ရှိသည် ဖြစ်သည်

အခန်း (၅) ထူးဝေတစ်ယောက် ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ စကား ဆုံးသည်နှင့် မွေ့ယာပေါ်တက်ကာ ပေါင်တန်များဖြဲရင်း ခြေသလုံးကြား ဒူးတုတ်ထိုင်ကာ ခြေချင်းဝတ်မှ စ၍ နှိပ်ပေးလိုက်၏။ ခြေသလုံး ဖွေးဖွေး တုတ်တုတ်လေးအား နှိပ်ရင်း ဒူးကောက်ကွေးကျော်လာရာ ဒူးဆစ်ဖုံးသောညဝတ် ဂါဝန်အပါးလေးအား ပေါင်ပေါ်သို့ လိပ်လိပ်တင်ပစ်သည်။ ဂါဝန်အောက်နားစလေးမှာ ပေါင်ရင်းနားအရောက် ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ ပေါင်ဂွကြားမှ နေ့လည်က လိုးထားသော စောက်ပတ်အား မြင်နေရတော့၏။ ပေါင်တန်များအားနှိပ်ရင်း ထူးဝေပုဆိုးအတွင်းက လီးမှာ ဒုတ်ကနဲဒုတ်ကနဲ့ ခေါင်းထောင်နေသည်။ ပေါင်ရင်းအား လက်နှစ်ဖက်နှင့်နှိပ်ရင်း အာခေါင်များ ခြောက်ကပ်လာ၏။ ထိုစဉ် မှောက်အိပ်နေသော ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူမှာ သူမခန္ဓာကိုယ်အား ပက်လက်လှန်ပစ်လိုက်သည်။ ထူးဝေမှာလည်း သူမခြေသလုံးကြားမှ ဘေးထွက်ကာ ခြေထောက်လှန်ရန် နေရာဖယ်ပေး၏။ ပက်လက်အနေထား ဖြစ်သွားသော ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ ခြေသလုံးကြား ခုနပုံစံအတိုင်း ဝင်ထိုင်ကာ နှိပ်ပေးပြန်သည်။ ဒီတကြိမ် ထူးဝေ လက်ချောင်းများ ဒူးခေါင်းနားအရောက် ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူမှာ သူမလက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဂါဝန်အောက်နားစအား ခါးပေါ်ထိ ဆွဲတင်ပေးလိုက်၏။ ပေါင်တန် ဖွေးဖွေးတုတ်တုတ်ကြီးကြားမှ စောက်ဖုတ်မှာ ဘေးနူတ်ခမ်းသားနှစ်ဖက် ဖောင်းနေကာ စောက်မွှေးပါးပါးလေးမှ စောက်ပတ်တအုံလုံး ဖုံးအုပ်ထားသည်ကို မြင်နေရသည်။ ထူးဝေ လက်ချောင်းများက ပေါင်တန်များ နှိပ်နေရာ မျက်လုံးများက ဖောင်းကြွနေသော စောက်ပတ်ပေါ် ရောက်ရှိနေ၏။ တံတွေးများ မျိုချကာ ခဏအကြာတွင် ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ စောက်ဖုတ်အာ မျက်နှာနှင့်ကပ်ကာ တပြတ်ပြတ် ယက်ပေးတော့သည်။ ထူးဝေမှာ နေ့လည်က ဒီတိုင်းလိုးလိုက်သဖြင့် ဒီတစ်ကြိမ် စောက်ပတ်အား ယက်ပေးပြီးမှ လိုးရန် ဆုံးဖြတ်ထား၏။ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူမှာ ပါးစပ်မှဖွင့်မပြောရပဲ အလိုလျောက် သူမစောက်ပတ်အား ထူးဝေမှ ယက်ပေးသဖြင့် အရသာခံရင်း သူမနို့အုံများအား လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ညှစ်ချေနေသည်။ ထူးဝေတစ်ယောက် ဖောင်းကြွနေသော စောက်ပတ်ဘေးနှစ်ခြမ်းအား လက်ဖြင့်ဖြဲကာ အတွင်းသားလေးများအား လျှာအပြားလိုင်ပင့်ယက်ရင်း အပေါ်ရောက်မှ ခေါင်းထောင်နေသော စောက်စိလေးအား မထိတထိလေး ကိုက်ပေးလိုက်၏။ ထို့နောက် အဖုတ်တပြင်လုံးယက်လိုက် အစိလေးစုက်လိုက် စောက်ခေါင်းအတွင်းထဲ လျှာစုချွန်သွင်းကာ ထိုးကလိုက်ဖြင့် ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ ဖင်ကြီး ကော့ကော့တက်လာရသည်။ ” အားလားလား …… ဘယ်လိုတွေလုပ်နေတာလဲ … ထူးဝေ …… ရှီးးးး ရှီးးးးးးးးး …… အားဟား အားလား ” ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူတစ်ယောက် ပေါင်တန်ကြီးများ မြှောက်တက်လာကာ ဒူးကွေးထားရင်း ဒူးကောင်ကွေးကြား သူမလက်နှစ်ဖက်သွင်းကာ ဆွဲထားရင် ပေါင်ခြံအား ဖြဲပေးလိုက်၏။ ထူဝေမှာလည်း ပေါင်ကြားအလယ်တည့်တည့်မှ ဖောင်းကားနေသော စောက်ပတ်အုံအား တပြင်လုံးယက်ကာ စောက်ခေါင်းဝအောက်ဖက် ဖင်ဝနီညိုလေးအား လျှာထိပ်ဖြင့် ထိုးစွပေးပြန်သည်။ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူမှာ စောက်ဖုတ်အယက်ခံရင်း ဖင်ပေါက်လေးပါ ကလိခံရကာ အရှင်လတ်လတ် နတ်ပြည်ရောက်သလို ခံစားနေရပြီး တအားအား တအီးအီးနှင့် အသံထွက် ညည်းတွားနေရသည်။ ထူးဝေမှာ အဖုတ်ယက်လိုက် ဖင်ဝလေးအား ကလိလိုက်နှင့် နောက်ဆုံး စူပွစူပွဖြစ်လာသော ဖင်ဝလေးအား နှုတ်ခမ်းချင်းတေ့စုပ်သလို့ တေ့စုပ်ပစ်ရာ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူတစ်ယောက် မွေ့ယာအား လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တဖုန်းဖုန်း ထုရိုက်ကာ ခါးကော့တက်လာပြီး စောက်ရည်များ ထောင်ပန်းနေတော့၏။ ” အမလေးးး …… ထူးဝေရယ် …… အ အားးးးး …… ထွက် ထွက် ထွက်ပြီကွာ ……… အားးးး အားးးးးးးးးး ………… ရှီးးးးးးးးးး ဟူးးးးးး းးးးးးးးး …… အင်းဟင်း ” စောက်ရည်များ ဒလဟောပန်းရင်း ခဏအကြာမှ ဖင်သားစိုင်ကြီး မွေ့ယာပေါ် ဘုတ်ကနဲ့ ပြန်ကျလာသည်။ ထူးဝေမှာ စောက်ရည်များမကုန်ခင် ဒူးထောင်လျက် အနေထားဖြင့် ပေါင်တန်နှစ်ဖက် ထောင်ဖြဲပေးထားသော ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ စောက်ပတ်အား တေ့လိုးပစ်၏။ ” ဇွိ … ဘွတ် …… ဖွပ်ဖွပ် …… ဗျစ် …… အင်းဟင်း ” စောက်ရည်များ ရွှဲနေသဖြင့် ထူးဝေလီးကြီး အဝင်အထွက်တိုင်း တဇွိဇွိ တဘွတ်ဘွတ်ဖြင့် အသံပေါင်းစုံ မြည်နေတော့သည်။ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူမှာလည်း ပူပူနွေးနွေး စောက်ရည်များပန်းထုတ်အပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို လီးကြီးဝင်ရောက်လာရာ ရမ္မက်စိတ်မကျပဲ တိုးပွားလာလျက်ရှိသည်။ ” အန်တီ ” ” ဘာလဲ … ထူးဝေ ” ” လေးဖက်ကုန်းပေးပါ့လား ” ” အယ် … မင်းလည်း မလွယ်ဘူးနော် … မိန်းမ မရှိတာရော ဟုတ်ရဲ့လား ” ” မိန်းမ မရှိပေမယ့် … ချစ်သူရှိတယ်လေ … အန်တီ ” ” အော် အော် … ဒါကြောင့်မို့ … အတတ်ပေါင်းစုံ တတ်နေတာပေါ့နော့ ” စကားပြောရင်း အလိုးမပြတ်ကြပေ။ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူမှာ ပက်လက်အနေထားမို့ သူမစောက်ဖုတ်ထဲ ဝင်ထွက်နေသော ထူးဝေလီးကြီးအား ကြည့်ကာ စကားပြန်ပြောနေ၏။ ခဏအကြာ ထူးဝေစိတ်တိုင်းကျ လေးဖက်ထောက်ကာ ဖင်ကြီးအား ကော့ထားပေးလိုက်သည်။ ပေါင်တန်ဖွေးဖွေးတုတ်တုတ်ကြီး ကြားမှ ဖောင်းကြွစူထွက်နေသော စောက်ပတ်က ထူးဝေလီးကြီး ဝင်လာရန် စောင့်မျှော်နေစဉ် အဖုတ်အက်ကွဲကြောင်းအတိုင်း လျှာဖျားလေးဖြင့် ထိုးခွဲခြင်း ခံလိုက်ရပြန်သည်။ ” ဟိတ် … အားလား …… မလိုးပဲနဲ့ ပြန်ဆွနေတာလားကွာ ” လည်ပြန်လှည့်ကြည့်ရင်း သူမဖင်ကြီးနောက်က ကုန်းယက်နေသော ထူးဝေအား အားရကျေနပ်သံလေးဖြင့် လှမ်းပြောလိုက်၏။ ထိုစဉ်ထူးဝေလျှာဖျားလေးမှာ အဖုတ်အက်ကွဲကြောင်းအတိုင်း ပင့်ယက်လာရာ

စောက်ခေါင်းပေါက်လေးအား ကျော်ပြီး ဖင်ဝနီညိုလေးထဲ လျှာဖျားလေးက ထိုးစိုက်ပစ်သည်။ ” အာ … အင့်အင့် …… ရှီးးးးးးးးး ” ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူတစ်ယောက် လေးဘက်ကုန်းလျက် အနေအထားနှင့် ညာလက်က အိပ်ယာပေါ်ထောက်ထားရင်း ခါးလေးကော့ကာ ဘယ်လက်က နောက်သို့ဆန့်ထုတ်ပြီး ထူးဝေခေါင်းအား ဖမ်းဆွဲလိုက်၏။ သူမဖင်နှင့် ထူးဝေမျက်နှာအား ဖိကပ်ကာ ညည်းတွားနေတော့သည်။ ” အားးးး …… ကောင်းလိုက်တာ …… အင်း ဟုတ်တယ် …… မွှေပေး ဖင်ဝလေးကို …… အ အားးးး …… ထိုးထည့်ပါ … အထဲကို … အင်းအင်း …… အားဟား …… ဟုတ်တယ် … အမလေး … ဖင်ထဲ မွှေနေတာ ကောင်းတယ်ကွာ … တမျိုးလေးပဲ ” သူမဖင်ထဲ ထူးဝေအား လျှာနှင့်မွှေပေးရန် တတွတ်တွတ် ပြောရင်း ကာမအရသာ ခံယူနေပြန်၏။ ခဏအကြာတွင် ထူးဝေတစ်ယောက် ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ ဖင်ကြားမှ မျက်နှာအားခွာကာ ခါးဆန့်ရင်း လီးအား ၂ ချက် ၃ ချက်ဆွကာ စောက်ခေါင်းဝထဲ ဖိထည့်လိုက်တော့သည်။ လိုးပြီးသားမို့ ဒစ်ဖူးမြုပ်သည်နှင့် လီးတန်ကြီးက အရင်းထိ ရှောရှောရှူရှူ ဝင်သွား၏။ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူမှာ ဖင်ဇိမ်ခံနေရာမှ စောက်ပတ်ထဲ လီးဝင်လာသည်နှင့် လက်နှစ်ဖက် ကွေးထောက်ကာ ဖင်သားစိုင်ကြီးအား မြှောက်ပေးရင်း ပေါင်တန်နှစ်ဖက်အား အနည်းငယ်ထပ်ဖြဲပေးလိုက်သည်။ သူမအနေဖြင့် ထူဝေတစ်ယောက် အားရပါးရ လိုးနိုင်ရန် အဆင်သင့် ပြင်ပေးထား၏။ သို့သော် ထူးဝေမှာ ပုံမှန်လေး လိုးရင်း ဘယ်လက်မှ ဖင်သားစိုင်ကြီးများပွတ်ကာ ညာဘက်လက်မလေးက ဖင်ဝနီညိုလေးအား ဖိဆွဲပေးနေသည်။ တရကြမ်း လိုးမည်ထင်ပြီး စောင့်မျှော်နေရာ မထင်မှတ်ပဲ စောက်ဖုတ်အား ပုံမှန်လေးလိုးကာ ဖင်ဝအား ကလိနေသဖြင့် မတူညီသော အရသာနှစ်ခု တပြိုင်ထဲ ခံစားလိုက်ရ၏။ ထိုစဉ် ထူးဝေလက်မလေးမှာ ဖင်ဝထဲ တိုးဝင်လာရာ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ တစ်ယောက် နဖူးကြောလေးတွန့်ကာ ချွေပြန်လာရသည်။ မကြာမှီ ထူးဝေမှာ သူမဖင်ပါ လိုးတော့မည်ကို ရိပ်မိလာ၏။ ဦးသာဒင်နှင့်တုန်းက တံတွေးစွတ် ဖင်အလိုးခံရစဉ် ဖင်ထဲသပ်လျှိူထားသလို တစ်စို့ကြီး ခံရခက်ဖူးသည်။ နောက်ပိုင်း ဖင်အတွင်း ကြွက်သားများ လျော့ချပေးမှ လီးဒဏ်ခံနိုင်လာခဲ့၏။ ” ထူးဝေ ” ” ဗျာ … အန်တီ ” ” မင်း … အန်တီဖင် လိုးမလို့လား ” ” အန်တီ ခွင့်ပြုရင် … လိုးချင်တာပေါ့ … အန်တီရယ် ဖင်ဝလေးက စူထွက်နေတာ … လိုးချင်စရာလေး ” ” ကဲပါ … အပိုတွေ … မင်း အန်တီဖင်ပေါက်လေး ကလိနေတာ … ဖင်လိုးချင်မှန်း ရိပ်မိပါတယ်ကွာ … မှန်တင်ခုံပေါ် ဆေးသေတ္တာထဲက စအိုထဲစမ်းရင်သုံးတဲ့ ဂျယ်ပုလင်းလေး ယူလိုက် … မင်းလိုးခါနီးကျ ဖင်ထဲရော မင်းလီးတစ်ချောင်းလုံး လူးပြီးလိုးပေါ့ ” ” ဟုတ် … အန်တီ ” ထူးဝေမှာ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ စကားဆုံးသည်နှင့် စောက်ဖုတ်ထဲမှ လီးအားချွတ်ကာ အိပ်ခန်းတွင်း မှန်တင်ခုံပေါ်မှ ဂျယ်ပုလင်းအား သွားသူတော့သည်။ ထို့နောက် လေးဖက်ထောက် အနေအထားဖြင့် မျက်လုံးလေးစင်းနေသော ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ ဖင်ဝထဲ ဂျယ်များညှစ်ချလိုက်၏။ လက်ခလယ်ဖြင့် ဖင်ဝလေးထဲ ထိုးမွှေကာ ကြောင်းပေးသည်။ ညာဘက်လက်ခလယ်ဖြင့် ဖင်ပေါက်ထဲ ထိုးမွှေနေစဉ် လွတ်နေသော ဘယ်ဘက်လက်ခလယ်က စောက်ခေါင်းပေါက်ထဲ ထိုးကလိပေးပြန်၏။ ” အားးးး ရှီးးးးးးးးး …… တတ်လိုက်တာ …… ထူးဝေရယ် …… အန်တီကို … အရှင်လတ်လတ် … နတ်ပြည်ပို့နေတာလား …… ကျွတ် ကျွတ် ” ထူးဝေတစ်ယောက် မြှောက်တက်လာသော ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ ဖင်ကြီးအား လက်နှစ်ဘက်ဖြင့် အလိုက်သင့်ထိန်းကာ ဖင်ရော အဖုတ်ရော လက်နှင့် တပြိုင်ထဲ လိုးပေးနေသည်။ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူမှာလည်း ကာမအရသာ ၂ ခု တပြိုင်ထဲခံစားရင်း သူမနို့အုံကြီးများ အိပ်ယာခင်းဖြင့်ကပ်ကာ အိစက်ကော့ထွက်နေသော ဖင်ကြီးအား ထောင်ပေးရင်း ဘဝင်ကျနေရ၏။ ခဏအကြာတွင် ထူးဝေမှာ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ ဖင်ဝနီညိုလေးအား လျှာဖြင့် ၅ ချက်လောက် ပင့်ယက်ကာ လီးထိပ်အား တေ့သွင်းလိုက်သည်။ ” ဗျစ် … အ … ဖြည်းဖြည်း ထူးဝေ … မင်းလီးရော အန်တီဖင်ဝလေးရော ဂျယ်များများလေး သုံး …… အမလေး …… ကျွတ်ကျွတ် ” ထူးဝေမှာ ဖင်ဝထဲ ဒစ်ဖူးမြုပ်သည်နှင့် လီအရည်ပြားတစ်လျှောက် အရင်းထိ ဂျယ်များ လောင်းချလိုက်၏။ လီတဝက် အထုတ်အသွင်းလုပ်ရင်း ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ အခြေနေအား ကြည့်နေပြန်သည်။ ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူမှာ ဖင်ပေါက်ထဲ လီးဝင်လာသည်နှင့် ဖင်အတွင်း ကြွက်သားများလျော့ကာ ဖွင့်ထားပေး၏။ သို့သော် ထူးဝေလီးမှာ ဦးသာဒင်လီးထက် ပိုတုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ဖင်ထဲ တစ်စို့ကြီးဖြစ်ကာ အံလေးကြိတ်ခံနေလိုက်၏။ ခဏအကြာ ရရှိလာမည့် လီးအရသာအား ကြိုတင်တွက်ထားမိသည်။ ထိုစဉ် သူမဖင်ခေါင်းထဲမှ လီးမှာ ကျွတ်ထွက်သွားပြီး ဖင်ဝမှ တဘူဘူ တဘင်ဘင် ဖြင့် လေပြန်အမ်ချိန် ကျွတ်ထွက်သွားသော လီးကြီးမှာ စောက်ခေါင်းပေါက်ထဲ လျက်တပြက် တိုးဝင်လာတော့၏။ ” ဖလွပ် … ဖလူးးး …… ဗွီဗွီ …… ဗျစ် ဗျစ် … ဘွတ် … ဗြိ ” ဖင်ဝလေးထဲမှ လေအမ်သံနှင်အတူ စောက်ခေါင်းပေါက်ထဲ လီးဝင်သွားသော အသံများ တဆက်တည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထူးဝေတစ်ယောက် ဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူ၏ ဖောင်းကားနေသော စောက်ဖုတ်အား အချက် ၃၀ ခန့် မနားတမ်းလိုးကာ လီးအား စောက်ပတ်ထဲမှ ပြန်ထုတ်ကာ ဖင်ပေါက်ထဲ ပြန်လိုးပေး၏။ ဒီတကြိမ်တွင် လီးတန်မှာ စောက်ရည်များစိုရွှဲကာ ဂျယ်မလိုပဲ ဖင်ပေါက်ထဲ ခပ်စီးစီး အနေထားဖြင့် တိုးဝင်သွားသည်။ လီးအရင်းထိ ဖိလိုးရာဒေါက်တာစိမ်းလတ်သူတစ်ယောက် အိကနဲ့ ရှိုက်သံလေး ထွက်ရုံမှအပ နာကျင်ဟန်မပြတော့ပေ။ …………………………………………………..Part 6 continue