမ၏စိတ် သည် ရှုပ်ထွေးနေပြီး ရင်းနှီးပေးဆပ်ရမည့် အကျိုးအမြတ် အနည်းဆုံး နှင့် ဆွေးနွေးပွဲ အောင်မြင်စေရန် မုံကဲကို မည်သို့ဆွဲဆောင် စည်းရုံးရမည်၊ ဂျင်ဖက်က စစ်ကစားလာခဲ့လျှင် သူ၏ စစ်ရေးအကူအညီ ရယူနိုင်ရေး မည်သို့ညှိနှိုင်းရမည်ကို အဆက်မပြတ် တွေးတောနေခဲ့သည်။ သို့သော် မနေ့ညက မခံမရပ်နိုင်ဖွယ် မြင်ကွင်းများသည်လည်း သူမ၏စိတ်အစဉ်တွင် ထိန်းချုပ် မရနိုင်လောက်အောင် ပြန်လည်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ ခြေလှမ်းများကို ပိုမိုလေးလံစေသည်။ သို့သော် ရှန်းယန်ရှိ ပြည်သူများနှင့် ကောကျင်းအကြောင်း စဉ်းစားရင်း အံကြိတ်ကာ သူမ၏ ခြေလှမ်းများကို မြန်ဆန်စွာ လှမ်းလိုက်သည်။

တဲနန်းသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ယမန်နေ့က ခန်း၏ မျက်နှာသာကို ရရှိခဲ့သူ အမျိုးသမီး ဖြစ်ကြောင်း ကင်းသမားများက ကောင်းစွာ မှတ်မိနေသဖြင့် ဟွမ်ရုံကို မတားဆီးဘဲ တိုက်ရိုက်ဝင်ခွင့် ပေးခဲ့သည်။

မုံကဲ က ကျားသားရေထိုင်ခုံမှာ ဝိုင်ပုလင်းတစ်လုံး ကိုကိုင်ပြီး ပန်းချီကား တစ်ချပ်ကို ကြည့်ရင်း အတွေးထဲမှာ နစ်မြုပ်နေပုံရတယ်။ ဟွမ်ရုံ ဝင်လာသောအခါ သူ့မျက်လုံးများထဲမှာ အံ့အားသင့်ဟန် မရှိဘဲ ထူးဆန်းတဲ့အမူအရာတစ်ခုသာ လက်ခနဲ ပေါ်လာတယ်။ ထို့နောက် အပြုံးတစ်ဝက်ဖြင့် “မရီးတော်၊ ဒီည ဘာလို့ဒီကိုရောက်လာတာလဲ။ ငါ့ကို ခွဲခွာဖို့ တွန့်ဆုတ်နေတာလား” လို့ မေးလိုက်တယ်။ ဟွမ်ရုံ ရှက်သွေးဖြန်းသွားတာကို ကျေနပ်စွာ ကြည့်ရင်း “အဟားဟားဟား၊ မရီးတော်ကို ကျီစယ်တာပါ၊ မရီးတော် ကျွန်တော့်ရဲ့ တဲနန်းကို လာလည်တာ ဟောဒီ ပန်းချီကားလေး အသက်ဝင်လာသလိုပဲ၊ ကြိုဆိုပါတယ်၊ ကြိုဆိုပါတယ်” လို့ ပြောလိုက်တယ်။ သူ့စကားသံမှာ လှောင်ပြောင်သံသဲ့သဲ့ ပါနေပေမဲ့ သူ့လေသံထဲမှာ ရမ္မက်ဆန္ဒ နဲ့ မျှော်လင့်ချက်များ ပုန်းအောင်းနေပြီး သူ့ရဲ့ အကြည့်တွေက ဟွမ်ရုံရဲ့အဝတ်အစားတွေကို ဖောက်ထွင်းပြီး ပြီးခဲ့တဲ့ညက သူသိခဲ့တဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်နေသလိုမျိုး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း စိုက်ကြည့်နေတယ်။
　
မုံကဲရဲ့ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ အကြည့်နဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ အပြောအဆိုကြောင့် ဟွမ်ရုံရဲ့ပါးပြင်ပေါ်မှာ နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ညက အမှတ်တရတွေက ဒီရေလို ပြန်ပေါ်လာတယ်။ လူဝမ်ဒီ တို့နဲ့တုန်းကလို သူမ အလိုဆန္ဒ အရ လိုက်လျောဖြစ်တာ မဟုတ်ဘဲ အနိုင်အထက် ပြုကျင့်ခံရတာမလို့ တွေးလိုက်မိတိုင်း ရှက်ရွံ့မှုနဲ့ ဒေါသတွေကို ခံစားရပေမယ့် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားဖို့ သူမကိုယ်သူမ အားတင်းလိုက်တယ်။ သူမက ယဉ်ကျေးစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ချိုမြိန်တဲ့ အသံနဲ့ “မဟာခန်က အရမ်းကြင်နာတတ်ပါတယ်။ နေ့ခင်းဘက်မှာ ဆောင် နဲ့ ဂျင် မင်းဆက်က သံတမန်တွေနဲ့ ခန့်ရဲ့ ဆွေးနွေးမှုတွေကို ကျွန်မ ကြားလိုက်ရပြီး စိတ်ခံစားချက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပါတယ်။ မုံကဲခန် ကို တင်ပြစရာလေးတွေ ရှိလို့ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဒီကို လာခဲ့မိတာပါ။ ခန့် အနေနဲ့ စိတ်မဆိုးစေဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။” သူမရဲ့ အသံကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် အဆုံးမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါနေတာက သူမရဲ့ နှလုံးသားထဲက ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင် ကို ပြသနေပါတယ်။

မုံကဲ က အားပါးတရ ရယ်မောပြီး ဝိုင်ကို အကုန်မော့လိုက်ခါ ပုလင်းကို စားပွဲပေါ် ပစ်တင်လိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ “ကဲ … မရီးတော် ရဲ့ အမြင်ကို ကြားချင်ပါတယ်၊ ဒီည ကောင်းကောင်း အချိန်ယူ ဆွေးနွေးကြတာပေါ” လို့ ပြောလိုက်တယ်။ တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ တဲထဲမှာ ရယ်သံတွေ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး သူမရဲ့ နားထဲမှာ စွဲထင်နေဆဲ မနေ့ညက ရှက်ရွံ့ဖွယ် ရယ်သံတွေ အလား ဟွမ်ရုံအနေနဲ့ နာကျင် ခံစားရပါတယ်။

သူမက အသက်ခပ်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ရှုပ်ထွေးနေသော အတွေးများကို ဖိနှိပ်ကာ မတ်မတတ်ရပ် လိုက်ပြီး ပေါ့ပါး ကြော့ရှင်းသော ခြေလှမ်းများဖြင့် မုံကဲထံ ချဉ်းကပ်ကာ အနည်းငယ် ထပ်မံ ဦးညွှတ်ရင်း “ကြီးကျယ်သော ခန်း၊ ယနေ့ ဆောင်နှင့် ဂျင် သံတမန်များ တင်ပြသော အခြေအနေများကို ဂရုတစိုက် စဉ်းစားပြီးပြီ ထင်တယ်။ ဂျင် နိုင်ငံက ဆွေးနွေးတာတွေက အပေါ်ယံအားဖြင့် အကျိုးကျေးဇူးများစွာ ရှိပုံရသော်လည်း အများစုမှာ အချည်းနှီးသော ကတိများသာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဂျင်ဆင်း ဆိုတာ အဖိုးတန်သော်လည်း ယာယီ အားဆေးတစ်ခုပါ၊ ဒီလိုပါပဲ … သံချပ်ကာ မြင်းတပ်သား သုံးရာ ဆိုတာ အကန့်အသတ်ရှိတဲ့ အရေအတွက်ဖြစ်ပြီး စစ်ပွဲရဲ့ ထိရောက်မှုမှာ များစွာ အထောက်အကူ မဖြစ်ပါဘူး။ ငါတို့ တောင်ပိုင်း မင်းဆက်က ကြွေထည်၊ လက်ဖက်ခြောက်၊ မွန်ဂိုစစ်မြင်းတွေအတွက် ကောင်းမွန်တဲ့ မြင်းခွာသံ ….” သူမ စကားပြောနေစဉ် ဟွမ်ရွန်သည် မဟာမိတ်ဖွဲ့ရေး အဆင်ပြေစေရန်ကိုသာ အာရုံစိုက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မျက်လုံးထောင့်မှ မုံကဲ၏ ရင်းနှီးသော ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ နှလုံးသား တစ်ချက် ခုန်သွားသည်။ သူတို့မျက်လုံးချင်းဆုံလိုက်တာနဲ့ သူမ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပူလောင်လာသလို ခံစားရတယ်။ မနေ့ညက ကြမ်းတမ်းသော အထိအတွေ့သည်အသွေးအသားထဲ စွဲထင်နေပုံရပြီး သူမကို ကြောင်အ သွားသလို ခံစားရစေသည်။

မုံကဲက သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ တွေးတောစဉ်းစားရင်း “မရီးတော် ပြောတာကို ကောင်းကောင်း နားလည်ပြီးသားပါ၊ ဒါပေမယ့် ဂျင်မင်းဆက် ကတိပေးခဲ့တဲ့ထဲက မြေကကိစ္စက တကယ်ကို ဆွဲဆောင်မှုရှိတယ်” လို့ ပြောလိုက်တယ်။ သူ့အသံက နက်ရှိုင်းပြီး အသံထဲမှာ ရှားရှားပါးပါးပဲ မြင်ရတတ်တဲ့ ဆွဲဆောင်မှုတစ်မျိုး ပါနေတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်ချင်း ရင်းနှီးပြီးသား ဟွမ်ရုံအတွက်တော့ မနေ့ညက လိင်ဆက်ဆံစဉ် လေးလံတဲ့ အသက်ရှူသံတွေ ကြုံးဝါးသံတွေလိုပဲ။ ဟွမ်ရုံရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ်တောင့်တင်းသွားတယ်။

ထူးဆန်းတဲ့ခံစားချက်ကို လျစ်လျူရှုဖို့ ကြိုးစားရင်း နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ကာ “ကြီးမြတ်တဲ့ခန်၊ မြေက အရမ်းအရေးကြီးတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဂျင်မင်းဆက်က မင်းကို ကတိပေးထားတဲ့ မြေက တကယ်ထိန်းချုပ်ဖို့ လွယ်ရဲ့လား၊ တောင်ပိုင်းမင်းဆက်က ဖော်ပြခဲ့တဲ့ ယွမ်ကျုံးနဲ့ ယန်မန်တောင်ကြားတွေက နှစ်စဉ် အခွန်ငွေ တစ်သန်း ရနိုင်တဲ့နေရာ က ပိုပြီး အရေးမပါဘူးလား၊ တောင်ပိုင်းမင်းဆက်က ဂျင်တွေကို အနိုင်ယူဖို့ စစ်ကူတပ်တွေစေလွှတ်ရင် ဒီတောင်ကြားနှစ်ခုကို သုံးနှစ်ကြာ ပူးတွဲစီမံခန့်ခွဲမှာဖြစ်ပြီး အဲဒီအချိန်ကျယင် အကျိုးကျေးဇူးတွေက လက်တွေ့ကျပြီး မြင်သာလာမှာပါ။”

ဟွမ်ရုံစကား အဆုံးမှာ မုံကဲက သဘောမတူ တွန့်ဆုတ်ဟန်နှင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။ “ဒါပေမယ့် ဂျင်တွေက မြို့တော်ကို ဝိုင်းထားတုန်းပဲ။ တောင်ပိုင်းမင်းဆက်က ဒီမြို့တော်ကို မထိန်းနိုင်ရင် ဒီကတိတွေကို ဘယ်လို ဖြည့်ဆည်းနိုင်မှာလဲ။” သူက ပြောရင်း ထရပ်ပြီး ဟွမ်ရုံရဲ့ဘေးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားတယ်။ သူ့ရဲ့ မြင့်မားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က သူမအပေါ် ဖိနှိပ်ခံရမှုနဲ့ မရေရာမှု ခံစားချက်တွေကို သယ်ဆောင်ထားပြီး ဟွမ်ရုံဟာ မသိစိတ်က ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ် လိုက်မိပေမဲ့ သူမ ချက်ချင်းပဲ ထိတ်လန့်မှုကို သိပ်မသိသာအောင် ထိန်းရင်း ဆွေးနွေးမှု ကို ဆက်လိုက်တယ်။

ဟွမ်ရုံက မျက်နှာအမူအရာ တည်ကြည်စွာဖြင့် ပြောလိုက်တယ်။ “မဟာခန်း၊ ငါတို့ရဲ့ တောင်ပိုင်းမင်းဆက်က စည်းလုံးညီညွတ်တယ်။ လက်ရှိမှာ အခက်အခဲတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပေမယ့် မြို့တော်မှာ ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ ပြည်သူတွေကလည်း ကြာရှည်စွာ တောင့်ခံထားဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်။ ဒါ့အပြင် မဟာခန်းတို့ မွန်ဂိုတပ်တွေ စေလွှတ်တာနဲ့ ပြန်စေလွှတ်ပြီး မြို့တော်ကို ဝိုင်းထားတဲ့ ဂျင်နိုင်ငံတပ်တွေ ရုပ်သိမ်းလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ငါတို့ရဲ့ တောင်ပိုင်းမင်းဆက်က နည်းနည်းလေးမှ လိမ်ညာမှု မရှိဘဲ ကတိကို တည်ကြည်စွာ စောင့်ရှောက်ပေးလိမ့်မယ်။” သူမ ပိုပြီး ယုံကြည်မှုရှိရှိ ဆွေးနွေးနိုင်ဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် နားရွက်ဖျားတွေ အနည်းငယ် နီရဲနေတာက သူမရဲ့ နှလုံးသားထဲက မသက်မသာဖြစ်မှုကို ဖော်ပြနေတယ်။

မုံကဲ က ဟွမ်ရုံကို သေချာစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။ ဟွမ်ရုံလို ဉာဏ်ပညာ ထက်မြက်တဲ့သူ နဲ့ ဆွေးနွေးရတာ သူ့အတွက် နှစ်ဖက်ကနေ ရနိုင်မည့် အကျိုးအမြတ် နဲ့ ပေးဆပ်ရမည့် အရင်းအနှီး တို့ကို သေချာချိန်ထိုး စဉ်းစားနိုင်ပြီး သူ မတွေးမိတဲ့ အချက်အလက် များကိုပါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပိုမြင်လာစေတယ်။ အကျိုးအမြတ် ထင်ရှားလာတာနဲ့ အမျှ ဟွမ်ရုံ ကို စိုက်ကြည့်နေတဲ့ သူ့မျက်လုံးတွေက ယမန်နေ့ညကကဲ့သို့ လွှမ်းမိုး သိမ်းပိုက်လိုတဲ့ အမူအရာတွေ ထင်းထင်းကြီး ပေါ်လွင်နေတယ်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်တယ်။ “မင်းရဲ့ နှုတ်ထွက်စကား ကတော့ အတော်လေး ချိုသာတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဒီလောက်နဲ့ ငါ ခန်းက မင်းရဲ့ စကားကို ယုံကြည်အောင် ဆွဲဆောင်နိုင်မယ် မထင်နဲ့” သူက ပြောပြော ဆိုဆို လက်လှမ်းပြီး ဟွမ်ရုံရဲ့ ပါးပြင်ပေါ်က ဆံပင်စလေး တစ်မျှင်ကို သပ်တင် ပေးလိုက်တယ်။ မုံကဲရဲ့ လက်ချောင်းထိပ်တွေ သူမရဲ့ ပါးပြင်ကို ပွတ်သပ်လိုက်တာနဲ့ ဟွမ်ရုံရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဓာတ်လိုက်ခံရသလို တုန်သွားတယ်။ သားရဲတစ်ကောင်က သူ့ရဲ့ သားကောင်ကို ကြည့်နေသလို စူးရှတဲ့ မုံကဲရဲ့ အကြည့်တွေကြောင့် ဟွမ်ရုံဟာ ရှက်ရွံ့ပြီး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မိပေမယ့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်တဲ့ အမူအရာ မပြရဲဘဲ “မက်မွန်ကျွန်း ပြန်ကြရတော့မယ်” လို့ စိတ်အားတင်းထားလိုက်တယ်။

ဟွမ်ရုံ အနေနဲ့ သူမ ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့ရမှာ၊ ရှန်းယန်က ပြည်သူတွေ ကြုံတွေ့ရမည့် အခက်အခဲ စတာတွေအတွက် တိတ်တိတ်လေး စိုးရိမ်နေပေမယ့် သမရိုးကျ ပြောဆို စည်းရုံးရုံနဲ့ မုံကဲကို ဆောင်နိုင်ငံဖက်လိုက်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် ပြတ်ပြတ်သားသား ချစေဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ နားလည်ပါတယ်။ မုံကဲရဲ့ အကြည့်တွေက ​​မီးထဲ ကို လောင်စာထည့်သလို တွန်းအား လိုမယ် ဆိုတာ အသေအချာ နားလည်လို့ ရှန်းယန် နဲ့ ကောကျင့် ဘေးကင်းရေးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး သူမ နှုတ်ခမ်းကို တစ်ချက် ကိုက်လိုက်တယ်။ ‘ဟုတ်တယ် … သူမရဲ့ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်နိုင်သရွေ့ မည်သည့်တန်ဖိုးကိုမဆို ပေးဆပ်ရကျိုးနပ်ပါတယ်။’ လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အားပေးရင်း သူမ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးသွားသလို ရှေ့ကိုတစ်လှမ်းတိုးပြီး မုံကဲ ရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကို ဝင်လိုက်ပါတယ်။ ရှက်စိတ် ကို ဘယ်လိုပဲ ထိန်းချုပ်ဟန်ဆောင်ပေမဲ့ သူမရဲ့မျက်နှာမှာ ရှက်သွေးနဲ့ ရဲရဲနီနေပြီး မျက်လုံးအစုံကို အသာမှိတ်ကာ ရင်ခုန်စွဲမက်ဖွယ် ညှို့သံစွဲစွဲ လေသံလေးနဲ့ “မုံကဲခန်၊ ကျွန်မရဲ့ တောင်ပိုင်းမင်းဆက်ရဲ့ ရိုးသားမှုကို နားလည်အောင် ပြောပြနိုင်တဲ့ တခြားနည်းလမ်းတစ်ခု ရှိပါတယ်။ ဒါ့ကြောင့်လည်း မရီးတော်က တစ်ယောက်တည်း ဒီနေ့ ထပ်လာခဲ့တာပါ။ ဒီနေ့မှာ မရီးတော် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဓားစာခံအဖြစ် ကမ်းလှမ်းဖို့ ဆန္ဒရှိပြီး တောင်ပိုင်းမင်းဆက်ကို ကူညီဖို့ ဂျင်စစ်မြေပြင်ကို တပ်တွေ ချီဖို့ သဘောတူသရွေ့ မရီး … မရီးတော်... အနေနဲ့ ဒီနေ့ မုံကဲခန် ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို မနေ့ကထက် နှစ်ဆပိုဖြစ်အောင် ကြိုးစားပါမယ်” သူမ ပြောဆိုနေစဥ် ဟွမ်ရုံရဲ့ ပါးပြင်များ ပူစပ်လာကာ မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း အခြေအနေအပေါ် မကျေနပ်စိတ်၊ မခံချင်စိတ်နှင့် အပြင်းအထန် အရှက်ရခြင်းတို့ လွှမ်းခြုံလျက် မျက်ရည်များဝဲလာခဲ့တယ်။ သို့သော် ရင်ထဲက ဝေဒနာနှင့် ရုန်းကန်မှုကို လျှော့ချနိုင်ရန်အတွက် မျှော်လင့်ချက်ရှိဟန်ကို အားတင်းပြုံးပြကာ လက်သီးကို အနည်းငယ် ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားမိ၏။ လက်သည်းဖျားတို့က လက်ဖဝါးပြင်ထဲ စူးဝင်လုနီးပါးပင် ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။

ဒီစကားကိုကြားတော့ မုံကဲ ဟာ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားတယ်၊ ဟွမ်ရုံ အနေနဲ့ ဒီလောက် အထိ တိုက်ရိုက်ပြောလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ နောက် အားရပါးရ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ရယ်မော လိုက်တယ်။ ဆန္ဒရမ္မက်တွေ သူ့မျက်လုံးထဲမှာ အထင်းသား ပူပြင်းတောက်လောင်နေတယ်။ သူက ဟွမ်ရုံရဲ့ သေးသွယ်တဲ့ခါးကို ဆွဲကိုင်ရင်း သူမကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားလိုက်တယ်။ သူ့နှုတ်ခမ်းပေါ်မှာ ကျေနပ်အားရပြီး အောင်ပွဲခံ နေတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ “အိုး … မရီးတော် မှာ တကယ်ပဲ ဒီလိုအရည်အချင်းတွေ ရှိလို့လား၊ ဒါဆိုရင် ဒီ တူတော်မောင် ခန် က ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ ခံစားကြည့်ရမှာပေါ့” သူပြောနေတုန်း သူ့လက်တွေက ဟွမ်ရုံရဲ့တင်ပါးတွေပေါ် မငြိမ်မသက် ပြေးလွှားနေတယ်။ သူမရဲ့အဝတ်အစားတွေကို ဖြတ်ပြီး သူ့လက်ဖဝါးတွေရဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ အထိအတွေ့က ဟွမ်ရုံကို ကျောရိုး ထဲအထိ စိမ့်သွားစေတယ်။ သူမက မုန်းတီးမှုနဲ့ ရှက်ရွံ့မှုကို ချိုးနှိမ်ပြီး မုံကဲရဲ့လက်ကောက်ဝတ်ကို ညင်သာစွာ ဆွဲကိုင်လိုက်တယ်။