ရှိသည် ဖြစ်သည်

အခန်း (၂) ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူမှာ ဒေါက်တာနန်းသူဇာအား ပြောရင်း စားပွဲခုံ တောင်ဘက် အညိုရောင်ဆေးဗီဒိုအား ကွယ်ကာ မတ်တပ်ရပ်ရင်း ပေါင်တန်လေးအား ဖြဲပေးထား၏။ နန်းသူဇာတစ်ယောက် စိမ်းလတ်သူရှေ့ ဒူးထောက်ထိုင်ကာ ထမိန်အားလှန်၍ ပေါင်ကြားမှ အဖုတ်လေးအား တရှုံ့ရှုံ့နမ်းလိုက်တော့သည်။ အားရအောင် နမ်းရှိုက်ပြီးမှ မတ်တပ်ရပ်ကာ လူချင်းခွာလိုက်၏။ ထိုနောက် ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ တစ်ယောက် အဝတ်စားလှဲကာ ထမင်းကြော်ဗူးအား ဖောက်စားနေသည်။ ဒေါက်တာနန်းသူဇာမှာ နားနေခန်းထဲရှိရေခဲသေတ္တာထဲမှ ရေဗူးတစ်ဗူးဖေါက်ကာ စိမ်းလတ်သူရှေ့ ဖန်ခွက်အလွတ်တစ်လုံးထဲ ငှဲ့ပေးလိုက်၏။ စိမ်းလတ်သူမှာ ထမင်းကြော်အား လက်စသတ်စားကာ နန်းသူဇာ ငှဲ့ပေးသော ဖန်ခွက်ထဲမှ ရေအား အကုန်မော့သောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရောက်ရာပေါက်ရာ စကားပြောရင်း ကုတင်ပေါ်က ပြဇတ်များဆီ ရောက်ရှိသွားတော့၏။ ” စိမ်း ” ” ပြောလေ … နန်း ” ” နင်က ရုပ်လည်းချော နို့တွေကလည်း တင်းကားပြီး ဖင်သားကြီးတွေဆို အိမ်ထောင်သည်ချင်းမပြောနဲ့ အပျိုတွေတောင် အားကျနေရတာ ” ” အံမယ် … အဲတာ ဘာဖြစ်တုန်း … ကျုပ်ကုသိုလ်ပေါ့အေ … ခ်ခ် ” ” ရယ်မနေနဲ့ … ငါက အကောင်း ပြောမလို့ပါဆို ” ” အေးပါအေဟဲ့ … ပြောပြော ” ” အဲတာတောင် … စိမ်းလူကြီးက … မလုပ်တော့ဘူးလား ” နန်းသူဇာ စကားကြောင့် စိမ်းလတ်သူမျက်နှာလေး ရယ်မောနေရာမှ တည်သွားတော့သည်။ ” အေးဟာ … စီးပွားရေးဘက် စိတ်ပါနေလို့လား … ငါကပဲ ဆွဲဆောင်မှု့မရှိတော့လို့လား မသိဘူး … အရင်က ၁ ပတ် ၄ ကြိမ်လောက် ဆက်ဆံရင်း နောက်ပိုင်း မလုပ်ဖြစ်ကြတာ … ခုကြ ၁ နှစ်ကျော်ပြီဟာ ၁ လ ၁ ကြိမ်တောင် မလုပ်ကြတော့ဘူး ” ” အင်း … နင်က စိတ်လျော့တာလား ” ” အာ … မဟုတ်ပါဘူး … ငါက ရက်ခြား တောင့်တ မိတယ် … ကိုကြီးက စိတ်မပါတော့ … ငါလည်း ပါသည်ပါသာ နေတော့တာပေါ့ ” ” ငါဖြင့် မနေနိုင်ပါဘူး စိမ်းရယ် … တစ်ပတ်တခါ ယောင်္ကျားကို ဒီခေါ်ပြီး လုပ်ခိုင်းရတယ် ” ” ခ်ခ် ခ်ခ် … နယ်ကနေ လိုင်းကားနဲ့ လာရတာလား ” ” အေးပေါ့ဟ … သူကလည်း … ရောက်တာနဲ့ ပြောစရာကို မလိုတာ … ခိခိ ” ” ပိုင်တာအေ … နန်းတို့များ ” ” ဒီကြားထဲ လူနာရဲ့ ပစ္စည်းမိုက်တာလေး မြင်ပြီဆို လက်နဲ့ မာစတာဗေးရှင်း လုပ်ပစ်ရတာ ” ” အဲဒါတော့ ငါလည်း … နင့်လိုပါပဲ နန်းရာ ” ” မသိပါဘူး ငါဖြင့် ခုနက … တကယ်ကို ဦးသာဒင်နဲ့ လုပ်တယ်ထင်လို့ … အောက်ပိုင်းပါ နမ်းကြည့်နေမိတာ … ခ်ခ် ” ” အေးဟယ် … ဦးသာဒင်က ဒီဆေးရုံမှာ နာမည်ကြီးသား ” ” အံမယ် … တကယ်လဲ … ဇရှိတယ်နော် … ဒေါက်တာခိုင်သဇင်ကို သိတယ်မလား … သူ့ယောင်္ကျားက ညနေတိုင်း အမြဲလာကြိုတာလေ ကားအနက်လေးနဲ့ ” ” အင်း … ဦးနှောက်နဲ့အာရုံကြောက လက်ထောက်ဆရာမ မဟုတ်လား … အသားဖြူဖြူနဲ့ ” ” ဟုတ်ပါ့ … ပြီးခဲ့တဲ့ ၂ လကျော်လောက်က … နန်းအသိ တစ်ယောက် … အက်ဆီးဒင့်ဖြစ်တာ … ခွဲရမှာမို့ လိုက်အပ်ပေးတာ … အပေါ်ယံခွဲစိတ်မှု့ဆိုတော့ လူနာသက်သာတာနဲ့ … ဆေးဖိုးရှင်းရင် လူနာရှင်က ကန်တော့ချင်တယ်ဆိုလို့ … သွားတွေ့တာ ” ” အင်း ” ” နားနေခန်းထဲမှာ စိမ်းရယ် … စားပွဲခုံနဲ့ နံရံကြားထဲ အုတ်ခင်းပေါ် ခိုင်သဇင်က လေးဖက်ကုန်းပေးထားတာ နောက်က ဝတ်စုံပြာနဲ့လူတစ်ယောက်က ဒူးထောက်ပြီး လိုးနေတာဟာ ” ” ဟမ် ” ” ဟုတ်တယ် စိမ်းရဲ့ … နန်းလည်း အပြင်ပြန်ထွက်ပြီး မယောင်မလည်နဲ့ နားနေခန်းပေါက်ကို ကြည့်နေတာပေါ့ … ခဏကြာတော့ … ဝတ်စုံပြာနဲ့ ထွက်လာတာ ဦးသာဒင်ကြီး ဖြစ်နေတာ ” ” ဟယ် ” ” နန်းဝင်သွားတော့ … ခိုင်သဇင်က သူ့ပေါင်ကြားထဲကို တစ်ရှုးနဲ့ သုတ်နေတာပေါ့ … နန်းမြင်တော့ ထမိန်ကို အမြန်ပြန်ဖုံးရင်း မတ်တပ်ရပ်လျက်နဲ့ ပြုံးပြနေတာ … နန်းလည်း လူနာရှင်က ကန်တော့ချင်ကြောင်း ပြောပြီး ပြန်ထွက်ခဲ့လိုက်တယ် ” နှစ်ယောက်သား စကားပြောရင်း အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးလာကာ ညနေပိုင်း ဒေါက်တာနန်းသူဇာ ပြန်သွားချိန် ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ တစ်ယောက် စိတ်ထဲ တအုံနွေးနွေးလေး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ မေ့လျော့နေသော ကာမဆန္ဒလေးများ သတိရမိလာ၏။ ည ၉ နာရီကျော်ကျော်တွင် သင်တန်းဆင်းပြီးစ ဆရာဝန် ဆရာဝန်မလေးများနှင့် အတူ သက်ဆိုင်ရာ ကုသဆောင်များသို့ လူနာများအား ကြည့်ရှု့ကာ ဆေးမှတ်တမ်းများဖတ်ရင်း လိုအပ်သည့် ကုသမှု့များအား ပြောကြားကာ နားနေခန်းသို့ ပြန်လာနားလိုက်သည်။ မနက် ၂ နာရီလောက် တခါစစ်ပြီး သူမဂျူတီ ပြီးဆုံးမည်ဖြစ်၏။ သီးသန့်နားနေခန်းမို့ လူသွားလူလာ မရှိ၍ နားနေခန်း အပေါ်ရေ တင်ထားသဖြင့် ရေပိုက်မှ ရေကျသံမှာအပ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ နားနေခန်း၏ တောင်ဘက် အနောက်ဘက်ထောင့် ကွေ့ကောင်တာအတွင်းမှ ခုံလေးပေါ် ဝင်ထိုင်လိုက်၏။ အပြင်မှ လူဝင်လာလျင် ရှေ့စားပွဲခုံနှင့် ဆေးဘီဒိုကြီးအား ကျော်မှ သူမထိုင်နေသော ကွေ့ကောင်တာအား မြင်ရပေမည်။ ညနေဘက် သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ နန်းသူဇာနှင့်ပြောခဲ့သည့် နန်းသူဇာမှ ယောင်္ကျားဖြစ်သူအား အလိုးခံပုံ ဒေါက်တာခိုင်သဇင်အား ဦးသာဒင်မှ လေးဘက်ထောက်လိုးပုံများ ပြန်တွေးရင်း စိတ်ကူးထဲမြင်ယောင်လာရ၏။ အတွေးများအား ပုံဖော်ကာ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ၏ ညာဘက်လက်လေးမှာ သူမပေါင်ကြားထဲ အလိုလျောက်ရောက်ရှိသွားသည်။ ကာမစိတ်လေးနိုးထကာ စီးမျောနေသဖြင့် နားနေခန်းတံခါးဖွင့်ကာ လူတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာသည်ကို သတိမထားမိတော့ပေ။ ထိုလူမှာ ကော်ဖီပါဆယ်ထုပ်လေးကိုင်ကာ ခြေသံမကြားအောင် ခပ်ဖွဖွနင်းရင်းဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ ထိုင်နေသော နားနေခန်း၏ တောင်ဘက်ဆုံး အုတ်နံရံထိ လျှောက်လာခဲ့သည်။ ထိုနောက် ကော်ဖီပါဆယ်ထုပ်အား ကောင်တာပေါ်တင်ကာ ဘောင်းဘီအတွင်းမှ ဖုန်းထုတ်ယူလိုက်၏။ ကာမစိတ်တက်ကာ မျက်လုံးလေးစင်း၍ နူတ်ခမ်းဖူးဖူးမှ တအီးအီးညည်းနေသည်ကို အနီးကပ်ဗွီဒီယိုရိုက်ယူကာ ကောင်တာအတွင်းဘက် ကွေ့ဝင်ရင်း ဒူးထောက်ထိုင်ကာ ဖုန်းကင်မရာအား ပြောင်းချိန်လိုက်ပြန်သည်။ ကျောမှီမပါသော

ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူတစ်ယောက် ထမိန်အောက်နားစမှာ ပေါင်ရင်းလှန်နေကာ ပေါင်တန်ဖွေးဖွေးလေးပေါ် ညာဘက်လက်လေးတင်ကာ ပေါင်အတွင်းအား ထိုးနိုက်ပွတ်သပ်နေသည်ကို ကန့်လန့်ဖျက်အနေထားဖြင့် အနီးကပ်ထပ်ရိုက်လိုက်၏။ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူမှာ ကာမစိတ်လေး ထကြွရင်း စောက်ဖုတ်အားပွတ်ကာ အထွဋ်ထိပ်ရောက်ဖို့ တက်လှမ်းနေစဉ် သူမနှာခေါင်းလေးထဲ ချွေးနံ့ပြင်းပြင်းလေး ဝင်ရောက်လာသဖြင့် မျက်လုံးလေးဖွင့်ကြည့်သည်။ သူမရှေ့တည့်တည့် ကွေ့ကောင်တာပေါ် ကော်ဖီပါဆယ်အိတ်လေး တွေ့ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမိ၏။ နှာခေါင်းလေးထပ်ရှုံ့ကာ အနံ့ခံရင်း ညာဘက်ဘေးသို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူမဘေးနာ ဒူးထောက်လျက်အနေထားနှင့် ဖုန်းဖြင့် ရိုက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရတော့သည်။ ” ဟင် … ဘာ ဘာ ဘာလုပ်တာလဲ … ဦးသာဒင် ” ထိုင်ခုံပေါ်ထိုက်လျက် အနေထားဖြင့် စောက်ပတ်အားပွတ်နေသော ညာဘက်လက်လေးအား ပေါင်ကြာမှ ထုတ်ကာ ထမိန်အောက်နားစလေးအား အောက်သို ဆွဲချလိုက်၏။ ” ဘာမ မလုပ်ပါဘူး … ဆရာမရယ် … ကော်ဖီ လာပို့ရင်း ဆရာမ စောက်ဖုတ်လေးပွတ်ပြီး မျက်လုံးလေးစင်းနေတာနဲ့ … အမှတ်တရ ဗွီဒီယိုလေး ရိုက်ထားလိုက်တာပါ ” ” ဟာ … ရှင် … ဘာအကြံလဲ … အခု ရှင့်ဖုန်း ကျမကိုပေး ” ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူတစ်ယောက် ကာမစိတ်လေးပျောက်ကာ ရုတ်တရက် အရှက်တရား ကြီးစိုးလာသည်။ ခုံပေါ် ထိုင်လျက်အနေထားမှ ဒူးထောက်ထိုင်နေသော ဦးသာဒင်ဘက် မျက်နှာချင်းဆိုင်လှည့်ကာ ဦးသာဒင် လက်ထဲမှ ဖုန်းအား လှမ်းလုလိုက်သည်။ ” ဝှီးးး … ဖတ် … အင့် …… ဘုတ် …… ဝုန်း ” ဦးသာဒင်မှာ ကြိုတင်တွက်ထားပြီးသားမို့ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ လက်ရောက်လာသည်နှင့် လက်တဖက်က ဖုန်းအားနောက်သို့ ဆုတ်ရှောင်ကာ ကျန်တဖက်က ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ လက်အားဆွဲချပစ်၏။ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူမှာ ခါးညွတ်ရင်း ဒူးထောက်ထားသော ဦးသာဒင်ရင်ခွင်ထဲ ကျရောက်သွားတော့သည်။ ချက်ချင်း ဦးသာဒင်မှာ ဘယ်လက်ဖြင့် သိုင်းဖက်ကာ ညာလက်က ဖုန်းအား ကောင်တာပေါ် ပစ်တင်လိုက်သည်။ ကြောင်ကြည့်နေသော ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးအား တေ့စုပ်ရင်း ညာလက်က ရင်သားများအား ညှစ်ချေလိုက်ပြန်၏။ ” ဝူး … ဖလူး … လွတ်ပါ … လွတ်ပါရှင် ” ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူတစ်ယောက် နူတ်ခမ်းချင်းစုပ်ခံနေရာမှ သူမခေါင်းလေး နောက်ဆုတ်ကာ ဦးသာဒင်အား အသံတုန်ရီစွာဖြင့် တောင်းပန်နေရသည်။ ညနေပိုင်းကမှ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ ဒေါက်တာနန်းသူဇာ ပြောပြထားသဖြင့် ဦးသာဒင်အကြောင်း သိထားနှင့်၏။ သူမလို ဆရာဝန်မ တစ်ယောက်အား ဆေးရုံစောင့်ဝန်ထမ်းက တက်လိုးမှာကိုလည်း မသတီပေ။ သို့သော် သူမ ထမိန်လှန်၍ စောက်ပတ်ပွတ်နေပုံက ဦးသာဒင် ဖုံးထဲ ရောက်ရှိနေပြန်သည်။ ဦးသာဒင် ပါးစပ်မှ ဆေးလိပ်နံ့ကွမ်းနံ့များအား အသက်အောင့်ကာ ကြိတ်မိတ်သည်းခံရင်း နှုတ်ခမ်းချင်းတေ့ကာ အကြံထုတ်နေမိ၏။ ” ဘာမှ စဉ်းစားမနေပါနဲ့ … ဆရာမရယ် … တစ်ခါပဲ လိုးမှာပါ … နောက်ရက်တွေ ဆရာမ စိတ်ပါမှ … ဆက်မှာပါ … ဆရာမ စိတ်မပါရင် မသိသလိုပဲ … နေပေးမှာပါ ” ဦးသာဒင်မှာ သူမအကြံထုတ်နေသည်ကို ရိပ်မိနေသည့်အလား စကားပြောကာ နို့အုံများအား ညှစ်ချေနေသောလက်က သူမပေါင်ကြားထဲ ရောက်လာကာ စောက်ဖုတ်အား မိမိရရ ပွတ်ချေနေတော့၏။ ” ဟာ … မသင့်တော်ပါဘူး … အဲဒါကို မထိပါနဲ့ … ကျမ ပိုက်ဆံပေးပါ့မယ် … ဘယ်လောက်ပေးရမလဲ … ဦးသာဒင် … ရှင့်ဖုန်းထဲက ကျမဗွီဒီယိုဖိုင် ဖျက်ပေးပါနော် ” ” ပိုက်ဆံမလိုပါဘူး … ဆရာမရယ် … ဆရာမကို ကျုပ် လိုးချင်နေတာ ကြာပါပြီ … ပြီးတော့ ဆရာမ ယောင်္ကျားက … လိုးမပေးတာပါ … ကျုပ်သိထားပါတယ်ဗျာ ” ” ဟင် ” ” မဟင်ပါနဲ့ … ညနေက … ကျုပ် အခန်းထဲက ထွက်တော့ ဒေါက်တာနန်းသူဇာ နဲ့ ဆရာမ ပြောတာတွေ … အကုန်ကြားပြီးသားပါ ” ” ဒါဆို … ရှင် ရှင် …… ခိုးနားထောင်တာပေါ့ ” ” ခိုးနားထောင်တယ်ပြောလည်း ခံရမှာပါပဲ … အမှန်က ကော်ဖီ ဘယ်နှစ်ခွက်ဝယ်ခဲ့ရမှာလည်း … ပြန်လာမေးတာ … ကျုပ်နာမည် ပါလာတာနဲ့ … အခန်းပြင်က နားထောင်နေမိတာပါ ” ” အာ …… ကျွတ် …… ရှီးးးး အ ” အရေးထဲ စောက်ပတ်က အလိုက်ကန်းဆိုးမသိ အရည်များထွက်ကာ ယားတက်လာ၏။ ” ဆရာမ ဘယ်လိုပဲငြင်းငြင်း … စောက်ပတ်က အလိုးခံချင်နေပါပြီဗျာ … အပင်ပန်းခံပြီး ငြင်းမနေပါနဲ့ … ဆရာမတင် မဟုတ်ပါဘူး … ကျုပ်လည်း ကြည်ပါဦး ” ဦးသာဒင်မှာ ဒူးထောက်လျက် အနေထားဖြင့်ပင် မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူအား ဘောင်းဘီဇစ်ဖွင့်ကာ လီးအား ထုတ်ပြလိုက်တော့သည်။ ” အိုရ် ” ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ တစ်ယောက် မျက်လုံးလေး ပြူးထွက်နေရ၏။ ဦးသာဒင်ပေါင်ကြားမှ လီးညိုကြီးမှာ ခင်ပွန်းသည် ကိုမိုးကျော်လီးနှင့် ဘာမှမဆိုင်ပေ။ အရှည် ၇ လက်မခွဲခန့်ရှိပြီး လီးအရည်ပြားတစ်လျှောက် အကြောများထနေကာ ဒစ်ဖူးကြီးက ခရမ်းချဉ်သီးအမည့်ရောင်သန်းကာ ကားထွက်နေသည်။ ” ကိုင်ကြည့်လေ … ဆရာမ … ဆရာမယောင်္ကျားလီးထက် သာတယ်မလား ” ” ရှင့်ဟာကြီးကလည်း … လွန်လွန်းပါတယ် ”ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ ပါးစပ်မှ လွတ်ကနဲ့ ယောင်ထွက်သွားမိ၏။ ထိုနောက် ကာမစိတ်လေး ပြန်လည်လာသော ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူအား ထိုင်ခုံလေးအား မှီခိုင်းကာ ထမိန်လှန်ရင်း ဦးသာဒင်တစ်ယောက် ကုန်းယက်ပေးတော့သည်။ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူတစ်ယောက် ဝေးကွာနေသော ကာမအရသာလေး ပြန်ရသည့်အပြင် ခင်ပွန်းသည် တခါတရံမှ ယက်ပေးသော စောက်ပတ်လေးအား ဦးသာဒင်မှ မက်မက်မောမော ယက်ပေးနေသဖြင့် ဆေးရုံဝန်ထမ်းတစ်ယောက်၏ အလိုးခံရမည်ကို တွေးရင်း သိမ်ငယ်သလိုလို ရှက်စိတ်နှင်အတူ တဖက်ကလည်း အားရကျေနပ်မိနေ၏။ စောက်စိလေးအား အစုပ်ခံရတိုင်း လူတစ်ကိုယ်လုံး ဦးသာဒင်ပါးစပ်ထဲရောက်သွားသလို ခံစားမိကာ စိတ်ထဲ သိမ့်ကနဲ့ ခံစားနေရသည်။ ” အ …… ခဏ …… ရှီးးးး းးးး ” ” ဘာလို့လဲ … ကျုပ်ယက်ပေးတာ မကောင်းလို့လား ” ” မဟုတ်ပါဘူး … ဟို … ဗီဒိုထဲက … စောင်အပါးလေး … ယူပေးပါ့လား ” …………………………………………………Part 3 continue