ရှိသည် ဖြစ်သည်

အခန်း (၃)

” ဘာလုပ်မလို့လဲ ” ” ကျွတ် … စကားများတာရှင် … ထမိန်နဲ့ အင်္ကျီက အပိုမပါတော့ဘူး … ဒီတစ်စုံပဲပါတာ ညနေက လဲထားပြီးပြီ ” ဦးသာဒင်မှာ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ ပြောသည်ကို နားမလည်ပဲ သူမခိုင်းသည့်အတိုင်း ဆေးဗီဒိုဖွင့်ကာ အောက်ဆုံးထပ်မှ စောင်အပါးလေးတစ်ထည် ယူလာခဲ့သည်။ စောင်အပါးလေးနှင့် ခေါင်းအုံး အသေးလေးများမှာ နိုက်ဂျူတီအတွက် အိမ်မှ သီးသန့်ယူလာခဲ့၏။ ဦးသာဒင် ကွေ့ကောင်တာအတွင်းထဲ ပြန်အရောက် ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူမှာ အပေါ်မှ လောင်းကုတ်အဖြူနှင့် ထမိန်အားချွတ်ထားကာ အင်္ကျီကြယ်သီးများ ကျောပေးဖြုတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ” အဲဒီစောင်လေး ခင်းလိုက်လေ … ဘာကြည့်နေတာလည်း ” ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူမှာ အင်္ကျီအားချွတ်ပြီးသည်နှင့် ဦးသာဒင်ဘက်လှည့်ကာ ဘော်လီဝတ်ထားလျက်ပင် နို့အုံများအား လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သိုင်းကာရင်း လှမ်းပြောလိုက်၏။ စောင်ခင်းပြီးသည်နှင့် ပက်လက်လှန်အိပ်ကာ ပေါင်တန်လေးဖြဲရင်း ဦးသာဒင်အား စောက်ပတ်ပြန်ယက်ခိုင်းလိုက်သည်။ သိပ်ကြာကြာ အယက်မခံနိုင်ပေ။ ခဏအကြာတွင် စောက်ရည်များ ထောင်ပန်းကာ ဦးသာဒင်မျက်နာအား ရွှဲနှစ်သွားတော့၏။ ဦးသာဒင်မှာ စောက်ရည်ထွက်နေသော အဖုတ်လေးအား တပြင်လုံး အဆက်မပြတ်ယက်ကာ ထရပ်ရင်း သူ၏ဘောင်းဘီအား ချွတ်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် တဆက်ဆက်တုန်နေသော လီးညိုကြီးအား ဖမ်းကိုင်ရင်း ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ စောက်ပတ်လေးထဲ ဖိထည့်ပစ်တော့၏။ ” အားးး …… အမလေး …… မရဘူး …… သေပါပြီ …… ပြန်ထုတ် … ခဏထုတ်ပါဦး ” လီးတဝက်ခန့် ရောက်သည်နှင် ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူတစ်ယောက် အော်ဟစ်နေရသည်။ သို့သော် ဦးသာဒင်မှာ အတွေ့ကြုံရင့်နေသည်မို့ ဒေါက်တာ စိမ်းလတ်သူ ပါးစပ်အား ဘယ်လက်ဖြင့် လှမ်းပိတ်ကာ နို့အုံလေးအား လိုးရင်းတန်းလန်း ကုန်းစို့ပေးသည်။ ညာဘက်လက်ကလည်း လွတ်နေသော နို့အုံအားညှစ်ချေကာ လီးတဝက်လောက်သာ အထုတ်သွင်းလုပ် လိုးသည်။ ခဏအကြာ စောက်ရည်များဖြင့် အဝင်အထွက်ကောင်းမှ လီးတစ်ဆုံးထည့်ကာ မနားတမ်း ပစ်လိုးတော့သည်။ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ တစ်ယောက် အစပိုင်း တစ်ဆို့ကြီးဖြစ်ကာ နာကျင်သလောက် နောက်ပိုင်း တခါမှ မခံစားဘူးသော လီးအရသာအား ခံယူကာ ကာမစည်းစိမ်လေးရရှိနေသည်။ ဦးသာဒင်၏ ထိထိမိမိ လိုးချက်များကြောင်း ၂ ကြိမ်တိုင်တိုင် အထွဋ်ထိပ်ရောက်ရှိခဲ့၏။ အခုချိန်ထိ ခင်ပွန်းဖြစ်သူနှင့် သူမအထွဋ်ထိပ်ရောက်သည်မှာ လက်ချိုးရေလို့ရသည်။ တစ်ချီတည်းနှင့် ၂ ကြိမ်ပြီးအောင် လိုးနိုင်သော ဦးသာဒင်လီးအား စွဲလမ်းနှစ်ချိုက်သွားရသည်။ သူမစောက်ပတ်လေးထဲ ဝင်ထွက်နေသော ဦးသာဒင်လီးကြီး ရပ်သွားလျင် အောက်မှ မသိမသာလေး ပင့်ဆောင့်ပေး၏။ ၃ ခါလောက် ဆီးခုံးချင်းကပ်အောင့် ပင့်ပေးလိုက်သည်နှင့် ခဏအကြာ ဦးသာဒင်ဆီမှ မီးပွင့်မတတ်လိုးချက်များ ကျရောက်လာကာ စောက်ပတ်လေးထဲ ပူကနဲ့ လရည်များ ဝင်ရောက်လာကာ စောက်ခေါင်းတစ်ခုလုံး နွေးကနဲ့ခံစားလိုက်ရတော့သည်။ လီးတန်ကြီးအား လရည်များကုန်စင်ရန် စောက်ခေါင်းအတွင်းသားများနှင့် ညှစ်ပေးစဉ် ဦးသာဒင်မှ အချက် ၂၀ ခန့် ကြိတ်လိုးလေး လိုးပေးရာ တတိယအကြိမ် စောက်ရည်များပန်းထုတ်ရင်း ဦးသာဒင်၏ ဆေးလိပ်နံ့ကွမ်းနံ့ ထွက်နေသော ပါးစပ်အား အငမ်းမရ တေ့စုပ်လိုက်တော့၏။ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူတစ်ယောက် နွားနို့တည်ပြီး ပေါင်မုန့်ကြက်ဥကြော်ပြီးသဖြင့် ဧည့်ခန်းအတွင်း နှစ်ယောက်ထိုင် ကတီပါဖုံးထားသော ဆိုဖာခုံပေါ်တွင် ကျော်မှီဘက် ကိုယ်လုံးစောင်းကာ ဒူးကွေးမှေးရင်း အတိတ်မှ ဦးသာဒင်နှင် ဖြစ်ရပ်များ ပြန်တွေးနေစဉ် ထူးဝေတစ်ယောက် အိပ်ယာနိုးရာမှ ရေဆာသဖြင့် ထလာခဲ့သည်။ အိပ်ခန်းတံခါးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် အိပ်ခန်း ၂ ခန်းအားတွေ့လိုက်ရသည်။ မြောက်ဘက်လျှောက်ကြည့်ရာ အိမ်အနောက်ဖက်ထွက်သော တခြမ်းဖွင့်ထားသည့်တံခါးအား တွေ့ရှိရ၏။ ပြန်လှည်ကာ တောင်ဘက်ထွက်လာစဉ် အိပ်ခန်း ၂ ခန်း၏ တောင်ဘက်တွင် သန့်စင်ခန်းတစ်ခန်းတွေ့ပြီး ကပ်လျက်တွင် မီးဖိုခန်းအား တွေ့လိုက်သည်။ မီးဖိုခန်းမှ အရှေ့ထွက်ရာ ဧည့်ခန်းထဲ ရောက်ရှိလာ၏။ ဧည်းခန်းအလည်တွင် မှန်မျက်နှာပြင် ဘဲဥပုံ စားပွဲဝိုင်းတစ်လုံးရှိပြီး ထိုစားပွဲအရှေ့ဘက်နှင့် အနောက်ဘက်တွင် တန်းဖိုးရှိသော နှစ်ယောက်ထိုင် ခုံရှည်နှစ်လုံးနှင့် တောင်ဘက်နှင့် မြောက်ဘက်တွင် တစ်ယောက်ထိုင်ခုံ ၂ လုံး ချထားသည်။ ဧည့်ခန်းအရှေ့ဘက်ခြမ်းတွင် နံရံကပ် ပန်းကန်စင်ပုံစံလုပ်ထားပြီး ကြွေအိုးများ ဖန်အိုးများ အစီအရီ အလှဆင်ထားပြန်၏။ ဧည့်ခန်းတောင်ဘက်ခြမ်းတွင် ကျွန်းဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ပန်းပုရုပ်ကြီးများက နေရာယူကာ ဘေးနားတွင် ကျွန်းခုံလေးများပေါ် အပင်ပုလေးများ စုံလင်စွာ ရှိနေသည်။ ဧည်ခန်းမြောက်ဖက်တွင် အိမ်ရှေ့ထွက်သော တံခါးမကြီးအား မြင်လိုက်ရ၍ ရေခဲသေတ္တာမှာ ဧည့်ခန်းအဝင်ဝလေးနား ထားရှိ၏။ ချက်ချင်း ရေခဲသေတ္တာဆီ

လျှောက်သွားကာ ရေအေးတစ်ဗူးဖောက်ကာ တဝက်ခန့် မော့သောက်ပစ်သည်။ ထိုစဉ် ဘဲဥပုံစားပွဲခုံအဝိုင်း၏ အနောက်ဘက်ခုံရှည်ပေါ်မှ ဒေါ်စိမ်းလတ်သူအား မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ ထူးဝေ ဧည့်ခန်းထဲဝင်လာစဉ် ခုံရှည်မှာ ကျောမှီပါသဖြင့် အမှတ်တမဲ့ ခုံပေါ်ကွေးနေသော ဒေါ်စိမ်းလတ်သူအား သတိမထားမိပေ။ ရေခဲသေတ္တာဆီရောက်မှ မျက်စောင်းထိုးအနေထားဖြင့် တွေ့ရတော့သည်။ ဒေါ်စိမ်းလတ်သူနားအရောက် ဖင်သားကြီး ကော့ထွက်ကာ ကျောမှီဘက်ဒူးကွေးထားရင်း ပေါင်သားလေးများ လှုပ်ကာ တအီးအီးဖြင့် ခပ်တိုးတိုး ညည်းနေသည်ကို မြင်တွေ့နေ၏။ ဒေါ်စိမ်းလတ်သူမှာ ဦးသာဒင်နှင့် ဖြစ်ခဲ့ပုံများအားတွေးရင်း ပေါင်သားလေးများ လှုပ်ခါနေစဉ် ထူးဝေရောက်လာကာ ပေါင်လယ်ထိဖုံးသော စကက်အောက်နားစလေးအား ဖြည်းဖြည်းချင်း ခါးထိလိပ်တင်ပစ်သည်။ ပေါင်တန်းဖွေးဖွေးနှစ်ခြမ်း အလယ်မှ အဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားများ စူထွက်နေကာ ဖင်ဝနီညိုလေးအောက် စောက်ခေါင်းပေါက်လေးမှာ အရည်ကြည်များ စို့နေသည်ကို တွေ့ရ၏။ ထူးဝေတစ်ယောက် ပုဆိုးအားခြေရင်းပုံကာ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ အဖုတ်အားကြည့်၍ ဒူးထောက်ချလိုက်တော့သည်။ ထိုအချိန် ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူမှာလည်း အတွေးထဲ ဦးသာဒင်နှင့်လိုးနေရာ ပေါင်သားချင်းပွတ်ရင်း ဖင်ကြီးက ကော့ထိုးနေသလို ဖြစ်နေရ၏။ ၁၅ ချက် ခန့်ထုလိုက်သည်နှင့် ထူးဝေ၏ လီးကြီးမှာ ဆန့်ထွက်လာရင်း လီးအရည်ပြားတွင် အကြောများထလာခဲ့သည်။ ဒူးခေါင်းအား ခုံနားကပ်ကာ ခါးဆန့်လိုက်၏။ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ စောက်ခေါင်းပေါက်ထဲ ဒစ်ဖူးတေ့ကာ ဖိသွင်းပစ်သည်။ စောက်ရည်ကြည်များဖြင့် လီး၏ ၃ ပုံ ၁ ပုံခန့် တရစ်ချင်း ဝင်သွားတော့၏။ ထူးဝေးမှ ခါးအားဖြင့် ဝင်သလောက်လေး နှဲ့လိုးရာ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူမှာလည်း အတွေးထဲ ဦးသာဒင်နှင့်လိုးနေရာ ဖင်ကြီးအား ကော့ကော့ထိုးပေးပြန်သည်။ တဖြည်းဖြည်း ထူးဝေတစ်ယောက် ဖွေးဥနေသောဖင်သားစိုင်ကြီးအား ကြည့်ကာ စိတ်မထိန်းနိုင်ပဲ လီးအရင်းထိ ပစ်လိုးရာ ၃ ချက်မြောက်တွင် ဒေါက်တာ စိမ်းလတ်သူမှာ မျက်လုံးလေးပွင့်ကာ ကိုယ်တစ်စောင်းအနေထားဖြင့် သူမဖင်နောက်မှ လူအား လည်ပြန်ကြည့်လိုက်၏။ ခေါင်းတွင်ပတ်တီးအဖွေးသားနှင့် လက်နှစ်ဖက်ဘေးချကာ အားထည့်လိုးနေသော ထူးဝေအား တွေ့လိုက်ရတော့သည်။ ” ဟင် … ထူးဝေ …… မင်း မင်း … ဒါမျိူး မသင့်တော်ဘူးလေ … အ အားးးး ” သူမ မသင့်တော်ဘူး ပြောမှ ထူးဝေမှာ ဘယ်လက်ဖြင့် သူမခါးအားဖိကာ ညာလက်က သူမဘယ်ဘက်ပုခုံးအား ဖိရင်း ကိုယ်လုံးအားညွတ်ကာ ဆောင့်လိုးနေ၏။ ” ဗျစ် … အ …… ဘွတ် ဘွတ် …… အမလေး …… သေပါပြီကွာ ” ထူးဝေတစ်ယောက် ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူစကားအား မကြားဟန်ဆောင်ကာ တဘွတ်ဘွတ်နှင့် ဆောင့်လိုးနေသည်။ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူမှာ ခန္ဓာကိုယ်ဘေးတစ်စောင်း အနေထားဖြင့် ချုပ်အလိုးခံသလို ဖြစ်နေတော့၏။ စောက်ခေါင်းပေါက်ထဲ လီးအရင်းထိကပ်မိတိုင်း ထူးဝေ လဥနှစ်လုံးမှာ သူမညာဘက်ပေါင်အား တဘတ်ဘတ်ဖြင့် ရိုက်မိကာ အဖုတ်ထဲလီးဝင်သံနှင့် လဥရိုက်သံမှာ ဘွတ်ဘတ် ဘွတ်ဘတ်ဖြင့် စည်းချက်ကြကြလေး ထွက်ပေါ်နေသည်။ ” ကောင်းလိုက်တာ … အန်တီရယ် … အားးးး အားဟား …… ရှီးးးးးးး ” ” ဖွပ် …… အင့် …… အမလေးးး …… မင်းကသာ ကောင်းနေတာ … ငါ့ သားအိမ်ဝ … မင်းဟာက လာလာထောက်တာ … နာတယ်ကွာ ” ” ဗျာ … ဖလွပ် …… ဗြိ …… အားဟား …… ဘွတ် ဘွတ် ” ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ စကားကြောင့် ထူးဝေမှာ လိုးအားလျှော့ကာ လီးအရင်းထိ မဆောင့်တော့ပဲ ထိန်းလိုးတော့သည်။ ဒီလိုတော့လည်း ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူတစ်ယောက် ဟာတာကြီးဖြစ်ကာ ဖင်ကြီးအား မသိမသာကော့ထိုးရင်း လီးအရင်းထိကပ်မိအောင် ကြိုးစားရပြန်၏။ ” ကျွတ် …… လိုးပါကွာ … မင်းက လူငယ်မဟုတ်တဲ့ အတိုင်းပဲ …… ရှီးးးးးးး ” ” ဟမ် … အန်တီက … ဟို ဟို …… နာတယ်ဆိုလို့ပါ ” ” နာတယ်ပဲပြောတာလေ…… မင်း ဆောင့်မလိုးနဲ့လို့ … ပြောမိလား ” အားမလိုအားမရ အသံလေးဖြင့် ဖင်ကြီးအား ကစားပေးနေ၏။ ထူးဝေတစ်ယောက် သဘောပေါက်ကာ တရစပ် မနားတမ်း ဆောင့်လိုးတော့သည်။ ဒစ်ပေါ်ရုံထုတ်ကာ ပြန်သွင်းလျင် လီးအရင်းထိကပ်အောင် ပစ်ပစ်လိုးပေး၏။ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူမှာ ခပ်ကြမ်းကြမ်း လိုးချက်များကြောင့် ကာမအရသာအား ထိထိမိမိလေး ခံစားလာရကာ အချက် ၉၀ လောက်တွင် အားကနဲ့ အော်ကာ စောက်ရည်များ ပန်းထုတ်လိုက်သည်။ ထူးဝေမှာလည်း လီးတစ်ချောင်းလုံး နွေးကနဲ့ ဖြစ်ကာ အချက် ၃၀ ခန့် ထပ်လိုးရင်း နောက်ဆုံးတစ်ချက်ဆောင့်အပြီး စောင်ခေါင်းပေါက်ထဲ လီးအရင်းထိ ဖိကပ်ကာ လရည်များ ပန်းထည့်လိုက်တော့၏။ ” အားးး အ အ …… ကောင်းလိုက်တာ … အန်တီရယ် ………… ဟူးးးး ရှီးးးးးးးးးး ” ” အင်း …… ခဏထုတ်ဦးကွာ … ခါးတွေညှောင်းတာ … လှုပ်မရအောင် ချုပ်လိုးနေတာ …… ဟွန့် ” ” အန်တီ အလိုးမခံမှာ … ကြောက်လို့ပါဗျာ ” ” တော်ပါ … စောက်ပတ်ထဲ …… လရည်တောင် ဝင်နေပြီ ” ………………………………………………………Part 4 continue